ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΓΜΑΤΟΣ

Το παρόν άρθρο γράφτηκε ως ανταπόκριση της ωμής προκλήσεως που δεχτήκαμε οι περισσότεροι από την προκλητική και πλανεμένη ανάρτηση με τίτλο: “H Κάρτα του Πολίτη και το Χάραγμα του Αντιχρίστου” εδώ:

http://apotixisi.blogspot.com.au/2015/10/blog-post_93.html?m=1

Πριν όμως αποδείξω γιατί είναι πλανεμένη, θέλω να πω κάποια αναγκαία εισαγωγικά.

Χαίρομαι που γίνεται ανοιχτός διάλογος Αγάπης εν Αληθεία για αυτό το κρισιμότατο θέμα της Αποκαλύψεως, του χαράγματος και του Αντιχρίστου.

Για να είναι όμως “διάλογος αγάπης” πρέπει αυτή η αγάπη να είναι εμφανής και διάχυτη τοις πάσι, ακόμη και στους αντιφρονούντες, όχι να τους “κατσαδιάζουμε αγρίως”. Ας το προσέξουμε αυτό διότι ένα από τα σημεία των εσχάτων χρόνων είναι και αυτό το πολύ χαρακτηριστικό το οποίο όλοι μας πρέπει να αποφύγουμε: “ψυγήσεται η αγάπη των πολλών” (Ματθ. 24, 12).

Χαίρομαι επίσης για το ότι ζητείτε “εάν υπάρχουν αντιρρήσεις από οποιονδήποτε” και ότι παρακαλείτε να τις έχετε. Και θα τις έχετε. Λυπούμαι όμως βαθύτατα διότι η απαίτηση αυτή, η οποία θα μπορούσε να είναι παράκληση ευγενική, εκφράζεται με το χειρότερο και υποτιμητικό τρόπο: “κύριοι, εσείς που λέτε πολλά, οφείλετε και να μας εξηγήτε πολλά όταν σας το ζητάμε. Αυτό αποτελεί λόγον της Αγίας Γραφής. Αλλοιώς ….ΒΟΥΛΩΣΤΕ ΤΟ.”

Και επειδή δεν επιθυμώ “να το βουλώσω” αλλ’ ούτε και να μου το βουλώσουν, ανταποκρίνομαι και ανακαλώ στην τάξη τις ερμηνευτικές αυτές παρεκτροπές του “επιστημονικού” αυτού άρθρου.

Εύχομαι πρωτίστως να μην γίνει πάλι ατιμωτική, “αποσπασματική” λογοκρισία στα κείμενά μου και τις θεολογικές θέσεις που ακολουθούν. Δεν υποχρέωσα κανένα να αναρτεί τα άρθρα μου. Παρεκάλεσα μόνο ταπεινά να γίνεται η αναγραφή της πηγής. Κι ενώ για άλλα αντιστρατευόμενα και εχθρικά σε μας ιστολόγια, αναγράφετε ευχαρίστως την “πηγή”, για τον δικό σας συν-Αποτειχισθέντα αδελφό, αποσιωπείτε το “wallingoff.com” και αναρτείτε την ψευδή εξήγηση: “από άρθρο που μας εστάλη” ενώ η αλήθεια είναι πως δεν σας έστειλα άρθρο αλλά σύνδεσμο (link) με το οποίο επισκεφθήκατε εσείς την ιστοσελίδα μου και πήρατε το άρθρο, τα οποία “πετσοκόβετε” κατά το συμφέρον της ιδίας λογοκρισίας. Να είστε καλά.

Τώρα επί της ουσίας και επί του επίμαχου κειμένου. Οι τολμηρές, τολμηρότατες ερμηνείες, με τον τρόπο που παρουσιάζονται και το ύφος που αναπαράγονται συνιστούν κρυφή υπερηφάνεια και πλάνη. Τί εννοώ;

Εξηγούμαι και μιλώ παρρησία, χωρίς να γνωρίζω ειλικρινά, ποιός είναι ο “ειδικός επιστήμων και πιστός χριστιανός” συγγραφέας, οπότε δεν θα μπορούσα και να έχω κάτι προσωπικό μαζί του.

Τα έχω όμως άσχημα με την ανωνυμία διότι την θεωρώ πραγματικά ασχήμια και ντροπή. Και δεν θα εμπλακούμε τώρα σε ανωριμότητες και παιδαριώδεις μαντείες του τύπου “τα παιδία παίζει” για να ζητούμε να γραφτεί “Νέα Αποκάλυψη” που θα μας αποκαλύψει τον τολμηρό νεοερμηνευτή της πρώτης Αποκαλύψεως…

Για παράδειγμα, στα σχετικά σχόλια του ως άνω άρθρου εδώ στις 11:43 μ.μ. βλέπουμε να γίνεται ορθή απαίτηση του ονόματος του επιστήμονα, αλλά όχι με ορθό τρόπο και μάλιστα υποκριτικό και εξαιρετικά “κουφό”: “ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΤΕ. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ;” Την αίτηση για επωνυμία την κάνει… ποιός; Ένας ανώνυμος!

Η απάντηση όμως του ιστολόγου είναι χειρότερη και απαράδεκτη, 2:49 π.μ.: “Αυτό ενδιαφέρει την νοσηρή περιέργεια σου ή τα γραφόμενα; Αν τα γραφόμενα μπορείς να τα ανατρέψης, ΚΑΝΤΟ. ΄Η φέρε μας κάποιον που τα ξέρει για να τα ανατρέψη. ΓΚΕΓΚΕ;”

Αν και διαφωνώ απολύτως με αυτή την κακάσχημη, “γκεγκεδίστικη” συμπεριφορά και φοβερά λάθος αντιμετώπιση μιας τόσο λογικής και δικαίας αιτήσεως, παρ’ όλα αυτά, είναι δικαίωμα του κάθε ιστολόγου να εκφράζεται όπως νομίζει. ΔΕΝ είναι καθόλου “νοσηρή περιέργεια” το δικαιωματικό, λογικό και δεοντολογικό ενδιαφέρον για επωνυμία, ειδικώς οταν μιλούμε για αλήθειες του ΕΠΩΝΥΜΟΥ Ευαγγελίου και ιδίως της ΕΠΩΝΥΜΟΥ Επιστολής της Αποκαλύψεως!

1.  Ο Επιστήθιος Μαθητής και Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής γράφει επωνύμως. Από τον πρώτο κιόλας Στίχο ευθαρσώς και ευθέως το ομολογεί: “Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ Αὐτοῦ Ἰωάννῃ!” Επωνυμία! Αξιοπρέπεια. Φιλοτιμία.

Εφ’ όσον λοιπόν ο διάλογος φέρει την ετικέτα της “Αγάπης εν Αληθεία”, ο κάθε διάλογος περί Ευαγγελικής Αληθείας μεταξύ Επωνύμου και ανωνύμου, αποτελεί απόκρυψη, επισκίαση και συγκάλυψη της εν προσώπω αληθείας. Αρνούμαι να διαλέγομαι σε δημόσιο διαπλανητικό πλατώ με κάποιον που δεν γνωρίζω, με κάποιον που δεν τιμά πρώτα τον εαυτό του και έπειτα τους άλλους, κάποιον που δεν σέβεται το όνομα της Ορθοδόξου Βαπτίσεώς του και κρύβεται πίση από την κουκούλα της ανωνυμίας.

Η οποιαδήποτε απόκρυψη ονομαστικών στοιχείων ενός αληθούς προσώπου, ακόμη και για σεβαστούς λόγους, δεν παύει να είναι απόκρυψη. Δεν ψεύδομαι, ούτε αδικώ. Η απόκρυψη της αληθείας είναι μισό ψέμα. Μη μου πείτε “λευκό ψέμα” διότι εδώ δεν πρόκειται να καλύψουμε κάνα “δολοφόνο του αδελφού μας” ούτε συντρέχει ουσιαστικός λόγος αποκρύψεως όταν θεολογούμε για την Αλήθεια και ερμηνεύουμε την αλήθεια του Ευαγγελίου.

