ΑΚΤΙΣΤΟΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ

Διάβασα στο αγαπητό και συναδελφικό μου Ιστολόγιο “Πατερική Παράδοση”,

http://paterikiparadosi.blogspot.com.au/2015/03/blog-post_89.html?m=1

άρθρο του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου με θέμα: “Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία καί η άκτιστος Θεία Χάρις”.

Από τα συνηθισμένα και αναμασημένα ηθικίστικα κηρύγματα περί της αμαρτωλότητός μας και τις συναισθηματικές, συγκινησιακές (οι σιγονταρο-οικουμενιστές ιερείς αρέσκονται να αυταπατώνται με τον όρο “κατανυκτικές”) παλινδρομήσεις στην “άφταστη μεγαλοσύνη της μετανοίας” (ποιά μετάνοια; πού την είδατε; μας την υπέδειξαν αυτοί ποτέ βιωματικά; Την έζησαν, την εφήρμοσαν, την δίδαξαν αυτοπροσώπως;), από το σύνηθες λοιπόν το κηρυκτικό το ύφος, περνά στην πιο δύσβατη, δυσθεώρητη και δυσχερή εμβάθυνση του υψίστου θεολογικού θέματος της “Ακτίστου Θείας Χάριτος του εν Τριάδι Θεού!” Tρελαίνομαι στη σκέψη και μόνο…

Να την αναλύει, να την κεντά και να την στολίζει με τέτοια δεξιοτεχνία θεωρητική, με τόση χαριτωμένη απόδοση προφορική που να την ζηλεύει και ο ίδιος ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς…

Λύσαμε το Παμμέγιστο Πολεμικό, Αντιαιρετικό θέμα εσχάτου Διωγμού εν εσχάτων χρόνων εκ της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού και αφού δογματίσαμε την Διαδυκτιακή διόδευση κάθε κληρικού περνάμε τώρα και στη Θεία Χάρι με τέχνη και καμάρι, στην Κολοσσιαία θέα του Ακτίστου Φωτός, οι εσκοτισμένοι πια υιοί του Φωτός, διότι η υπερνικώσα φρονιμάδα των υιών του σκότους, μας “χαλάει τη πιάτσα”, μας ταράζει τα νερά…

Σαν να μην έφτανε αυτό, αποτολμούν και προχωρούν σε μιαν άχαρη και βέβηλη απομίμηση του Προδρόμου: “Χριστιανοί μου, μετανοείτε, μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η Βασιλεία των Ουρανών.” Αχ… αυτό τ’ αρχαϊκό το “ήγγικεν” πόσο εύκολα να το πιπιλίζουμε… Μας ανεβάζει και το ίματζ. Ιεροπρέπεια ξέχωρη προσθέτει. Ενώ προυποθέτει αγιασμό ισόκυρο του Προδρόμου…

Ως μη όφειλε, επεκτείνουν την απομίμηση (και όχι μίμηση) πράξεως καθόλου σπουδαίας και ατελούς της υποκριτικής, Φαρισαϊκής των τραγωδίας και παπαγαλίζουν τον Εσχατολογικό της Ιεράς Αποκαλύψεως τον Αποχαιρετισμό: “Χριστιανοί μου, ο Κύριος εγγύς, Αμήν.”

Μόνο το “Ναι! Έρχου, Κύριε, έρχου!” σας λείπει για να μη σας εγκαταλείπει η θεία χάρις, η τα σιγονταρο-οικουμενιστικά ασθενή ουδέποτε θεραπεύουσα και μηδέ τα καταθλιπτικά ελλείποντα αναπληρούσα, στην πανταχού παρούσα υποδούλωση, συνύπαρξη και επάρατο συμβιβασμό στη Παναίρεση και τους δεσποτοκρατικούς φορείς της.

