Αναίρεση κατηγορίας Κυπριανού Χριστοδουλίδη για «αποτείχιση εντός των τειχών της καινοτόμου νεωτερικής εκκλησίας»

Από το Ιστολόγιο «Ομολογία»

http://apotixisi.blogspot.com.au/2015/06/blog-post_86.html#comment-form

 

Kyprianos Christodoulides5 Ιουνίου 2015 – 2:16 π.μ.

“Φίλε, αυτός είναι ο δρόμος της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Μας τον δείχνουν οι Άγιοι Πατέρες. Η Ορθοδοξία είναι η Πίστι των Πατέρων. Αλλοιώς δεν διαφέρουμε από τους Προτεστάντες”

κχ
Αν είναι όπως τα γράφει ο κ. Οδυσσέας, δηλαδή, μένουμε αποτειχισμένοι εκτός εκκλησίας οικουμενιστών και εντός εκκλησίας αποτειχισμένων, για να μη το κάνουμε σαν τους προτεστάντες, τότε υπάρχει ένα ερώτημα : Ποιον μνημονεύουν οι ιερείς σε περίπτωση εκλιπόντος και μη υπάρχοντος επισκόπου ; Εν προκειμένω, ποιον θα μνημονεύει τώρα ο Ιερομόναχος Ευθ. Τρικαμηνάς ; Αν αρκεί το “πάσα επισκοπή ορθοδόξων”, είναι ποτέ δυνατόν ο λαός να καταργεί την μνημόνευση επισκόπου και να μπαίνει αυτός στη θέση του ; Διότι τί σημαίνει το “πάσα επισκοπή ορθοδόξων” ; Η γνώμη μου είναι ότι κάτι δεν πάει καλά, εκτός αν κάνω λάθος, οπότε παρακαλώ να με διορθώσουν όσοι γνωρίζουν καλύτερα.

Βεβαίως, μη νομιστεί ότι συντάσσομαι με το τραγελαφικό : αποτείχιση εντός των τειχών της καινοτόμου νεωτερικής εκκλησίας. Κάθε άλλο. Αν κατηγορούνται οι παλαιοημερολογίτες ότι έγιναν σαν τους προτεστάντες, οι εντός καινοτομίας παραμένοντες, αλλά αποτειχισμένοι στα λόγια, έγιναν σαν τους παπικούς. Που κανείς δεν τολμά να φύγει.

Με δεδομένο, λοιπόν, ότι οι εντός καινοτομίας και ήδη εκτός εκκλησίας αποτειχισμένοι θα βρεθούν σύντομα ορφανοί, αφού τους παλαιοημερολογίτες τους έχουν διαγράψει, πείτε μας, πώς προβλέπεται να συνεχιστεί ο αγώνας της πληγωμένης από τον οικουμενισμό, όχι όμως και από τον νεωτερισμό του 1924, Εκκλησίας της Ελλάδος ;

Τέλος, μη νομισθεί ότι δεν θα γράψουμε, αυτά που δεν σας λένε οι εντός καινοτομίας αντιοικουμενιστές και ίσως, δεν υποψιάζονται οι ορφανοί (σε λίγο) από νεωτερικούς επισκόπους αποτειχισμένοι. Η συμμαχία μεταξύ Βατικανού και Φαναρίου έγινε προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο επελαύνων Προτεσταντισμός, κυρίως δε ο Αγγλικανισμός, ο οποίος δρα ως Δούρειος Ίππος κατά της Ορθοδοξίας. Οι Αγγλικανοί έχουν ξεπεράσει κατά πολύ την παπική Ουνία.