Άλλο πράγμα η ανώνυμη κατάθεση μίας απλής ανειδίκευτης γνώμης και άλλο η επίσημη, επιστημονική, αυθεντική και υπεύθυνη Ορθόδοξη Ερμηνεία, διότι εάν από την ερμηνεία υποπέσουμε στην παρερμηνεία και παραχάραξη του Ιερού Κειμένου, τότε η επωνυμία βοηθά να αναλάβουμε προσωπικώς την ευθύνη των λεγομένων, την δυνατότητα αναιρέσεως και διορθώσεως. Κακό δεν είναι να σφάλλουμε. Κακό είναι η δειλία του να κρυβόμαστε πίσω από την ανωνυμία ώστε να αποφύγουμε την δίκαιη ανάληψη ευθυνών του σφάλματος, ειδικά όταν αυτό το σφάλμα παίρνει τεράστιες και καταστρεπτικές διαστάσεις και μολύνει τις συνειδήσεις χιλιάδων αδελφών παγκοσμίως και θέτει μάλιστα την σωτηρία αθανάτων ψυχών σε τεράστιο κίνδυνο, από την μαζική παραπλάνηση και τελική παγίδευση όσων ασπάστηκαν την οποιαδήποτε παρερμηνεία και κακοδοξία.

Δεν δικαιούμαστε λοιπόν τέτοια ανείπωτη ανευθυνότητα ανωνυμίας, όταν διδάσκουμε και επηρεάζουμε τα πλήθη. “Φως Χριστού φαίνει πάσι”. “Φανερών Σεαυτόν τοις μαθηταίς Σου Σωτήρ. Ας φανερώσει και ο αρθρογράφος το όνομά του, εφ’ όσον το ζητούν οι αναγνώστες του.

2.  Συμφωνώ απολύτως με όλα όσα αναφέρει ο ανώνυμος “ειδικός επιστήμων και πιστός χριστιανός” εν σχέσει με την τεχνική περιγραφή, τις δυνατότητες λειτουργίας και εφαρμογής της Κάρτας του Πολίτη, μόνο όμως μέχρι και την παράγραφο 8.

Δεν τίθεται όμως θέμα χρήσεως αυτού του νομικού μέτρου προς επικράτηση της εννόμου τάξεως, ούτε η χρήση αυτού του εργαλείου για συστολή της παρανομίας.

Μιλούμε όχι για χρήση, αλλά ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ αυτού του νομικού εργαλείου των αρχών και εξουσιών! Μιλούμε για προστάδιο των εσχάτων ημερών, για προοίμιο “του υιού της ανομίας”, για πρόδρομο του Αντιχρίστου και προστάδιο του χαράγματος κατόπιν κατηραμένης και εξαρτητοποιημένης συνηθείας τέτοιων καρτών και ταυτοτήτων! Μιλούμε για συστηματική προπαρασκευή και προκαταρκτική εισαγωγή του σφραγίσματος!

Ο “ειδικός επιστήμων και πιστός χριστιανός” συγγραφέας, ή είναι τρομακτικά ανύποπτος και υπερβολικά “αθώος”, ή υποβαθμίζει εσκεμμένως την νοημοσύνη μας και μας θεωρεί χριστιανόπουλα που πάμε με χαρά και κατηχητόπουλα που χτυπούμε τα χέρια χαρωπά.

Και για να το κάνω “πιο λιανά”, θα χρησιμοποιήσω δύο παραδείγματα.

α) Δεν έχουμε τίποτε με την ανακάλυψη της πυρηνικής ενεργείας ούτε και με την χρήση της από συνειδητούς, εντίμους και υπευθύνους επιστήμονες για το καλό της ανθρωπότητος. Έχουμε όμως πρόβλημα και μάλιστα πολύ σοβαρό όταν αυτή η πυρηνική ενέργεια πέσει σε ΛΑΘΟΣ ΧΕΡΙΑ και η κατάχρησή της παρασκευάζει πυρηνικές βόμβες προς ακαριαία εξ’ ολοκλήρου εξολόθρευση εθνών και γενεών!

β) Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και αυτό ακόμη το διαδύκτιο το οποίο και τώρα χρησιμοποιούμε, προς ενημέρωση, πληροφόρηση (όθεν και η Επιστήμη της “Πληροφορικής”), αγνή ψυχαγωγία, αθώα και αναγκαία επικοινωνία, ακόμη και για Κατήχηση, Ευαγγελισμό, Μαρτυρία και Ομολογία. Έχουμε όμως σοβαρότατο πρόβλημα με την κατάχρησή του, παραβατική πρόσβαση και εγκληματική παραβίασή του, είτε είναι αυτή για παρακολούθηση, κατασκοπεία, οργανωμένο έγκλημα, διακίνηση ναρκωτικών, παιδεραστία, παράνομη καταγραφή προσωπικών δεδομένων, κλοπή κωδικών προσβάσεως (ακόμη και από “ορθοδόξους” και μάλιστα “Αποτειχισθέντες”), κλοπή λογαριασμών και Τραπεζών κλπ.

Όταν βλέπουμε καθαρά και γνωρίζουμε πολύ καλά πως μια οποιαδήποτε “νέα εφεύρεση” δεν είναι καθόλου νέα, αλλά παλιά καραμέλα, “ομπρέλα” και “παλιό το κόλπο”, τότε αυτό το “κόλπο γκρόσο” είναι απαράδεκτο, απορριπτέο και καταδικαστέο! Δεν το συζητάμε. Δεν θα κάτσουμε να φάμε και “να τα χάπτουμε”.

Όταν γνωρίζουμε ειδικά σε τίνων χέρια βρίσκεται μια τέτοια σκοτεινών διαστάσεων διακυβερνητική εφαρμογή, όταν είμαστε εκ των προτέρων σίγουροι πως άλλους σκοπούς αυτή στ’ αλήθεια εξυπηρετεί, σας ρωτώ, δεν είναι – το λιγότερο – αφέλεια ανεπίτρεπτη και εγκληματική προτροπή να λέμε σε όλους: “έλα μωρέ, δεν τρέχει τίποτε, φύλακες ΜΗ γρηγορείτε, πέσετε να κοιμηθείτε, δεν ακούτε την τρομπέτα σιωπητήριο “il silenzio” που αλληγορικά βαράει και τελείως αλλού το πάει;;;

“Μην ακούτε για Σάλπιγγες, Σημεία και Σφραγίδες.” Ειλικρινά ΤΥΧΑΙΟ και ορθοδόξως ειπείν ΣΥΓΚΥΡΙΑ, μόλις τώρα το παρετήρησα, ότι τα αμέσως παραπάνω τρία που ανέφερα αρχίζουν και τα τρία από “Σ”, με αρχικά τα τρία στίγμα, (για να χαμογελάσουμε και λίγο), αν και η υπόθεση είναι όντως για κλάματα…

3.  Η ανώνυμη κατάθεση του “ειδικού επιστήμονος και πιστού χριστιανού” τον καθιστά δούλο της ταπεινολογίας, μασκοφορίας και ανωνυμολιβελογραφίας. Μπορείτε να φανταστείτε επί παραδείγματι, ανώνυμο λίβελο = δήλωση μετανοίας; Μετανιώνει ποιός; Και από τι; Από ποιές συγκεκριμένες αιρέσεις;

Εδώ βέβαια δεν μιλούμε για αιρέσεις με δογματική έννοια αλλά η πρωταρχική έννοια του όρου: “αιρέομαι – αιρούμαι”, ίσταμαι υπεράνω, ξεχωρίζω και διδάσκω κάτι διαφορετικό”, συγγενεύει με την αυθαίρετη και λανθασμένη ερμηνεία, η οποία θέλει και επιμένει (κακό το πείσμα) στην “επιβεβαιωμένη”, επιβεβλημένη και μονόπλευρη αλληγορία, αποκλείοντας και καταργώντας “με το στανιό” κάθε άλλη πιθανότητα και δυνατότητα πραγματικής εννοίας.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι εναντίον της αλληγορικής ερμηνείας της Αποκαλύψεως. Σε αυτήν κατέφυγε τμηματικώς και σπανίως και ο Μέγας Ερμηνευτής των Γραφών, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Σε αυτήν κατέφυγαν και άλλοι Άγιοι Πατέρες αλλά μόνο όταν αυτή εξυπηρετούσε την ηθική διδασκαλία και το εκάστοτε θέμα του κηρύγματος, με το οποίο έδεναν και μερικά χωρία τμηματικά.