Το πιο εξοργιστικό απ’ όλα, (“οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε”) είναι η προκλητική απάθεια με την οποία όλοι τούτοι οι εκλεκτοί, την αίρεση αντιμετωπίζουν, η αναισθησία και ΑΚΗΔΙΑ να μην φροντίζουν να ξεκαθαρίζουν τη θέση τους και να απομακρύνονται ομολογιακά από τον Αιρεσιάρχη Πατριάρχη τους, την Φιλοπατριαρχική Σύνοδό τους και τον κατά πάντα και διά πάντα υποταγμένο επίσκοπό τους. Φοβούνται. Το κόστος βαρύ.

Και τα καταφέρνουν και ξεγλιστρούν και πάντοτε ξεφεύγουν, διότι δεν υπάρχουν πιστοί (“Όσοι Πιστοί” προσέλθετε!) που να σταθούν, ενώπιος ενωπίω, και να απευθύνουν ομολογιακά τα τρία παρακάτω ερωτήματα:

  1. Πάτερ μου, μπορεί εσύ να διαφωνείς με τις αιρετικές παραβατικότητες του Πατριάρχη και θεωρητικά να τις καταδικάζεις ακόμη, αλλά βάλε το χέρι στην ιερατική σου καρδιά, και πες μας ειλικρινά, με ποιο τρόπο προβλέπεται, η διαφωνία, διαμαρτυρία και διαφοροποίηση του κάθε ιερέα λειτουργικώς «εκ της του προέδρου αυτού κοινωνίας»;

 

  1. Είναι η Μνημόνευση Λειτουργική, Μυστηριακή και Δογματική ΕΝΩΣΗ και αυτόματη «πίστεως αποδοχή» και «συγκοινωνίαν τελείαν» όπως διασαφηνίζουν οι Πατέρες, ή μήπως είναι απλά μια τιμητική αναφορά και φιλόφρονη επίκληση προς το υπερέχον;

 

  1. Εφ’ όσον ο Πρόεδρός σου είναι ενεργό, ηγετικό και πρωτοποριακό Μέλος του Σατανικού, Αντιχριστιανικού, Αντορθοδόξου και πανβεβήλου «Παγκοσμίου Συμβουλίου «Βλασφημιών» και εφ’ όσον σε εκπροσωπεί και σε ενώνει ιεραρχικά με αυτό το παναιρετικό, Βαβυλώνειο και Βατικάνειο κατασκεύασμα, και εφ’ όσον και ΕΣΥ με τη σειρά σου, ενώνεις το εκκλησίασμα, το οποίο ενώπιον της Αγίας Τραπέζης εκπροσωπείς, με το Π.Σ.«ε», τότε, ώ τότε, άνθρωπε του Θεού πιστέ, φρόνιμε δούλε και σοφέ, γιατί δεν απαιτείς πάραυτα από τον επίσκοπό σου να αποτραβηχτεί από αυτή την ιεραρχική εκπροσώπηση και ένωση, και εάν δεν το κάνει και αρνείται για λόγους δειλίας και δουλοπρεπείας, και γιατί εσύ δεν παύεις το Μνημόσυνό του για να απαλλάξεις από κάθε ευθύνη και ενοχή τον εαυτό σου και τις ψυχές που κρέμονται από το Πετραχίλι σου;

Επιθυμείς να μιμηθείς τον μέγιστο Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο; Καλώς ποιείς! Πέμψον ουν στον πρόεδρό σου το διαχρονικό ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ ΣΟΙ κοινωνείν και συμπροσεύχεσθαι μετά αιρετικών! Εάν διωχθείς, πάτερ μου, και δούμε επί πίνακι τη ματωμένη κεφαλή σου, θα πειστούμε τότε στα κηρύγματά σου, στις ιαχές σου: “μετανοείτε, μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η Βασιλεία των Ουρανών…”

Θέλεις να μοιάσεις του Επιστηθίου Ευαγγελιστού Ιωάννου; Καλώς ποιείς! Πριν όμως πεις: “ο Κύριος εγγύς”, πες: «ο Αντίχριστος εγγύς! Ζούμε σε καιρούς Αποκαλύψεως όπου το εστεμμένον Παπικόν Θηρίον ίσταται εν Αγίω Τόπω Πατριαρχικής Ωραίας Πύλης και εν πλήρη μάλιστα καταστολή, γυμνή τη κεφαλή, Μνημονεύεται ως «Παναγιώτατος» και Επίσκοπος «Κανονικός» της Ορθοδοξίας! Πες, πες, πες….