Αυτός ο ακήρυκτος πόλεμος δεν είναι καθόλου νέος, έχει πολύ βαθιές ρίζες. Τώρα όμως που οι Προτεστάντες έχουν σύμμαχο τους Σιωνιστές, τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για το Βατικανό και την οικουμενιστική Διπλωματία του. Όσο για εμάς εδώ, άλλο δεν θα γράψουμε από κάτι λίγους στίχους

«Στη γη των Bησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις»
(‘Αλκης Αλκαίος)

 

Απάντηση Νικολάου Πανταζή:

Φίλε Κυπριανέ

Θα αφήσω τον Οδυσσέα να σου απαντήσει καταλλήλως για το ανεπιτυχή και ανεπίτρεπτο συχετισμό σου του Οδυσσέα με τους πρωτεστάντες «για να μη το κάνουμε σαν τους προτεστάντες». Θα αφήσω και τον π. Ευθύμιο να σου απαντήσει, εάν τελικά ευκαιρήσει και ενημερωθεί για την άρνηση και αμφισβήτησή σου ότι «κάτι δεν πάει καλά» με την εκκλησιολογία του, ως προς την μνημόνευσή του «υπέρ πάσης επισκοπής ορθοδόξων».

Είναι βεβαίως προς τιμήν σου το ότι αναγνωρίζεις και ταπεινά δηλώνεις το «εκτός αν κάνω λάθος, οπότε παρακαλώ να με διορθώσουν όσοι γνωρίζουν καλύτερα.» Εάν το πραγματικά το εννοείς αυτό και είσαι ευπρόσδεκτος για καλόπιστη διόρθωση, τότε αυτό αποκαλύπτει το ευγενές ήθος σου πως δεν κάνεις τον πολύξερο και πολυμαθή, τον Δογματικό και Ερμηνευτή των Κανόνων και της Θεολογίας. Ούτε πάλι και εγώ θα τολμούσα να κάνω το δάσκαλο στο χώρο σου, στην επιστήμη σου, διότι θα αποδεικνυόμουν μωρός και αδιάβαστος.

Ένα το κρατούμενο.

Δεύτερον: Η πεπαλαιωμένη και ξεπερασμένη πια δήλωσή σου «αποτείχιση εντός των τειχών της καινοτόμου νεωτερικής εκκλησίας» δεν ισχύει και ειλικρινά νόμιζα, αδελφέ μου, πως είχε αυτό οριστικά μέσα σου ξεκαθαριστεί. Το ότι επανέρχεσαι στο «ίδιον εξέραμα» τούτο, «ουκ ανδρος σοφού»…

Αλλά για να το ξεκαθαρίσουμε μία και καλή, το ότι προτιμούμε (για λόγους που εσύ δεν σέβεσαι και δεν θέλεις να κατανοείς) να ακολοθούμε, να δανειζόμαστε το ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΜΕΤΡΗΣΕΩΣ ΧΡΟΝΟΥ της όντως «καινοτόμου νεωτερικής εκκλησίας», αυτό ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ πως ταυτιζόμαστε με αυτήν και διατηρούμε Δογματική, Μυστηριακή ΚΟΙΝΩΝΙΑ με αυτήν!

ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΣΥ, το ότι προτιμείς να ακολουθείς, να δανείζεσαι το χρονικό εργαλείο μετρήσεως χρόνου ενός ΠΑΓΑΝΙΣΤΗ, Ειδωλολάτρη, Ιούλιο Καίσαρα, αυτό δεν σημαίνει (ούτε ποτέ επιτρέπεται να το συμπεραίνουμε) ότι αυτομάτως ταυτίζεσαι με αυτόν τον ειδωλολάτρη και ασπάζεσαι το αιρετικό του πιστεύω. Είσαι επιστήμων. Δείξε, σε παρακαλώ, την απαιτούμενη κατανόηση και λογική.

«Αποτείχιση εντός των τειχών της καινοτόμου νεωτερικής εκκλησίας»

Και εδώ, κάτι δεν πάει καλά με τη φράση σου και την ατέρμονη εμμονή σου. Δεν υφίσταται ΚΑΜΙΑ «Αποτείχιση εντός των τειχών». Το Ημερολόγιο ΔΕΝ μας τοποθετεί «εντός των τειχών» αλλά το Δόγμα. «Τείχη νοητά καθορώμεν τα της πίστεως ημών δόγματα» και όχι τα Εορτολόγια. Βέβαια, το ένα συσχετίζεται με το άλλο. Εμείς οι Αποτειχισθέντες, ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ, ΔΕΝ καταπατούμε ΚΑΝΕΝΑ Δόγμα ούτε αυτό το Πασχάλιο που επικαλείσαι. Εάν συνεχίζεις να μας εγκαλείς για καταπάτηση Δόγματος, να το υποστηρίξεις σε παρακαλώ κανονικά, με Κείμενα Πατερικά και Παραπομπές, με Κανόνες και αναφορές, όχι με «λαϊκά τραγούδια»…