Το να κάνει όμως κανείς την παρακάτω δήλωση, είναι λίαν εσφαλμένο: “Ο μεγαλύτερος ερμηνευτής των Γραφών όλων των αιώνων, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, δεν τόλμησε να ερμηνεύση το Συμβολικό Βιβλίο της Αποκαλύψεως.” Δεν είναι θέμα “τόλμης”. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είχε και κατείχε την τόλμη και την σοφία να ερευνά προφητειών τας αβύσσους. Είναι θέμα διακρίσεως και αποφυγής παρερμηνειών. Το άφησε στο Θεό και τον χρόνο να το ερμηνεύσουν! ΠΙΣΤΕΥΕ στην πραγματική έννοια των πλείστων χωρίων και τα ασαφή τα άφηνε να ερμηνευτούν εν χρόνω.

Το να αναφέρεται κάποιος επαναλειπτικώς στην Αποκάλυψη ως “Συμβολικό” Βιβλίο είναι πάλι ύποπτο και άκρως παραπλανητικό, διότι ΔΕΝ είναι μονάχα βιβλίο “συμβολικό” και ΔΕΝ σημαίνει πως, επειδή είναι συμβολικό, άρα ΔΕΝ πρόκειται να επαληθευθεί τίποτα από αυτό…. και άρα μην ερευνάτε τα σημεία των καιρών…

Ασφαλώς είναι συμβολικό, είναι και προφητικό. Περιέχει σύμβολα και προφητείες. Τα σύμβολα συνηγορούν στην κατανόηση, στην επισήμανση και τον εντοπισμό των συμβάντων. Τα σύμβολα και οι εικόνες συμβάλλουν στην ανάλυση, αναδίπλωση και εκπλήρωση των προφητειών.

Το να λέμε, και μάλιστα με τόσο άσχημο τρόπο πως είναι μόνο Συμβολικό Βιβλίο και μη τολμάτε να το αναλύετε διότι δεν “τόλμησε” και ο Χρυσόστομος, αυτό είναι ΠΛΑΝΗ. Διότι ο ίδιος ο “ειδικός επιστήμων και πιστός χριστιανός” ΤΟΛΜΑ και ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ την πραγματική έννοια επιβάλλοντας μόνο την αλληγορική. Συνεπώς και η δική του τόλμη είναι Αντι-πατερική και συνιστά πλεκτάνη.

Ερχόμαστε τώρα στην αναίρεση του πλάνου αυτού εφυσηχασμού. Στην απόρριψη και ανασκευή του εσφαλμένου νου, της βλαβεράς νοοτροπίας, ιδίως στην παράγραφο 9 και εξής, όπου λέγει:

“9/ Ασφαλώς η κατοχή κάρτας (οποιασδήποτε κάρτας) δεν σημαίνει απεμπόληση δόγματος ή κανόνων της Εκκλησίας.”

Προκειμένου να καταδειχθεί και αποδειχθεί πόσον εσφαλμένος και λίαν τραγικός καθίσταται ο παραπάνω επιπόλαιος συλλογισμός, θα κάνω μία παράφραση της ως άνω προτάσεως με θέμα το Ημερολόγιο αντί της Κάρτας:

  • Ασφαλώς η αλλαγή του Ημερολογίου (οποιουδήποτε Ημερολογίου) δεν σημαίνει απεμπόληση δόγματος ή κανόνων της Εκκλησίας.

Όταν όμως ΓΝΩΡΙΖΩ και μάλιστα με αποδείξεις τρανταχτές, γραπτές παραδοχές, δημόσιες ομολογίες και αποκαλύψεις των ιδίων των υπευθύνων και εντολοδόχων πως η αλλαγή αυτή γίνεται 100% κατ’ ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΠΑΠΑ, και ιδίως το χειρότερο: 100% ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΠΑΠΑ, για λογαριασμό και ευχαρίστηση του Πάπα και προ παντός συνεορασμό των δύο “εκκλησιών” (βλάσφημος πληθυντικός) για κατοπινή ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΠΑΠΑ, τότε ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΧΤΩ!

Άλλο πράγμα να εντέλλεται ο Πάπας κάτι εξωφρενικό και παράνομο και άλλο να το πραγματοποιώ εγώ δουλοπρεπώς, ως προδότης κι εκκλησιαστικός ταγός, “τράγος” κανονικός, ως βους ορμώμενος και πάντων καταλυτικός και ισοπεδωτικός, καταστροφέας της εν Χριστώ Ενότητος και Ένοχος Παράγων Διαχωριστικός διότι ξέρω, θα ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΞΕΡΩ – και μη μου πείτε δεν ήξεραν οι “άγιοι” Συνοδικοί (δεν ήταν και τίποτε αργάμματοι αυτοί) ΗΞΕΡΑΝ πως η ξαφνική πατριαρχική εντολή για αλλαγή, δίχως καμία αναλυτική επεξήγηση και ενημέρωση Κατηχητική και προκαταρκτική, ήταν ρουσφέτι και “ρουφιανιά” παπική… (μη κολλάμε μερικοί ηθικοταξικοί, καθωσπρεπικοί στις λέξεις, υπάρχει και Άγιος Ρούφος και Ρουφιανός, 8 Σεπτεμβρίου). ΗΞΕΡΑΝ λοιπόν οι πουλημένοι Συνοδικοί πως οι ίδιοι ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΑΥΤΟΙ για το ΞΕΣΚΙΣΜΑ του Άραφου Χιτώνος του Χριστού!

Άρα λοιπόν, αυτό ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΤΩΝ ΣΚΟΠΩΝ και των ΟΡΑΜΑΤΩΝ, η αλλαγή σημαίνει συνειδητή μελλοντική απεμπόληση δόγματος της Ενότητος της ΜΙΑΣ Εκκλησίας σε “ΔΥΟ Αδελφές και Βαπτισματικές”. Συντελεί σε καταστρατήγηση και καταπάτηση Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας και δημοσία διακήρυξη, “γυμνή τη κεφαλή”, της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Είδατε;

Όχι μόνο “δανείζομαι” αλλά ΑΣΠΑΖΟΜΑΙ τα αληθινά, υπαρκτά και υποστατά επιχειρήματα των αδελφών μας Παλαιοημερολογητών. “Καταδικάζω όμως όσα καταδικάζει η Ορθοδοξία μας” (όπως λέει και ο φίλος μου ο “Sotirio”), όσα καταδικάζουν οι Ιεροί Κανόνες, καταδικάζω το Σχίσμα διά της Δημιουργίας Νέων Συνόδων και Παρα-εκκλησιών, αλληλο-εχθρευομένων Πολυ-παρατάξεων και αλληλο-αφοριζομένων Ιεραρχών, οι οποίοι όλοι το παίζουν “Αρχιεπισκόποι Αθηνών και Πάσης Ελλάδος!” ΚΑΙ οι τέσσερις! Λες κι έχουμε τέσσερις Ελλαδίτσες-Πίτσες για κατακερματισμό!

