ΜΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΣΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2016, Μνήμη του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

 

Στον οικουμενιστικό αυτό αιώνα τον απατεώνα, είναι ιδιαιτέρως αποκαρδιωτικό και βαθύτατα θλιβερό να παρατηρούμε ανθρώπους της Εκκλησίας, ιδίως τους πνευματικούς, οι λεγόμενοι σύγχρονοι “αντι-οικουμενιστές”, να μετέρχονται εν γνώσει τους σε μια ενορχηστρωμένη παραχάραξη και συστηματική παραποίηση του Βίου του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Και δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα αυτό.

Το παντελώς απαράδεκτο αυτό γεγονός με εξοργίζει ιδιαιτέρως. Και προκαλεί πάρα πολύ η νεκρική αναισθησία μερικών και βλαμμένη νοοτροπία της αδιαφορίας των πολλών. Ερεθίζει κάθε αίσθηση δικαίου η απαθής αντιμετώπιση μιας τόσο μεγάλης Εκκλησιαστικής απάτης από μερικούς που τους ακούς ναρκωμένοι, μεθυσμένοι και αργόσχολοι να λένε, “ε και; και τί έγινε;” Μου θυμίζουν τον Αγκόπ που σε μία παλιά κασσέτα ανέμελος τραγουδούσε σε πολύ αργά και τραβηγμένο ανατολίτικο αμανέ: “αμάν, αμάν, γιατί δε μου το είπες, πως έχουνε μανούλα μου, τα μακαρόνια τρύπες…”

Οι “τρύπες” αυτές βρίσκονται δυστυχώς στην διάτρητη συνείδηση του πλείστου ιερατικού/θεολογικού όχλου ο οποίος κράζει: “άρον, άρον σταύρωσον τον Παλαμάν στο παλαμάρι της πωρώσεως και αποσιωπήσεως του Βίου αυτού. Μας ελέγχει φοβερά. Δεν το αντέχουμε…” Το να γινόταν αυτή η αποσιώπηση από κάποια λίγα άτομα εμπαθή, μεμονωμένα, θα ήταν κατανοητό. Το να γίνεται όμως από όλους ανεξαιρέτως, από όλους συνεχώς, τόσα χρόνια, τόσο μεθοδευμένα, τόσο εσκεμμένα και πωρωμένα, αυτό είναι δείγμα ότι ζούμε πράγματι σε αντίχριστους καιρούς. Αυτή η παγγενής ενορχήστρωση και διαβολική κακοήθεια με ώθησε να προβώ σε αυτήν την αναγκαία αποκατάσταση της τόσο βαναύσως παραποιημένης αληθείας.

Όταν θεολόγοι, ιερείς κι αρχιερείς σκοπίμως αποκρύπτουν και αποσιωπούν μία πάρα πολύ μεγάλη, άκρως αποκαλυπτική, συνταρακτική και καθοριστική αλήθεια από τον Βίο ενός τόσο Μεγάλου Πατρός, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, τότε αντιλαμβάνεται κανείς πως η μικρή αυτή “λεπτομέρεια”, έχει τέτοια δύναμη και τεράστια προοπτική με εμβέλεια εξ’ ολοκλήρου ανατρεπτική για τη ροή αυτής της συγχρόνου Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς έκανε Αποτείχιση! Έκανε την Αγιοπατερική Παύση Μνημοσύνου του Λατινόφρωνος Παποφίλου αυτού Πατριάρχου, Ιωάννου ΙΔ’ του Καλέκα. Αυτό το έκανε μάλιστα, πριν από οποιαδήποτε Συνοδική καταδίκη του Καλέκα! Αυτό το σημείο είναι πάρα πολύ κρίσιμο και καθοριστικό! “Προ συνοδικής κρίσεως τούτο εποίει…” Το ξαναγράφω και το υπογραμμίζω: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς έκανε Αποτείχιση! Προχώρησε στην επιτακτική, θεαρχική Αγιοπατερική Παύση Μνημοσύνου και ευάρεστος λίαν γενόμενος τω Θεώ, ηγαπήθη!

Οι υπόλοιποι ξεπουλημένοι, προσκυνημένοι και συμβιβασμένοι συνάδελφοι και συλλειτουργοί γενόμενοι του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, αλλά και θεολογίσκοι μωροί, μιαροί και μεμαυρισμένοι στο δόγμα, με λόγια διαβολικά που διαβάλλουν την Αλήθεια του Χριστού και προέρχονται από δειλή καρδιά, τον παρακαλούσαν υποκριτικά να επανέλθει τάχα “στην κιβωτό της εκκλησίας από την οποία εξήλθε και να ξανασυνεχίσει άμεσα την πατριαρχική Μνημόνευση.”