Όσο για την προφητική σου πρόβλεψη πως «οι αποτειχισμένοι θα βρεθούν σύντομα ορφανοί», είναι μάλλον ανέκδοτο Κυπριακό… Μας «διαφωτίζετε το σκότος» εφ’ όσον τολμάτε να γράφετε αυτά που «δεν υποψιάζονται οι ορφανοί (σε λίγο) από νεωτερικούς επισκόπους αποτειχισμένοι.» (να ‘το πάλι το ανέκδοτο για να το καταλάβουν αυτοί που δεν κατάλαβαν, κατάλαβες;)

Κυπριανέ, ορφανοί ΔΕΝ είμαστε, ούτε είμασταν, ούτε πρόκειται ποτέ να καταστούμε. Έχουμε τον Πατέρα, και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Έχουμε την ΜΗΤΕΡΑ του Θεού και την Μητέρα Εκκλησία αποτελούμε εμείς οι «δύο και τρεις συνηγμένοι» εις του Αυτού Όνομα. Το ότι δεν έχουμε ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ επίσκοπο, αυτό δεν σημαίνει στη Θεολογία, αναγκαστική ορφάνια. Κέντρο της Εκκλησίας ΔΕΝ είναι ο επίσκοπος αλλά ο Χριστός Ο ΙΔΙΟΣ, η ΑυτοΑλήθεια και Πηγή πάσης επισκοπής Ορθοδόξων.

Επειδή όμως τα Ελληνικά σου είναι άριστα (και επειδή όλως εξαιρέτως υπεραγαπώ τα Κυπριακά και σε παρακαλώ να τα χρησιμοποιείς πολύ πιο συχνά καθότι μαζί με τα Ποντιακά και Κρητικά, συγγενεύουν περισσότερο από κάθε άλλη διάλεκτο, στην Ιεροτάτη Ευαγγελική μας Γλώσσα), θα σου υπενθυμίσω πως άλλο πράγμα το «υπέρ πάσης επισκοπής ορθοδόξων» και άλλο πράγμα το «υπέρ πάσης επισκοπής (ποίμνης) ορθοδόξων» (έστω και ανεπίσκοπης) και ΆΛΛΟ πράγμα το «υπέρ πάντων επισκόπων ορθοδόξων», διότι όταν δεν υπάρχουν Επίσκοποι που να Ορθοδοξούν, τότε τι;;; Όπως σου εξήγησα, βάση της ενότητας και επισκοπής (διαποιμάνσεως των πιστών) η ΑΛΗΘΕΙΑ και όχι ο άνθρωπος τρεπτός επίσκοπος, ο οποίος δύναται να είναι και αιρετικός.

Σίγουρα θα έχεις ακούσει την Ελλαδική φράση «προσέχουμε για να έχουμε» Και μεις, διά του π. Ευθυμίου, προσέχουμε ΠΟΙΟΝ Μνημονεύουμε για να έχουμε, να κατέχουμε και να διατηρούμε ΑΝΟΘΕΥΤΗ την Κοινωνία μας με τον ΑΡΧΙΠΟΙΜΕΝΑ και Δεσπότη Χριστό. Ο Δεσπότης Πάντων θα μας χαρίσει και δεσπότη – επίσκοπο επίγειο, Ορθόδοξο και «Ορθοτομούντα τον Λόγον της Αληθείας Αυτού!» Μέχρι τότε, θα παρακαλούμε για αυτό το «κρέας», το «ύδωρ» και «ψωμία» και έσω σίγουρος, Αυτός, ο Δεσπότης Χριστός, δεν θα μας πετάξει πέτρες κατά πρόσωπον, ούτε λάσπη στα μούτρα…

Μέχρι τότε όμως, δεν θα τολμήσουμε να δημιουργήσουμε δικές μας Νέες Συνόδους ούτε θα προβούμε ανέλπιστα σε ανεξέλγκτες χειροτονίες. Ξέρεις πόσοι ιερείς υπάρχουν εδώ στην Αυστραλία, που ΟΥΤΕ χειροτονία έλαβαν, ούτε επίσκοπο έχουν αλλά φόρεσαν απλά ένα ράσο και κάνουν το παπά. «Τα ράσα δεν κάνουν το παπά» αλλά ούτε και οι πολλές αντιμαχόμενες Σύνοδοι την «Εκκλησία»!