Βγες και πες την ΑΛΗΘΕΙΑ. «Και η Αλήθεια ελευθερώσει υμάς» και ημάς δι’ υμών, εί όντως μεθ’ υμών ο Θεός και ουχί διά στείρων ύμνων…» Πες τα λόγια τα Ομολογιακά του προ ολίγου Μνημονευομένου Μεγάλου Πατρός και Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, τα οποία άρθρωσε εναντίον του Φιλοπαπικού του Πατριάρχου Ιωάννου του Καλέκα! Και όταν ο Πατριάρχης και η Μείζων και Υπερτελεία Σύνοδός του σε αφορίσουν, τότε οι πιστοί παγκοσμίως θα σε χειροκροτήσουν, τιμήσουν, επαινέσουν και ακολουθήσουν τη φωνή του αληθινού ΠΟΙΜΕΝΟΣ, του «τολμήσαντος» το Μνημόσυνον αυτού παύσαι…»

Π. Στέφανε, στεφάνι σου εύχομαι κι’ ας κολαστώ εγώ!

Κλείνω εδώ.

Και ζητώ να με συγχωρέσεις. Δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σου. Ίσα ίσα αγαπούσα, κάποτε, τις πνευματικές σου ομιλίες. ΟΛΑ όσα σου γράφω, τα απευθύνω…

σε ΚΑΘΕ Ορθόδοξο Ιερέα ΟΠΟΥ ΓΗΣ, σε κάθε Γέροντα, κάθε Ηγούμενο, κάθε Ηγουμένη. Κάθε Μοναχό και Μοναχή, το όνομα του παραλήπτη μόνο αλλάζει. Τα απευθύνω σε κάθε επίσκοπο, σε κάθε Μητροπολίτη, σε κάθε Αρχιεπίσκοπο και κάθε άλλο Πατριάρχη.

«Το ξέρω θα’ ναι απάτη, δε θα’ ναι αληθινό!» Με αυτό το ύμνο τον ιερό, η ιεροπρεπεστάτη και ηρωϊκοτάτη ψυχή του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, περιγράφει τη δική μου αυταπάτη να νομίζω πως όλοι αυτοί θα με ακούσουν, σιγά να μην μ’ ακούσουν, εμένα το ΜΥΡΜΙΓΚΙ, ένα άθλιο θεολογίσκο του εξωτερικού, ένα «Πανταζάκο».

Το δικό τους σκάβουν λάκκο. Τη δική τους έκοψαν ουρά. Δε θα κόψω και γω τη δική μου για να απαλύνω την απεριόριστη ενοχή και κολάσιμη ευθύνη τους. Προσωπικά, έπραξα κατά συνείδηση. Απομακρύνθηκα για να μην κατηγορηθώ ως ΜΕΤΟΧΟΣ, ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΣ.

Όσοι σας λένε πως δεν είστε, Μέτοχοι, Συνένοχοι και Συνυπεύθυνοι, σας λένε ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ! Όσοι σας λένε να καθίστε εκεί που είστε, και αυτοί «σας δουλεύουν» και κοροϊδεύουν τον εξαγοράσαντα αυτούς Δεσπότην, με Δέλτα Κεφαλαίο. Όσοι σας λένε να αναγνωρίζετε ως Ποιμαντορική την Παναιρετική φωνή του Αιρεσιάρχου Βαρθολομαίου, σας κολάζουν ασύστολα, ανερυθρίαστα και ανεύθυνα.

Οι αληθινά Ορθόδοξοι, ΜΙΑ Φωνή αναγνωρίζουν, ΜΙΑ Φωνή ακολουθούν: ΤΟΥ ΘΕΙΚΟΥ, ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΡΧΙΠΟΙΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ και όσους ΛΙΓΟΥΣ, πολύ ΛΙΓΟΥΣ Αρχιερείς και Ιερείς αλλά και πιστούς ΛΑΙΚΟΥΣ, όσοι «εισίν εκ της Αληθείας Αυτού!» (Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς).