Επανέρχομαι όμως στην Ενάτη Παράγραφο της παρερμηνευτικής αυτής “πραγματείας”.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ η υποχρεωτική κατοχή “έξυπνης κάρτας” (διότι έτσι την ονοματίζουν και την “βαφτίζουν” εδώ στην Αυστραλία, “Smart Card”) σημαίνει και “ΚΑΤΟΧΗ” της Μασωνοκρατίας. Όταν λένε στους συνταξιούχους γονείς μου επιτακτικά και εκβιαστικά πως “αν δεν παραλάβεις την έξυπνη κάρτα, δεν θα μπορείς να λάβεις πλέον την σύνταξή σου”, (ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι…) ΑΥΤΟ, κύριοι, δεν σας βάζει σε υποψίες; Η μήπως να πω και στους γονείς μου “να βγάλουν το σκασμό και να το βουλώσουν;;”

Η παραλαβή οποιασδήποτε Κάρτας, της έξυπνης ή της χαζής, της Κάρτας του πολίτη, της Κάρτας του δημότη, του χωριάτη ή του βουνού… με ΑΠΕΙΛΕΣ και ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ μπορεί να μην σημαίνει άμεση απεμπόληση, αλλά υπο-σημαίνει και προειδοποιεί για άμεση και ωμή απεμπόληση και απάρνηση του Δόγματος του Ορθοδόξου Βαπτίσματος διά της Λήψεως του σχεδιαζομένου, σταδιακού, συστηματικού Χρίσματος της Νέας Εποχής, πράγμα που σημαίνει ΑΡΝΗΣΗ του Αγίου Πνεύματος και απεμπόληση της σωτηρίας της ψυχής!

4. Η αποδοχή και παραλαβή του σφραγίσματος θα αποτελέσει “Θυσία Εσπερινή”, “Λυχνία Πανηγυρική”, Σατανική Ιερουργία, Εωσφορική Ιεροτελεστία και Μαζική Άθεη Λειτουργία. Ο διάβολος καλείται από τους Πατέρες ως “πίθηκος που μιμείται καχεκτύπως το Χριστό!” Ας το δούμε λιγάκι και αυτό.

Η σατανική αυτή τριάδα του 13ου κεφ. της Αποκαλύψεως: “Δράκων, θηρίον Ψευδοπροφήτης και θηρίον Αντίχριστος” αποτελεί μία ΚΑΧΕΚΤΥΠΗ πηθικικήν απομίμηση της Αγίας Τριάδος! Επειδή ο Αντί-χριστος δεν είναι μόνο εναντίον του Χριστού αλλά “αντί Αυτού” στη θέση του Χριστού, ποιεί σατανική τριάδα προς προσκύνηση, για ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ της αληθινής, Αγίας Τριάδος!

“Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου” ο Χριστός; Σφραγίδα και χάραγμα “δωρεάν” Πνεύματος Σατανικού το μυστικό και απόκρυφο 666. Μπορεί να μην την έχει η Κάρτα του Πολίτη, μα δεν είναι εκεί το πρόβλημα. ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ το επακόλουθο χάραγμα, το εμφύτευμα, το τσιπάκι. Η κάρτα θα είναι “σφραγίς δωρεάς” εκτός σώματος. Προκειμένου όμως αυτή να μην χαθεί και η κλοπή να αποφευχθεί, επόμενο στάδιο να εμφυτευθεί. Δηλαδή, από την συνήθεια στην εξάρτηση κι από την εξάρτηση στην υποδούλωση και μετά προδοσία, αμετανοησία και λατρεία Εωσφόρου…

Μπορείτε εσείς να πάρετε τέτοια τεράστια κολάσιμη ευθύνη και να πείτε στους πιστούς παγκοσμίως “πάρ’ τε το τσιπάκι και το εμφύτευμα διότι ο ειδικός ανώνυμος επιστήμονας μας το εγγυάται;;;;;”

“Και εγένετο έλκος κακόν και πονηρόν επί τους ανθρώπους τους έχοντας το χάραγμα…” (Αποκ. 16, 2). ΑΥΤΟ το “έλκος” δεν είναι αλληγορικό αλλά στην ουσία σωματικό, καρκίνωμα σωστό και πνευματικώς θανατικό για όσους λάβουν το χάραγμα… Δεν είναι μόνο “της ψυχής μου το άλγος” αλλά θα ασθενήσει το σώμα βαρύτατα από την προδοσία του Βαπτίσματός μας και την ΑΠΕΚΔΥΣΗ του Χριστού. Όσοι εις Αντίχριστον εσφραγίσθητε, Αντίχριστον ενεδύσασθε!”

5. Ολοκληρωτικό βούτηγμα στο νερό και Βάπτισμα Αναγεννησιακό ο Χριστός; Βούτηγμα υποδουλωτικό στα μολυσμένα νερά του Οικουμενισμού και Αναγέννηση, Αναβαπτισμό Διαβολικό το οποίο με χάραγμα κανονικό θα επιτάσσει: “Αποτάσση το Χριστό και πάσι τοις Αγγέλοις Αυτού και τοις Αγίοις Πατράσιν Αυτού;” Το σφράγισμα ισοδυναμεί με δήλωση κοινή: “ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ!”

Και όπως ακριβώς ο Ίδιος ο Τριαδικός Θεός χρειάστηκε, ναι “χρειάστηκε” απαραιτήτως την συγκατάθεση της Παναγίας για την αποπεράτωση του Σχεδίου της Θείας Οικονομίας και μόνο ύστερα από το δικό της “Ναι, ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτο κατά το ρήμα Σου” προχώρησε στην Ενσάρκωση, έτσι και ο Εωσφόρος θα ενσαρκωθεί στο πρόσωπο του “υιού αυτού, του υιού της ανομίας” του υπερ-ανθρώπου Πάπα και επισήμου υιού μιας ξακουστής Πόρνης της Μεγάλης και συγχρόνου Βαβυλώνος του Βατικανού, με την δική μας προσωπική συγκατάθεση, οικειοθελώς, απαθώς: “ναι, ιδού ημείς οι δούλοι αυτού, δεχόμεθα τις κάρτες, τα χαράγματα και σφραγίσματα (αφού έτσι μας προτρέπουν οι “ειδικοί επιστήμονες και πιστοί χριστιανοί”) υποταγή στον Αντίχριστο, στον οποίο θα δοθεί πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης” για υποχρεωτική εφαρμογή της σφραγίδος του “καί πάσι τοις έργοις αυτού, καί πάση τη λατρεία αυτού, καί πάσι τοις αγγέλοις αυτού, καί πάση τη σιωνιστική πομπή αυτού!

Δια της λήψεως του χαράγματος οι εσφραγισμένοι δηλώνουν: «αρνούμαι, φησίν, τον ποιητήν ουρανού τε και γης, αρνούμαι το βάπτισμα, αρνούμαι την λατρείαν μου και σοι προστίθεμαι και εις σε πιστεύω» (Άγιος Ιππόλυτος). “Εσένα λατρεύω!” Δι’ ευχών των διαβολεμένων ψευδοπροφητών οικουμενιστών ημών.

Τουναντίον όμως, σε αυτούς “οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τὸ θηρίον οὔτε τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν·…..ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν!” (Αποκ. 20, 4-5). Αυτό το “επί τούτων” (γενική διαιρετική) ανατρέπει την ηθικοπλαστική ερμηνεία του υποτιθεμένου σφραγίσματος ως αμαρτία και πάθος.

Οι αμαρτίες και τα ανίατα πάθη, καταδικάζονται εδώ, όπου πάλι ομιλεί για δεύτερο θάνατο:

“Τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμακοῖς καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσι τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ ἐν πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος” (Αποκ. 21, 8).