Θα σε ρωτήσω κάτι απλό, η μάλλον ΔΥΟ ερωτήσεις θα σου κάνω, αλλά θέλω να είσαι ειλικρινής, πρώτα με τον εαυτό σου και έπειτα με όλους εμάς και όσους σε διαβάζουν, διότι δεν θα ήθελα να βγει άλλος του Παλαιού να σε διορθώσει και να αποδείξει κάποια παραποίηση της αληθείας:

1) Πόσους «Αρχιεπισκόπους Αθηνών και Πάσης Ελλάδος» και πόσες έχουμε διαφορετικές Συνόδους Ανισταμένων του Παλαιού, του Πατρίου, ιδίως εδώ στην Ελλάδα;

2) Εάν υποθετικώς πάντα, το τονίζω αυτό, εάν υποθέσουμε πως ΣΗΜΕΡΑ κιόλας αποφασίσω να υπαχθώ σε μία από αυτές τις Συνόδους, σε παρακαλώ ταπεινά και αντικειμενικά να μου εξηγήσεις εν πάση αληθεία, με το χέρι στη καρδιά, σε ΠΟΙΑ από όλες να προσχωρήσω και γιατί;

Τέλος, όσον αφορά το πολύ ωραίο τραγούδι που αφιερώνεις, το μόνο που έχω να σου πω, πρόσεχε, διότι και γω με τη σειρά μου θα σου αφιερώσω τον ΑΜΕΣΩΣ επόμενο στίχο του ΙΔΙΟΥ τραγουδιού που αποκαλύπτει την πλάνη σας και ξεγυμνώνει τη λαθεμένη σας Εκκλησιολογία των πολλών, αντιμαχομένων, μισουμένων και αλληλο-αφοριζομένων σας Συνόδων…

Σκέπασε αρμύρα (Πολυσυνοδική) το γυμνό (από χάρι Εκκλησιολογικό) κορμί σου
σου ’φερα απ’ τους Δελφούς γλυκό νερό (και επισκόπους από το εξωτερικό)
Στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου, (η λατρεία σου η Ημερολογιακή σου)
και πριν προλάβω τρις να σ’ αρνηθώ (άρνηση να προσχωρήσω στο Παλαιό)
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου! (όπως σκούριασε και η Εκκλησιολογία σας!)

ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

 

Απάντηση δεύτερη Κυπριανού Χ.

 

Kyprianos Christodoulides 6 Ιουνίου 2015 – 5:31 π.μ.

Προς τον κ. Νικόλαο Πανταζή, επανάληψη γραφομένων κυπριανού χ :

[“Φιλε αυτος ειναι ο δρομος της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Μας τον δειχνουν οι Αγιοι Πατερες. Η Ορθοδοξια ειναι η Πιστι των Πατερων. Αλλοιως δεν διαφερουμε απο τους Προτεσταντες”

κχ
Αν είναι όπως τα γράφει ο κ. Οδυσσέας, δηλαδή, μένουμε αποτειχισμένοι εκτός εκκλησίας οικουμενιστών και εντός εκκλησίας αποτειχισμένων, για να μη το κάνουμε σαν τους προτεστάντες, τότε υπάρχει ένα ερώτημα … .] Ακολουθεί το ερώτημα

Αγαπητέ κ. Πανταζή,
Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του τρόπο ανάγνωσης και αν βγάλατε το συμπέρασμα “για ανεπιτυχή και ανεπίτρεπτο συσχετισμό του κ. Οδυσσέα με τους προτεστάντες”, έχετε κάθε δικαίωμα αυτό να το γράψετε. Σας πληροφορώ όμως, ότι κάθε άλλο από αυτό προκύπτει, επειδή η συνέχεια (δεν την επαναλαμβάνω) είναι πλήρως κατατοπιστική με το ερώτημα που τίθεται. Ο αγαπητός κύριος Οδυσσέας αφήνει να εννοηθεί το “κάτι σαν τους παλαιοημερολογίτες” – δεν διαφέρουμε από τους Προτεστάντες, γράφει – κατά τον δικό μου τρόπο ανάγνωσης. Τούτο, διότι πλείστες όσες φορές, σε άλλα ιστολόγια, ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί το “βαρύ πυροβολικό” (κατηγορώ) εναντίον τους. Τον έχω υποστεί μάλιστα και ο ίδιος.