Ο Άγιος Γρηγόριος όμως απαντούσε Ομολογιακά πως όποιος διατηρεί εκκλησιαστική κοινωνία με τον πατριάρχη δεν είναι ορθόδοξος, ενώ αυτός που αποτειχίζεται είναι ενωμένος με τον Θεό και την ευσεβή πίστη! (Αναίρεσις εξηγήσεως Τόμου Καλέκα, ΕΠΕ 3, 692). Η απάντησή του ήταν κόλαφος και κεραυνός που αποστόμωνε κάθε δουλοπρεπή προσωπολήπτη. Η απάντησή του έγραψε ιστορία! Η απάντησή του, διαχρονική, ελεγκτική και αυτοκαταδικαστική για τον καθένα μας. Προσδιορίζει τη δική μας ορθότητα ή φαυλότητα Πίστεως. Οριοθετεί την Εκκλησία του Χριστού και ξεκαθαρίζει οριστικά ποιός είναι εντός, εκτός και επί τα αυτά. Ανατρέπει την πλάνη της επισκοποκεντρικότητος, φαυλότητος και προσωπολατρείας. Η απάντηση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά είναι αυτή:

“Καί γάρ οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσί• καί οἱ μή τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδέ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας εἰσί, καί τοσοῦτο μᾶλλον, ὅσον ἄν και σφῶν αὐτῶν καταψεύδοιντο, ποιμένας καί ἀρχιποίμενας ἱερούς ἑαυτούς καλοῦντες καί ὑπ’ ἀλλήλων καλούμενοι• μηδέ γάρ προσώποις τόν χριστιανισμόν, ἀλλ’ ἀληθείᾳ καί ἀκριβείᾳ πίστεως χαρακτηρίζεσθαι μεμυήμεθα» (Ἀναίρεσις γράμματος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας, ΕΠΕ 3, 606).

Ο δε παπόφιλος πατριάρχης Καλέκας, σε αντίποινα τυφλής εκδικήσεως έκανε σύνοδο “ιερή”, και “αναθεμάτισε” τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά εις κόλασιν αιωνίαν: «…τολμήσαντας ἀκανονίστως καί ἀκρίτως ἀποκόψαι τό μνημόσυνόν μου…» (κείμενο συνοδικής καταδίκης και εγκυκλίου επιστολής). Αποθέωση δηλαδή της φιλαυτίας και θεοποίηση του πατριαρχικού εγωϊσμού. Πώρωση και παραποίηση του Συνοδικού θεσμού. Εωσφορική εμπέδωση της προσωπολατρείας και πωρωμένη απαίτηση να τον προσκυνούν οι πάντες. Απαίτηση να δέχονται οι πάντες τα πάντα αδιαμαρτύρητα και να πειθαρχούν τυφλά στην τυφλωμένη και διαβολεμένη δεσποτοκρατία!

Έχουμε έναν θεοκράτη, δεσποτοκράτη και τρομοκράτη πατριάρχη που τιμωρεί με αποκλεισμό σωτηρίας και φρικτό, αιώνιο κολασμό, έναν ΜΕΓΑΛΟ Άγιο Πατέρα της Εκκλησίας και Διδάσκαλο της Οικουμένης. Έχουμε και τους μοντέρνους συμβιβσμένους Αρχιερείς, Ιερείς, Ιερομονάχους, γέροντες και θεολόγοους, οι οποίοι στέκονται στο πλευρό του αδικούντος πατριάρχου και εμμέσως πλην σαφώς αποδέχονται αυτόν τον άδικο κολασμό του Αγίου Γρηγορίου! Συμμετέχουν συνειδητώς και σκοπίμως στην μεγίστη αυτή Θεολογική και Εκκλησιολογική απάτη και με ανεπίτρεπτη πανουργία εντέχνως και μαεστρικώς μεταποιούν την αμαρτία τους αυτή εις “διάκρισιν”.

Οι ιερείς και θεολόγοι αυτοί, αποκρύπτουν την αλήθεια αυτή λες κι’ έχει δοθεί κάποια εξ’ άνωθεν εντολή, “κανείς να μην αναφερθεί ποτέ” σε αυτό το αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός. Κανείς να μην μιλήσει ποτέ για την ιστορική και υποστατή Αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά! Κανένας να μην τολμήσει να αποκαλύψει το γεγονός ότι ο Μέγας αυτός Πατήρ, έπαυσε την Μνημόνευση του πατριάρχου του! Διέκοψε κάθε εκκλησιαστική κοινωνία!