«Αλλοτρίω δε ου ΜΗ ακολουθήσωσιν αλλά ΦΕΥΞΟΝΤΑΙ απ’ αυτού ότι ΟΥΚ οίδασιν των αλλοτρίων την φωνήν!» (Ιωάν. 10:5). Τ’ ακούτε;;;; ΦΕΥΞΟΝΤΑΙ!!! Δηλαδή «Απομακρύνονται!» Τροχάδην! ΑΝ σας πω «Αποτειχίζονται…», θα σας αρέσει;;; Και όμως, ΑΥΤΟ σημαίνει! Και όμως ΑΥΤΟ συστήνει το Πνεύμα το Άγιο που αγνοείτε! Αυτό συστήνουν και οι Άγιοι Πατέρες τους οποίους ακυρώνετε και καταφρονείτε.

ΤΙ ΘΕΛΑΤΕ δηλαδή;;;; Να καθίσουν να πρόβατα απαθέστατα και να γίνουν οι ψυχές-λιχουδιές στους συγχρόνους, μανιασμένους, αιμοβόρους ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΕΣ;;; Αυτό θέλατε;;

ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! ΔΕΝ θα πάρουμε. Για να μην μας πάρετε στο λαιμό σας, στη κόλαση μαζί σας… Αν πραγματικά σας νοιάζει, αν πραγματικά πιστεύετε σε όλα όσα λέτε, πάψετε να τα λέτε και κάντε τα ΠΡΑΞΗ, κάτι τελικά Ν’ ΑΛΛΑΞΕΙ στο Μολυσμένο πια τοπίο το Εκκλησιολογικό. Αλλιώς η Παναίρεση θα διαιωνίζεται «νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων» (χωρίς το αμήν, δεν εύχομαι να γίνει!).

Κάντε λοιπόν τα λόγια σας Πράξη, ΜΙΜΗΣΗ ΠΡΑΞΕΩΣ ΠΑΤΕΡΩΝ σπουδαίας και τελείας, άνευ επάρσεως και υπερηφανείας, άνευ σχισμάτων και εντάξεων σε Πολυκέφαλες Παλαιοημερολογίτικες Παρατάξεις.

«Φεύξονται». Βεβαίως! «Χίλιοι διά φωνήν ενός φεύξονται, και διά φωνήν πέντε φεύξονται πολλοί, έως αν καταλειφθήτε ως ιστός επ’ όρους, και ως σημαίαν φέρων επί βουνού!» (Ησαΐας 30:17). Αστράπτει και βροντά για τους Σιγονταρο-οικουμενιστές. Έχουν κι αυτοί το δικό τους «φευγιό» από την ανάποδη, ανάποδοι και οι ίδιοι όντες. «Από επιτιμήσεως Σου φεύξονται, από φωνής βροντής Σου δειλιάσουσιν!» (Ψαλμ. 103:7).

Φύγε Πανταζή, δε σε θέλουμε ανάμεσά μας! Φύγε από κοντά μας, μη μας ξανατρομάξεις. Τα νερά μας και τον ύπνο μας μη ταράξεις. Μη τυχόν ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ τους πιστούς και μας «πάρουνε χαμπάρι» πως τόσο καιρό, τόσα χρόνια, τους είχαμε για πιόνια, στη Διεθνή Σκακιέρα την Οικουμενιστική παζαρεύοντας αλύπητα τις αθάνατες ψυχές τους.

«ΕΣΤΙ ΔΙΚΗΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΟΣ ΤΑ ΠΑΝΘ’ ΟΡΑ!»

Και τα πάντα γράφει! «Βίβλοι ανοίγονται και πράξεις ελέγχονται». Ας ελέγξει ο καθένας τον εαυτό του, ας ζυγίσει και ας μετρήσει τη στάση του με το μέτρο το Πατερικό, το κόσκινο το Αγιοπατερικό! Για να είναι όντως η ζωή μας, για να είναι πράγματι η μαρτυρία μας και η ομολογία μας:

«Δι’ ευχών ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ημών»!!!

Leave a Reply