Απέφυγα να γράψω την κατ΄ εμέ “νοηματική παρενόχληση” (μομφή) προς παλαιοημερολογίτας. Σημειωτέον, συγκαταλέγομαι αναξίως στην υπό του Σεβασμιωτάτου Καλλινίκου Επισκοπή – Εκκλησία των ΓΟΧ Ελλάδος. Συναντηθήκαμε μια φορά, όπως και με τα μέλη της Συνόδου, για αρκετή ώρα και ειλικρινά, με εντυπωσίασε η απλή και ταπεινή συμπεριφορά του ιδίου, όσο και των μελών της Συνόδου.

Αυτά προκειμένου να λυθούν, σε σας και ενδεχομένως άλλους, μερικές απορίες ή ερωτήματα, για τα οποία οφείλω να προσθέσω και μια “αυτοβιογραφικού τύπου” πληροφορία. Ότι ο παλαιοημερολογητικός σπόρος του γράφοντος, όπως σχεδόν όλων, παρέμενε αδρανής επί ξηρού εδάφους αναμένοντας τον υετό. Η σπορά είχε γίνει στα πρώιμα φοιτητικά μου χρόνια από την πολιά Μοναχή Μάρθα της πατροπαράδοτης πίστης. Ήταν οικογενειακή μας φίλη καθότι γειτόνισσα. Σε αυτήν χρωστώ τα πρώτα “μαθήματα θρησκευτικών”, που έπαιρνα εντελώς συμπτωματικά (ήταν ασθενής). Ελάχιστα μου έλεγε, έκρυβαν όμως σημαντικό περιεχόμενο, δεν με άφηναν αδιάφορο.

Δεν θα απαντήσω σε όλα σας τα ερωτήματα. Στην πολυλογία πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος της αμαρτίας και οφείλω να θέσω φραγή στην πρόκληση. Θα αρκεστώ να απαντήσω μόνο κατά γενικό τρόπο σε δυο σημεία του προς εμένα σχολίου σας.

Το Πρώτο. Σωστά γράψατε ότι, αν το εργαλείο μετρήσεως χρόνου (ημερολόγιο) το έφτιαξε ο παγανιστής και ειδωλολάτρης Ιούλιος Καίσαρ, δεν σημαίνει ότι ταυτίζομαι με αυτόν και αυτό (ημερολόγιο). Σωστό επίσης ότι κι εσείς, που δεχτήκατε το εργαλείο μέτρησης του χρόνου της «καινοτόμου νεωτερικής εκκλησίας» (παπικών προδιαγραφών το εργαλείο), δεν σημαίνει ότι ταυτιζόσαστε με αυτό. Αλλά ο συλλογισμός σας πάσχει, διότι πρόκειται περί ανόμοιων ταυτίσεων. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ταυτιστεί με το εργαλείο του χρόνου. Μπορεί όμως να ακολουθεί τη συνέχεια του χρόνου, αφού υπάρχει εν χρόνω και όχι αχρόνως. Εκτός χρόνου είναι μόνο ο άγιος Θεός και εντός χρόνου, το Πανάγιον Πνεύμα, ο παράκλητος. Διαβάζουμε :

16 καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα, 17 τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτὸ οὐδὲ γινώσκει αὐτό· ὑμεῖς δὲ γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει καὶ ἐν ὑμῖν ἔσται.