Και ξέρετε γιατί αναφέρει πρώτη-πρώτη την ΔΕΙΛΙΑ ως την χειρότερη αμαρτία από όλες, χειρότερη ακόμη και από αυτήν την απιστία (την οποία καταλογίζει δεύτερη), χειρότερη κι από τον φόνο, την ειδωλολατρία και τη μαγεία;; Διότι από δειλία Πιλάτου σταυρώθηκε ο Χριστός και από δειλία πάλι οι χριστιανοί των εσχάτων χρόνων θα παραλάβουν το σφράγισμα “ανασταυρούντες τον Υιόν!”

“Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” όπως ενέπνευσε επακριβώς ο Εωσφόρος το Μασώνο Καζαντζάκη. Και ξανασταυρώνεται με όσους θα λάβουν χάραγμα, εμφύτευση, τσιπάκι. Ας ψάξουμε, ας το ερευνούμε και ας το σκεφτούμε λιγάκι. ΜΗ κάνουμε όπως κείνος ο βλάσφημος εντός του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Παντελεήμωνος Φλωρίνης, ο οποίος εωσφορικά δήλωσε σε διπλανό κατά την ώρα κηρύγματος του Αγίου Επισκόπου Αυγουστίνου του Νέου, ο οποίος βρωντοφωνούσε για απεριόριστη αγάπη προς το Θεό, και κείνος ο πατέρας-τέρας είπε ειρωνευόμενος, κρατώντας στην αγκαλιά του το πεντάχρονο παιδάκι του: “Μωρέ όσο αγαπάω το γιόκα μου, δεν αγαπώ το Θεό ούτε και στο νυχάκι…” Και το πήρε πρόωρα ο Θεός το λατρεμένο του παιδάκι… Είναι η ανασταύρωση της βλασφημίας…

“Σταυρόν χαράξας Μωσής” με την ράβδο του. Το δικό του ανάστροφο σταυρό θα χαράξει κι ο Αντίχριστος επί των μετώπων και των χειρών των οικουμενιστών ψευτορθοδόξων, αλλά και των συγχρόνων νεορθοδόξων “Αντι-οικουμενιστών”, οι τυφλοί οπαδοί της αιρέσεως του “Αχρι-καιριτισμού” οι οποίοι ακόμη και τότε θα συμβαδίζουν με την “Νέα, Οικουμενιστική Εκκλησία” και θα αναμένουν παθητικώς οι ταλαίπωροι “κοινό ποτήριο” αλλά χωρίς καν να το αντιληφθούν πως θα έχουν πια κοινό σφράγισμα και χάραγμα, το οποίο όμως ΔΕΝ θα τους επιτρέπει πλέον να Αποτειχιστούν. Θα είναι αργά, πολύ αργά…

Ειδικά για τα δικά μας τα παιδιά, τα οποία αν δεν τα ενημερώσουμε εμείς από τώρα για να προσέξουν να ΜΗΝ λάβουν ποτέ οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση κανενός μαϊκροτσίπ, αλλά τα πούμε “έλα μωρέ, ποιό χάραγμα τώρα… αλληγορία είναι, αμαρτίες που γίναν πάθη, ‘ασχημίες’ και λάθη…”, τότε αυτά πρώτα θα σφραγιστούν και μετά θα μας καταριώνται: “πατέρα και μητέρα, ΓΙΑΤΙ δεν μας διδάξατε να το αρνηθούμε;;;;;;” ΕΜΕΙΣ τότε, πέστε μου, ΤΙ ΘΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΜΕ;;;;

“Υιέ μου… να, ξέρεις… ο “ειδικός επιστήμων και πιστός χριστιανός” μας είχε πει να μην ανησυχούμε, να μην αντισταθούμε, να μην ψάχνουμε παραπάνω, ήταν όλα αλληγορικά, αμαρτίες και πάθη, φιλολογική έκφραση και μεταφορά, ποιητική αδεία…” Ερμηνευτική αηδία.

Και έτσι επέρχεται ο θάνατος ο δεύτερος, με την άνετη, χωρίς καμία αντίσταση παραλαβή του χαράγματος ως οριστική άρνηση του Βαπτίσματος! Η Αποκάλυψη το τονίζει ιδιαίτερα και επιτακτικά πως όσοι (εν γνώσει) σφραγιστούν θα είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να μετανοούν.

Εάν επρόκειτο για την αμαρτία εν γένει, όπως αποφαίνεται ο πιστός και φρόνιμος δούλος της ανωνυμίας, ο “ειδικός επιστήμων και πιστός χριστιανός”, τότε προς ΤΙ το αδύνατον της μετανοίας καθότι δεν υπάρχει αμαρτία που να μην συγχωρεί ο Θεός, εκτός από την βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Από όλες τις αμαρτίες και τα πάθη, τα ανομήματα και τα εγκλήματα, μπορεί κανείς να μετανοήσει και με το Μέγα Έλεος του Θεού, να σωθεί. Άρα, σφραγίδα δεν είναι αληθώς “η αμαρτία που έγινε πάθος”. ΛΑΘΟΣ κ. “ειδικέ επιστήμων και πιστέ χριστιανέ”. Και ΔΕΝ σε ειρωνεύομαι καθόλου. Η χρήση εισαγωγικών στην προκειμένη περίπτωση δεν γίνεται προς ειρωνεία αλλά αντωνυμία με δανεισμένα επίθετα εκ του ιδίου του ιστολόγου.

6. Όταν ο Άγιος Οικουμένιος, καθώς και ο Ανδρέας με τον Αρέθα Καισαρείας κάνουν αλληγορική μετάφραση, δεν την επιβάλλουν ως μόνη και αποκλειστική, δεν αποκλείουν πουθενά την ερμηνεία τη πραγματική, απλώς αποφεύγουν να προβούν σε δική τους ανάλυση και εμβάθυνση των οραμάτων του Ευαγγελιστού Ιωάννου.

Το υπογραμμίζουν οι ίδιοι και το εξηγούν πως ΔΕΝ αποκλείουμε την ακρίβειαν της ψήφου, αυτή θα την αποκαλύψει ο χρόνος και όσοι παραμένουν σε νηφαλιότητα περί των σημείων των καριών. Οι Νηπτικοί Πατέρες δηλαδή, δεν δίδαξαν μόνο για την νήψη της ψυχής αλλά και την εγρήγορση του νου ως προς την αναδίπλωση του εσχατολογικού καιρού. Και όπως επιτυχέστατα επανέλαβε ο αγαπητός μου όντως αδελφός Κυπριανός Χριστοδουλίδης, “την ακρίβειαν της ψήφου, ως και τα λοιπά τα περί αυτού γεγραμμένα, ο χρόνος (ΘΑ) αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσιν” (Ανδρέας Καισαρείας).

Και ΠΑΛΙ επίκαιρος και καίριος ο λόγος του Κυπριανού Χριστοδουλίδη, περί ενός είδους χαράγματος, όχι όμως και αποκλειστικού:

“Μήπως χάραγμα, όνομα και αριθμός ονόματος είναι η ψήφος, η δημοκρατική ψήφος, που πάντα, αν όχι Αντίχριστους, οπωσδήποτε εκκλησιομάχους και θεομάχους μας φέρνει στην εξουσία ; Διότι αυτούς θέλει η Σιωνιστική Δημοκρατία για την επίτευξη των στόχων της!” Αλλά, επί το μέγιστον, και ο Μέγας Ερμηνευτής των Ημερών μας, ο Όσιος Αθανάσιος Μυτιληναίος, ο οποίος μάλιστα ΔΙΕΚΟΨΕ την Μνημόνευση του Αιρεσιάρχου Βαρθολομαίου, έκανε την εξής πολιτική ερμηνεία για το χάραγμα:

“Και πως προσκυνείται, παρακαλώ, ο Αντίχριστος; Ποικιλοτρόπως προσκυνείται, αλλά κυρίως προσεκυνήθη και προσκυνείται εις τις ημέρες μας με την Καισαρολατρεία, όταν προσκυνούν οι άνθρωποι πρόσωπα… κυβερνόντα Λαούς! Και προσεκυνήθησαν και προσκυνούνται και θα προσκυνούνται!! Αυτή είναι η “Καισαρολατρεία!” Και είναι τύπος προσκυνήσεως του Αντιχρίστου! Διότι ο γνήσιος κυβερνήτης ενός λαού ποτέ δεν θα δεχθεί να προσκυνηθεί, αποδίδοντας εις αυτόν θείες τιμές! Έχουν αποδοθεί σε πρόσωπα που κυβέρνησαν, στον αιώνα μας, στον 20ο αιώνα, τώρα τελευταία, γνωρίσαμε, που ζούμε εμείς, απεδόθησαν στα πρόσωπα αυτά που κυβέρνησαν ή κυβερνούν, “θείες ιδιότητες!” Γελάς;;; Σας το’λεγα την άλλη φορά!… Μάλιστα… μάλιστα… Ο νοών νοήτω, καταλαβαίνετε πολλά!” (Ομιλία 54η 31/10/1982).

Ας προσέξουμε όμως κάτι εξ’ ίσου σοβαρό: Λέγει ο άγιος γέροντας ότι “η Καισαρολατρεία είναι τύπος προσκυνήσεως του Αντιχρίστου” αλλά ΔΕΝ λέγει πως είναι αυτή καθεαυτή η πραγματική, ουσιαστική, οντολογική προσκύνηση του Αντιχρίστου διά του χαράγματος αυτού και της λατρείας αυτού! Καλόν το αλληγορίαν ποιήσαι, ουσία δε μη παρατήσαι.

“Ταύτα έδει ποιήσαι, κακείνα ΜΗ αφιέναι!” ΔΕΝ θα αφήσουμε στην άκρη, δεν θα παρατήσουμε την πραγματική ερμηνεία, χάριν της αλληγορικής, όπως ΔΕΝ θα θυσιάσουμε την Αλήθεια χάριν της αγάπης, όπως κατά συρροήν κάνει ο Αιρεσιάρχης Βαρθολομαίος. Η “κατά πνεύμα εξήγηση” των χωρίων είναι υποδεεστέρα, ηθικοπλαστική και μεταφορική.

ΔΕΝ αντικαθιστά την κατά γράμμα οντολογική.

Δεν καταργεί την διάσταση την προφητική.

Δεν αχρηστεύει την αναδίπλωση των σημείων των καιρών την αποκαλυπτική.

Αλλιώς, προς τι τα σημεία των καιρών; Για γνώση, μελέτη, έρευνα και προετοιμασία! Τα σημεία των καιρών είναι το λάδι των συνετών πέντε παρθένων. Ο εφησυχασμός είναι το λάδι των μωρών. Τα προσέχουμε για να έχουμε στάση ορθή και Πίστη Ορθή, όχι αλληγορική. Μας ενδιαφέρει η έγκαιρη πρόληψη και όχι η μετέπειτα δυσχερής και επώδυνη θεραπεία η αναδρομική.

Και μία αποκατάσταση της Χρυσοστομικής αληθείας:

Όταν ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει «εξάλειψον τα γράμματα, μάλλον δε τα χαράγματα, άπερ ο διάβολος ενετύπωσέ σου τη ψυχή …», με αυτό ο Άγιος ΔΕΝ εννοεί ότι τα χάραγμα είναι γενικώς η αμαρτία τυπωμένη στη ψυχή, ΔΕΝ κάνει δηλαδή ερμηνεία Αποκαλύψεως αλλά ΜΕΤΑΦΟΡΑ εννοιών και απεικονίσεων προς χρήση κυρήγματος της μετανοίας. Ας μην παρερμηνεύουμε τον Άγιο, από τον τάφο θα βγει να μας “τσακίσει…”

Αλήθεια, πόσο “οργίζομαι και ουκ αμαρτάνω” όταν παρατηρώ ωμή παραποίηση των λόγων του λίαν φιλτάτου μου Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου σαν τα παρουσιάζουν ως δήθεν επιχείρημα υπέρ της αλληγορίας: “Εάν μη θεοπρεπώς τα ρήματα δεχώθεμα, εις βαθύν κρημνόν ανάγκη κατενεχθήναι” (Ιω. Χρυσόστομος).

ΑΙΔΩΣ ΚΥΡΙΟΙ! ΔΕΝ λέγει: “Εάν μη αλληγορικώς τα ρήματα δεχώθεμα” ΑΛΛΑ λέγει : “Εάν μη θεοπρεπώς τα ρήματα δεχώθεμα, εις βαθύν κρημνόν ανάγκη κατενεχθήναι” Ο “βαθύς κρημνός” είναι να λέμε πως είναι μόνο αλληγορική η ερμηνεία!!! Το να δεχόμαστε τα σημεία “θεοπρεπώς”, ΔΕΝ σημαίνει αλληγορικώς, αλλά “καθώς πρέπει τω Θεώ”, με την ίδια δηλαδή προσοχή που θα δίναμε στον Ίδιο το Θεό και στους Αγίους Πατέρες!

Κι όταν ο Ίδιος ο Θεός λέγει για κείνες τις έσχατες μέρες: “οἱ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὄρη”, ΠΩΣ εγώ να πάω να τους πω: “Έεει, που πάτε βρε, γυρνάτε πίσω, αλληγορικά μιλάει!”… Η πάλι, πέστε μου, όταν ο Χριστός προειδοποιεί για τις εγκυμονούσες: “οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις”, ΠΩΣ να τολμήσω να πω “εγώ” (αχ αυτό το “εγώ”) – “Μη στεναχωριέστε, γύναια γεννάτε αβέρτα, αλληγορικά μιλάει…”

Εξομολογητικά μιλώντας, φοβούμαι, και πολύ μάλιστα, πως ο τρομακτικότατος αυτός λόγος, ίσως, λέγω “ίσως” να ισχύει και για την δική μου τη σύζηγο η οποία χάριτι Θεού είναι έγκυος με δεύτερο στη σειρά διδύμων ζεύγος, ήδη στον ένατο μήνα. Δόξα τω Θεώ!!!

Από την άλλη, αναρωτιέμαι και ανησυχώ: Σε τί διαβολόκοσμο φέρνουμε τα παιδιά μας! Εάν είναι θελημά Σου Κύριε, Μάρτυρες και Ομολογητές της Ορθοδοξίας… Στις μέρες μας. Τόσο κοντά αισθάνομαι τις έσχατες μέρες, αδελφοί μου! ΠΩΣ να μην ερευνώ, να μην ανησυχώ και να μην διδάσκω τα παιδιά μου αλλά να τα αποδίδω όλα στην εφησυχαστική, επαναπαυτική και συμβιβαστική αλληγορία;;

Βεβαιώς, πρώτον και κύριον η μετάνοια! Την έχω ανάγκη πρώτος! Αμαρτωλός εγώ πρώτος! «Τανύν παραγγέλλει τοις ανθρώποις πάσι πανταχού μετανοείν» (Πραξ. 17:30). Πανταχού και πάντοτε μας καλεί σε μετάνοια και δεν χρειάζεται να ξεχωρίζει ιδιαιτέρους προφήτες σε ιδιαίτερες και έκτακτες υπερφυσικές θεωρίες και υπέρθεες αποκαλύψεις σε σπήλαια σκοτεινά με οράματα ανατριχιαστικά για γεγονότα καταστρεπτικά για να μας πει γρίφους περί δεξιάς χειρός ως ένδειξη δυνάμεως και έργα της δεξιάς χειρός τα σαρκικά αμαρτήμα. Το λέγει καλύτερα δίχως αινίγματα, ευθέως για να το κατανοήσουμε και να μετανοήσουμε. “Μετανοείτε! Ήγγικεν η βασιλεία των ουρανών! Μετανοείτε!”