Το Δεύτερο. Σύμφωνα με τα ανωτέρω, το Πνεύμα της αληθείας μένει μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα και αυτό το Πνεύμα, όταν προκλήθηκε να μας απαντήσει για τον χαμένο χρόνο (σε νούμερα) που ανακάλυψαν οι παπικοί Αστρονόμοι, έδωσε την απάντηση δια στόματος Συνόδων και Πατριαρχών της Κων/πολης. Τον απέρριψε. Το ίδιο έγινε και το 1924, αλλά δεν είχαμε πάνω στη ράχη μας τον Οθωμανό, είχαμε τους παπικούς και τα γεννήματα των παπικών : τους προτεστάντες. Το Πνεύμα της αληθείας, παράλληλα, μας φανέρωσε τα καταχθόνια σχέδια της πολιτικής ραδιουργίας – Κοινωνία των Εθνών το ονόμασαν -οικουμενισμός και παγκοσμιοποίηση λέγεται σήμερα – όπως και την εμπλοκή σ΄ αυτά της τότε, φευ, όμως, και της νυν, Ιεραρχίας.

Θα καταλάβατε, λοιπόν, ότι αφενός δεν πρόκειται περί ταυτίσεως με το εργαλείο του χρόνου. Πρόκειται περί ταύτισης με αριθμό χαμένων, ανύπαρκτων και ανυπόστατων αριθμών και όχι πραγματικών ημερών. Ποτέ δεν έπαψε ο ήλιος να ανατέλλει και να δύει. Αφ΄ ετέρου δε, ότι το σημαντικότερο είναι άλλο, είναι η ταύτιση (κατά το δυνατόν και κατά χάριν) του καθενός με την αλήθεια και το Πνεύμα της αληθείας, το οποίο έπαυσε να καθοδηγεί την αγία Εκκλησία. Η Ιεραρχία βουτήχτηκε στα ψεύδη και δεν τολμά να πει αυτό που απλοί άνθρωποι πρώιμα διέγνωσαν : “Μας φράγκεψαν”, είπαν, και δεν είχαν άδικο.

Επομένως, όποιος ισχυρίζεται ότι η «καινοτόμος νεωτεριστική εκκλησία» διακρατεί την αλήθεια δεν μας τα λέει, όπως τουλάχιστο διαβάζουμε στην 1Τμ. γ’ : «ἵνα εἰδῇ πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος, στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας». Η Εκκλησία του ζώντος Θεού είναι στύλος και εδραίωμα της αληθείας και όχι κάποιων αριθμών – ημερών ανύπαρκτων. Όποιος δεν είναι της αληθείας, δεν είναι και της Εκκλησίας, η οποία άλλωστε, ιδίοις κρίμασι, έπαψε να είναι “Μια, αγία” κλπ. σύμφωνα με το 9ο άρθρο του Συμβόλου Πίστεως. Υπάρχει οιονεί μια, του νέου και του παλαιού και Σύνοδος Οικουμενική να δώσει τη λύση δεν φαίνεται επί του παρόντος εφικτή. Ωστόσο, δεν παύουμε να προσευχόμαστε.

Για να μην κουράζω τον αναγνώστη ή τον κ. Νικόλαο Πανταζή, πληροφορώ ότι από μέρους μου δεν θα συνεχίσω άλλο τον διάλογο μεταξύ του. Η Εκκλησία όρισε την εαρινή Ισημερία με το Πασχάλιον, που καθιέρωσε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, όπου η Ισημερία προσδιορίστηκε ημερολογιακά και όχι αστρονομικά. Την Εκκλησία δεν την ενδιαφέρει η επιστημονική – αστρονομική ακρίβεια. Αν ήταν έτσι, τότε πώς θα εξηγούσε επιστημονικά – άρα νομοτελειακά – την θεία Ενανθρώπηση και πλείστα όσα άλλα. Και ακόμη, βάσει των επιστημονικών δεδομένων, οφείλει να δώσει τη συγκατάθεσή της ως προς τον νεοεισαχθέντα θάνατο των φερομένων και ως “κλινικά νεκρών”.

 

———————————————————-

 

Τελευταία απάντηση Νικολάου Πανταζή:

 

Αγαπητέ Κυπριανέ

Σέβομαι την επιθυμία σου να τερματίσεις το διάλογο. Θα σεβαστείς όμως κι εσύ την επιθυμία μου ν’ απαντήσω, έστω και τελεσίδικα, επί ίσοις όροις.

Ευχαριστώ για την βιογραφική πληροφορία ότι ανήκεις στην Επισκοπή του Καλλινίκου- Εκκλησία των ΓΟΧ Ελλάδος. Γράφεις πως “σε εντυπωσίασε η απλή και ταπεινή συμπεριφορά του ιδίου, όσο και των μελών της Συνόδου.”

Δεν μας είπες όμως με ποιον τρόπο (τελετή, αναβαπτισμό ή χρίσμα;) προσχώρησες σε αυτούς. Δεν μου απήντησες πόσες άλλες Επισκοπές Παλαιομ/των υπάρχουν και γιατί η δική σου είναι πιο ορθή, με εγκυρότερη Αποστολική Διαδοχή από τις άλλες.

Επίσης, δεν με συμβούλευσες σε ποια από όλες τις επισκοπές να προσχωρούσα και για ποιους Δογματικούς/Εκκλησιολογικούς λόγους…

Δεν πειράζει. Έχει καλώς. Η σιωπή σου προς απάντησή μας…. Είναι πάντως άκρως ενδεικτικό της φθείρουσας νοοτροπίας σου να θεωρείς “πολυλογία” αυτά τα κρισιμότατα σωτηριολογικά θέματα και να καταφεύγεις σε υπεκφυγές… λέγοντας πως σε τέτοια “πολυλογία πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος της αμαρτίας και οφείλω να θέσω φραγή στην πρόκληση”. Δεν είναι “φραγή” αλλά “φραγμό” το ορθό. Και δεν είναι καθόλου “πρόκληση”. Ο Θεός γνωρίζει τέλεια τα εσώτερα του καθενός μας και δηλώνω εξομολογητικώς και δημοσίως πως ΟΥΔΕΜΙΑ διάθεση προκλήσεως υπήρχε στα γραφόμενά μου. Τα ερωτήματα μου, ήταν ειλικρινά και καλόπιστα.

Τα λογοτεχνικά σου φληναφήματα περί “σπόρου” σου “επί ξηρού εδάφους” και “της αναμονής σου για τον υετό”… ουδείς λόγος. Ας σιωπήσω καλύτερα εγώ. Το μόνο που θα πω, η Μοναχή Μάρθα “της πατροπαράδοτης πίστης” (λες κι η δική μας Πίστη των Αποτειχισθέντων δεν είναι Πατροπαράδοτη αλλά γραωδοπαράδοτη) στην οποία όπως λες “χρωστάς τα πρώτα μαθήματα θρησκευτικών”, πιστεύω πως δεν σου τα έκανε “εντελώς συμπτωματικά”, όπως διατείνεσαι, αλλά “κάτι” είδε και προείδε ο Θεός και απέδωσε κατά τα κίνητρα και τις προθέσεις σου. Όσο για το αν είναι ευλογία ή τιμωρία, δεν θα επεισέλθω.

Χαίρομαι που συμφωνούμε για το “παπικών προδιαγραφών εργαλείο”.
Δεν είναι όμως αλήθεια ούτε είναι δίκαιο πως “ο συλλογισμός μου πάσχει”. Αυτό θα το κρίνουν οι αναγνώστες μας.

Δεν αρνήθηκα το “Άχρονον” του Θεού (θα ήμουν αιρετικός) ούτε και θέλησα να αναφερθώ στην ΕΝ ΧΡΟΝΩ Ενανθρώπησή του και τον σεβασμό Του προς το υπάρχον Ημερολόγιο της Εποχής Του, του οποίου και ακολούθησε πιστά τις εβραϊκές Εορτές Ακροβυστία, Πάσχα κλπ), ένα Ημερολόγιο/Εορτολόγιο ΑΚΡΩΣ αντίθετο και ανατρεπτικό με το Ιουλιανό το δικό σου.

Η Αγιογραφική σου αναφορά στην εν χρόνω έλευση του Παρακλήτου, είναι άσχετη τελείως με το Ιουλιανό και Γρηγοριανό. Το Πνεύμα της Αληθείας δεν είναι Πνεύμα Χρονολατρείας. Δεν υπόκειται ούτε περιορίζεται στο χρόνο. Δεν καθορίζεται από τα ανθρώπινα και ατελή εργαλεία μετρήσεως χρόνου. Η Θεϊκή Επιστασία αναπαύεται στη Δογματική Αλήθεια και Δογματική Ακρίβεια, όχι στη επιστημονική, χρονομετρική ακρίβεια.