Όσοι θα παραμυθιάζουν τους ανύποπτους και ανίδεους πιστούς, πλανώντες και πλανώμενοι και ιδίως γενόμενοι αιτία να σφραγιστούν μυριάδες, με χάραγμα (χαράσσω διά χειρουργήσεως και σωματικής επεμβάσεως), αυτοί θα ακούσουν από τον Δίκαιο Κριτή τα φοβερά λόγια: “πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πύρ το αιώνιον τώ ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού” (Ματθ. 25, 41). Δεν κολάζω κανέναν. Γενικά μιλώ.

Η τελευταία, εσχάτη και μεγαλύτερη άρνηση του Χριστού είναι αυτή: Η προσκύνηση του Αντιχρίστου! “Καὶ προσκυνήσουσιν αὐτὸν (κανονικά, εφ’ όσον μιλά για το “θηρίον”, έπρεπε να πει “αυτώ” δηλ. τω θηρίω, αλλά σκοπιμως λέγει “αυτόν” δηλώνοντας το ΠΡΟΣΩΠΟ του Αντιχρίστου και την ψευτόθεο ιδιότητά του, όχι το “πολιτικό σύστημα” ή “την αμαρτία που έγινε πάθος…”) καὶ προσκυνήσουσιν αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου”.

Ποιοί θα τον προσκυνήσουν; Πάντες οι κατοικούντες επί της γης! ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ οι άνθρωποι της γης! Έχουμε εδώ Θεϊκή γενίκευση, “τσουβάλιασμα Θεϊκό” για να δείξει το τεράστιο, τρομακτικό ποσό των αναθρώπων που θα προσκυνήσουν, που θα λατρεύσουν τον Αντίχριστο και την διαβολική συνοδεία αυτού.

Είναι τόσο μα τόσο μικρό, τόσο τρομακτικά ανατριχιαστικό το ποσόν των ανθρώπων που θα σωθούν, σχεδόν καθόλου αισθητό. Είναι ένα πάρα πολύ μικρό υπόλοιπο, ένα “κατάλειμμα”, μία χούφτα χώμα στην άμμο: “Εάν ή αριθμός των υιών Ισραήλ ώς ή άμμος τής θαλάσσης, το κατάλειμμα σωθήσεται!” (Ρωμ. 9, 27 – Ησ.).

Και όπως έλεγε ο μακαριστός διδάσκαλός μου, Νικόλαος Σωτηρόπουλος: “Η Γραφή ερμηνεύει την Γραφή και πάντοτε πρέπει να πηγαίνουμε τουλάχιστον ένα ή δύο χωρία πίσω και μετά από κάποιο χωρίο που επικαλούνται οι αντιτιθέμενοι!”

Και εδώ έγκειται η μεγάλη σημασία και σπουδαιότητα της αλληγορικής ερμηνείας, η οποία ΔΕΝ αντιτίθεται στην πραγματική, αλλά την στηρίζει και την συμπληρώνει!

“Και εδόθη αυτώ πνεύμα δούναι τη εικόνι του θηρίου, ίνα και λαλήση η εικών!” Όπως με τις Εικόνες τις Ορθοδοξίας, “η τιμή και προσκύνησις επί το πρωτότυπον διαβαίνει”, έτσι και με τους προδρόμους του Αντιχρίστου, αυτοί αποτελούν προτυπώσεις και εικόνες του! Η ακολουθία, η συνύπαρξη, ο συμβιβασμός και η υποδούλωση στις “εικόνες του θηρίου”, ισοδυναμεί με κατ’ επέκτασιν προσκύνηση του Αντιχρίστου, διότι η αναγνώριση “επί το πρωτότυπον διαβαίνει”, απ’ ευθείας στον ίδιο τον Αντίχριστο πηγαίνει!

7. Όταν ο Χριστός προειδοποίησε για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και το τέλος του κόσμου, παραπονεύτηκε με δόση αγανκτήσεως Θεϊκής: “ΚΑΛΑ, δεν τα βλέπετε όλα αυτά;;; Δεν ερευνάτε επιτακτικά τα σημεία που σας δίδω; “Οὐ βλέπετε ταῦτα πάντα; ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ καταλυθήσεται!” (Ματθ. 24, 2). Ίσως να υπήρχαν κάποιοι και κείνη την εποχή που θα έλεγαν κι αυτοί: “Μην τα παίρνετε κατά γράμμα, αλληγορικά μιλάει…” Κι όπως δεν έμεινε όρθιο ούτε πετραδάκι!

Ένα άλλο κατασυντριπτικό σημείο που κυριολεκτικά κονιορτοποιεί τη θεωρία της αποκλειστικής αλληγορικής ερμνηνείας, είναι δύο ΚΕΝΤΡΙΚΑ πρόσωπα της Αποκαλύψεως: Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Το δε “παράδοξο” είναι ότι και οι δύο συμφωνούν μεταξύ τους και εναρμονίζονται με τα ΙΔΙΑ ακριβώς λόγια! Ας το δούμε και αυτό:

Δεῖ (πρέπει οπωσδήποτε) γὰρ πάντα γενέσθαι!” (Χριστός, Ματθ. 24, 2).
“ἃ δεῖ (πρέπει οπωσδήποτε) γενέσθαι ἐν τάχει…” (Ιωάν. Αποκ. 1, 1).

Θα γίνουν λοιπόν! Πραγματικά, όχι αλληγορικά! Συγγνώμη, αλλά ΠΡΟΤΙΜΩ να πιστέψω τον Χριστό και όχι τον “επιστήμονα τον πιστό”… Και δεν κατηγορώ την πίστη του. Είναι σίγουρα πιο πιστός από μένα, “Κύριε βοήθει μοι τη απιστία” (για μένα το λέγω) αλλά στην υποχρεωτική, αποκλειστική φιλολογική, αλληγορική ερμηνεία, λανθάνει τραγικά. Και όπως λέει ο Άγιος Γέροντας Παϊσιος: “ας τα αφήσουμε αυτά για τους ειδικούς…” Δεν αυτοδιαφημίζομαι, ούτε παριστάνω τον “ειδικό”. Ο μόνος ειδικός και ιδανικός είναι ο χρόνος. Η καλύτερη ερμηνεία; “Ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου…” Αυτό είναι το ασφαλέστερο.

Ο Αγ. Ειρηναίος το υπογραμμίζει:

«Ασφαλέστερον και ακινδυνότερον το περιμένειν την έκβασιν της προφητείας ή το καταστοχάζεσθαι και απομαντεύεσθαι» (Κατά Αἰρέσ. V 30,2).

Εδώ το “έκβασιν” σημαίνει εκπλήρωσιν, ενώ με την αλληγορική ερμηνεία ουδεμία έκβαση προφητείας δεν πρόκειται να υπάρξει, διότι η αμαρτία και τα πάθη πάντοτε υπάρχουν. Το έκβασιν ταυτίζεται με το “α δει γενέσθαι” ενώ με την αλληγορία δεν έχουμε αναμονή γενέσθαι τι, εφ’ όσον κατά τον επιστήμονα ήδη γέγονε, η έκβασις ήδη έλαβε χώρα, οπότε “ουδέν μέλλει γενέσθαι…”

Ας περιμένουμε λοιπόν την εκ των πραγμάτων έκβαση – αναδίπλωση – εκπλήρωση των σημείων κι ας μην παραστοχαζόμαστε αλληγορίες πληθωρικές διότι θα φθάσουμε να υποπέσουμε στη μαντεία. Ούτε “μαντείο των δελφών” μερικοί…

Όταν ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς δανείζεται την προτύπωση, την εικόνα λέγοντας: «Έκαστον γαρ των παθών ώσπερ γράμμα και χάραγμα ημίν και σημείον» (ΒΕΠ Τ. 8, σελ. 341), με αυτή τη θεολογική άμωμη και επιτρεπτή μεταφορά, ΔΕΝ αποκλείει την επαλήθευση του χαράγματος ως εμφύτευμα στο πετσί μας!