Είτε είχαμε “πάνω στη ράχη μας τον Οθωμανό, είτε τον παπικό και τα γεννήματα των παπικών, τους προτεστάντες”, είτε αντιχρίστους και αθέους που μας κυβερνούν, η Διαχρονική Εκκλησία του Χριστού διασώζεται στους “δύο ή τρεις συνηγμένους εις το Αυτού Όνομα” και όχι εις Συνοδικά Συστήματα και τις δεσποτοκρατικές επισκοπές.

Βλέπουμε και παρατηρούμε στην Αποκάλυψη, πως χάθηκαν και έσβησαν τοπικώς και χρονικώς, ολόκληρες, ένδοξες, Ιστορικές, Μεγαλοπρεπείς και Πρωταποστολικές Επισκοπές. Η Αλήθεια όμως δεν χάνεται ποτέ. Η Ορθή Λατρεία δε σβήνει.

Ας μην ξεχνούμε πως ζούμε σε χρόνια διωγμού της Πίστεως και όταν έρθουν σε λίγο του Αντιχρίστου οι διωγμοί, δεν θα ισχύουν τότε, ούτε Ημερολόγια, ούτε Επισκοπές… Στα παιδιά μου κηρύττω Ορθοδοξία, Ορθοπραξία, κι όχι Χρονολατρεία. Γεύονται για λίγο την εξωτερική έστω δομική μορφή της Εκκλησίας. Ίσως κάποτε ζήσουν και την Θεία Λειτουργία μέσα σε μια σπηλιά με Αγία Τράπεζα την πλάτη ενός δακρυσμένου και τρεμάμενου πιστού στα γόνατα…. Τότε, να είσαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ θα ακολουθούμε “το Πάτριο” ως προς τον καθορισμό του Πάσχα, και όχι το Αυστραλιανό…

Ναι λοιπόν Κυπριανέ μου. “Ποτέ δεν έπαψε ο ήλιος να ανατέλλει και να δύει.” Οταν πάψει, τότε ήγγικεν το τέλος. Μετά δε τούτου κρίσις!

“Μας φράγκεψαν”, είπαν, “μας φράγκεψαν” λέγω κι εγώ. Για αυτό και διαφωνώ, όχι με λόγια, αλλά με έργα, με Απομάκρυνση Αγιογραφική, Αγιοπατερική, χωρίς να δημιουργώ νέες Συνόδους.

Δυνατός ο Θεός στήσαι αυτάς και μες την αχανή έρημο της Αυστραλίας να μας στείλει το δικό μας “Ζωσιμά”. Όποιος προτρέξει με τη γλώσσα του να συμπεράνει αυθαίρετα πως αποτολμώ κάποια εξίσωση με την Οσία Μαρία, ας κοιτάξει τα δικά του χάλια.

Βεβαίως, η «καινοτόμος νεωτεριστική εκκλησία» ΔΕΝ διακρατεί την Αλήθεια!
Την απώλεσε τραγικά και αγάπησε (κατά τον Άγιο Παϊσιο) “ξένη αγκαλιά”…

Συμφωνώ απολύτως μαζί σου όταν λες: “Η Εκκλησία του ζώντος Θεού είναι στύλος και εδραίωμα της αληθείας και όχι κάποιων αριθμών – ημερών ανύπαρκτων. Όποιος δεν είναι της αληθείας, δεν είναι και της Εκκλησίας”.

Είναι πολύ όμορφο να συμφωνούμε. Κι αν διαφωνούμε, να γίνεται με αγάπη.

Και ομολογώ δημοσίως, και σου εξομολογούμαι, αγαπώ και θαυμάζω τον αγώνα σου, και το Θεό δοξάζω για τις εξόχως Ορθόδοξες θέσεις σου ως προς την διαβολική δωρεά οργάνων και εωσφορικώς “νεοεισαχθέντα θάνατο των φερομένων και ως “κλινικά νεκρών”. Ασπάζομαι ολοψύχως τις θέσεις σου!

Με αγάπη Χριστού

Νίκος Πανταζής

 

Leave a Reply