Όταν πάλι ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος στον δέκατο πέμπτο του Λόγο, δανείζεται την εικόνα της δεξιάς χειρός, αναφερόμενος στα σαρκικά αμαρτήματα ότι ευχαριστούν τους δαίμονες, με αυτά ΟΜΩΣ, ας σοβαρευτούμε λιγάκι, ΔΕΝ αποκλείει την πραγματική επαλήθευση του σφραγίσματος! Ας ΜΗΝ εξάγουμε δικά μας αυθαίρετα συμπεράσματα… Εντάξει, συμφωνώ, “μέτωπο ίσον φρόνημα” αλλά αυτό ΔΕΝ καταργεί “την του όφεος φρονιμάδα” στο να αρνούμαστε κατηγορηματικώς οποιοδήποτε χάραγμα χειρουργική επέμβαση στο χέρι, επειδή έτσι συμφέρει στον κάθε επιστήμονα!

Το χάραγμα ΔΕΝ είναι “η εσωτερική διάθεση του ανθρώπου” αλλά ΞΕΚΙΝΑ από την εσωτερική διάθεση του ανθρώπου, χαράζοντας καθοριστικά την καλή ή την κακή διάθεση που θα δείξουμε στα σημεία των καιρών. ΝΑΙ, “το χάραγμα λοιπόν του θηρίου ήδη δίνεται, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πάρει κιόλας το χάραγμά τους” με το να λένε “μη χολοσκάτε, όλα αλληγορικά είναι”, και ιδίως, το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ με το να συνυπάρχουν με οικουμενιστές επισκόπους και να ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ με ακοινώνητους!

Η πόλη της Περγάμου ονομάζεται από τον Ίδιο τον Χριστό μας, “θρόνος του Σατανά!” Η Πόλις του Κωνσταντίνου πάλι, “θρόνος του σατανά”, θρόνος του Αντιχρίστου Οικουμενισμού!

Ταύτα πάντα “ΑΡΧΗ ΩΔΙΝΩΝ!” Αρχή, εισαγωγή του χαράγματος. Από το χάραγμα της κοινωνίας μετά αιρετικών, φθάνει ΕΥΚΟΛΑ κανείς στο χάραγμα του εμφυτεύματος, της αρνήσεως του Βαπτίσματος και της ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑΣ!

ΑΥΤΟΣ που έδωσε την Διαχρονική Εντολή της Αποτειχίσεως: “ΕΞΕΛΘΕΤΕ εκ μέσου αυτών καί αφορίσθητε καί ακαθάρτου μή άπτεσθε”, είναι ο Τριαδικός Θεός ο Ίδιος που πάλι διατάζει Απομάκρυνση-Αποτείχιση: “ΕΞΕΛΘΕ ΕΞ’ ΑΥΤΗΣ Ο ΛΑΟΣ ΜΟΥ!” (Αποκ. 18, 4). ΒΓΕΣ. ΦΥΓΕ.

Ας δούμε με υπομονή ολόκληρο το χωρίο:

“ΜΕΤΑ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ, καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇ λέγων· ἔπεσεν, ἔπεσε Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου· ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπωκαν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ᾿ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν. Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν· ἔξελθε ἐξ αὐτῆς ὁ λαός μου, ἵνα μὴ συγκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις (ανομίαις) αὐτῆς, καὶ ἵνα ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς μὴ λάβητε! (Αποκ. 18, 1-4).

Αυτό το “έξελθε” δεν εννοεί να βγούμε από την καθέδρα των αιρετικών και ειδωλολατρών, διότι εκεί έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ έπρεπε να βρισκόμαστε πρωτίστως! Αναφέρεται σε ιστορική εκκλησία, όπως οι ιστορικές εκκλησίες-επισκοπές της Αποκαλύψεως. Οι Οικουμενιστές ηγέτες της “Νέας εκκλησίας” ως παναιρετικοί προαγωγοί θα σας οδηγήσουν χέρι-χέρι με την Πόρνη τη μεγάλη σε μια συνουσία-κοινωνία Θεομίσητη και Αντιπατερική.

Εσείς ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ από κεί!

Δεν έχετε ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ εκεί!

Και δεν μιλά για έξοδο τοπική αλλά τροπική. Μπορεί κανείς να ζει μέσα στην Οδό Πατριαρχείου “Rum Ortodox” Istanbul, και όμως να έχει Αποτειχισθεί-Απομακρυνθεί από αυτό το θηρίο το σιχαμερό, το Οικουμενιστικό.

Η Πόλις “πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δική μας θα’ναι”, ΑΛΛΑ… “πάλι με λίγα χρόνια με προσεχούς καιρούς θα βιώσει μεγάλη πτώση από την ΜΟΙΧΕΙΑΚΗ ΕΤΕΡΟΖΥΓΙΑ με το Π.Σ.”ε”, διότι έγινε “κατοικητήριον δαιμονίων”, κοίτη παναιρετικών, “ψαλτήριον τερπνόν” (με σύνθεση Αγιορειτική, “Παραγγελιά” του Άθω) του αείποτε Μνημονευομένου “Παναγιωτάτου Πάπα!”

Ας διώξουμε ΠΡΩΤΑ τον Αρχι-οικουμενιστή Αντίχριστο Αιρεσιάρχη Πατριάρχη, και ΜΕΤΑ να μιλούμε για ποίηση θεολογική, αλληγορία και έννοια μεταφορική. “ΠΟΛΛΟΙ αντίχριστοι γεγόνασι”, λαοπλάνοι πολλοί ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΕΣ! Προσκυνούν τον Μέγα Αντίχριστο Πάπα και τολμούν να μας μιλούν για ηρεμία, “ούπω ήκει το τέλος” όταν αυτοί οι ΙΔΙΟΙ φέρνουν γρηγορότερα το τέλος “εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι…” (Ματθ. 24, 22).

Εμείς φυσικά δεν επιδιώκουμε να σπέρνουμε τον πανικό, όπως μετ’ οδύνης και ηδονής όπως κάνουν κάποιοι. Δεν πιστεύουμε στην επικράτηση του άκαιρου και παράκαιρου φόβου, ούτε στο πότισμα της ψυχικής αναταραχής “ευκαίρως-ακαίρως”. Όπως υπάρχει υγιής και αρρωστημένη υπακοή, έτσι υπάρχει υγιής και αρρωστημένη Εσχατολογία. Θέλει εγρήγορση και διάκριση των προφητειών η ερμηνεία.

Δεν μας αρέσει να εκμεταλλευόμαστε τα σημεία των καιρών για απόσπαση μαθητών ή άλλων συμερόντων και δη οικονομικών… Ο νοών νοείτω. Οι αετονύχηδες Λιακόπουλοι και διάφοροι φανατισμένοι παλαιοημερολογίτες (όχι όλοι) δεν μας πείθουν. Ας έχουν τρανταχτά αποδεικτικά στοιχεία και έπειτα ας τα παρουσιάζουν με νηφαλιότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα. “Ωδε η σοφία εστί”….

Καλή έρευνα και καλή προετοιμασία για διωγμό. «Και πάντες οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται» (Τιμ. 3, 12). Ο Μέγας Χρυσόστομος πάλι αναφωνεί πως αυτό το φοβερό δια πολλών θλίψεων δει (πρέπει) ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού” ΔΕΝ αναφέρεται μόνο στις θλίψεις εκ των ασθενειών αλλά ιδίως στις θλίψεις εκ των διωγμών” διότι “ει ΕΜΕ εδίωξαν, ουν και υμάς ΔΙΩΞΟΥΣΙ!” “Ταύτα πάντα ΔΕΙ γενέσθαι!” Ας ετοιμαζόμαστε για ΔΙΩΓΜΟ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που με διαβάσατε.

Leave a Reply