Οι πραγματικοί λόγοι που οι ιερείς σήμερα και οι θεολόγοι κάνουν την αποσιώπηση αυτή, είναι οι εξής:

1. Η Αποτείχισις και Διακοπή Μνημονεύσεως του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά τους εκθέτει. Αποκαλύπτει την δική τους αδυναμία, αδράνεια και δειλία. Εφ’ όσον ένας τόσο μεγάλος Άγιος και Πατέρας της Εκκλησίας μας το έκανε, τότε αυτοί που τον “λιβανίζουν” και τον εκθιάζουν, πως συμβιβάζουν μία τέτοια ωμή καταφρόνηση;

2. Η Αποτείχισις του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, τους καταδεικνύει στα μάτια των πιστών αλλά και στα μάτια του Θεού ως απατεώνες και τέτοιον εξευτελισμό δεν τον αντέχουν. Προτιμούν να ζουν μία μεγάλη αυταπάτη, πιστεύοντας πως κάτι τέτοιο, δεν θα μαθευτεί ποτέ…. Εξ’ άλλου, δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι να υποστούν οποιονδήποτε διωγμό. Θέλουν να τα έχουν καλά με το εκκλησιαστικό κατεστημένο. Έχουν πολλά να χάσουν.

3. Η Αποτείχισις του Αγίου Γρηγορίου, τους αποδεικνύει ως επαγγελματίες υποκριτές και αρίστους ηθοποιούς (μάλλον γελωτοποιούς) διότι έξωθεν εν ταις χείλεσιν τιμούν τον Άγιο αλλά αρνούνται να προβούν εις μίμησιν αυτού, κατά το Αγιοπατερικόν “Τιμή Αγίου, Μίμησις Αγίου”. Ο Άγιος Γρηγόριος δεν ανέμενε κάποια σύνοδο πρώτα να καταδικάσει τον πατριάρχη του, ούτε ανέμενε κάποιο “κοινό ποτήριο” “άχρι καιρού” για να κάνει έπειτα την Αποτείχισή του. Αυτό κονιορτοποιεί την αδράνεια, αδυναμία και δειλία των σημερινών οι οποίοι εφευρίσκουν ένα σορό δικαιολογίες, προφάσεις εν αμαρτίαις για να καλύψουν την δουλοπρέπεια και υποταγή τους. Ντροπή τους.

4. Η Αποτείχισις του Αγίου Γρηγορίου, τους ξεσκεπάζει ως ενόχους της παραβατικής παρατάσεως της παναιρετικής αυτής καταστάσεως. Η αρνητική, παθητική τους στάση, τους καθιστά συνεπώς Αγιομάχους. Εμμέσως πλην σαφώς διαφωνούν με αυτήν την Αγιοπατερική πρακτική, την μάχονται, την πολεμούν και την αποσιωπούν καθώς μέσα τους αναφωνούν: “Άγιέ μας Γρηγόριε Παλαμά, όλα καλά, αλλά στην περίπτωση αυτή, εμείς οι μεταπατερικοί, δεν συμφωνούμε, δεν σε ακολουθούμε. Άλλες οι δικές σου εποχές. Εμείς εσμέν των Πατέρων σοφώτεροι και “για λόγους διακρίσεως” αρνούμαστε να σε μιμηθούμε, απλά “αποστασιοποιούμαστε” θεωρητικώς και φωνασκούμε. Αγαπούμε τον χαρτοπόλεμο, “τη βρίσκουμε” με τα ανύποπτα προβατάκια μας που “τα χάπτουν” όλα! Μη κάνουμε και σχίσματα…” Αυτή η συλλογιστική, πείθει εύκολα, υποτάσσει και καθαιρεί συνειδήσεις.

5. Η Αποτείχισις του Αγίου Γρηγορίου αποδεικνύει πως οι σημερινοί αρχιερείς, ιερείς και θεολόγοι είναι οι μεγαλύτεροι και χειρότεροι καταφρονητές των Αγίων Πατέρων και των Συνόδων διότι καταφρονούν τον Μέγα Άγιο Πατέρα και Ιερό Φώτιο ο οποίος προήδρευσε επί της Αγίας Αποστολικής Πρωτοδευτέρας Συνόδου, η οποία Σύνοδος εν Αγίω Πνεύματι (όχι “εν παρόδω”, εν προχείρω και εν επιπολαιότητι) ορίζει την Διακοπή Μνημονεύσεως, λέγοντας:

»Οἱ γάρ δι’ αἵρεσίν τινα παρά τῶν ἁγίων Συνόδων, ἤ Πατέρων, κατεγνωσμένην,

τῆς πρός τόν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτούς διαστέλλοντες,

ἐκείνου δηλονότι τήν αἵρεσιν δημοσίᾳ κηρύττοντος, καί γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ Ἐκκλησίας διδάσκοντος,

οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται

πρό συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτούς τῆς πρός τόν καλούμενον (μνημονευόμενον) Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες,

ἀλλά καί τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται.

Οὐ γάρ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν,

καί οὐ σχίσματι τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον,

ἀλλά σχισμάτων καί μερισμῶν τήν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ρύσασθαι!».

Εφ’ όσον λοιπόν ο Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είναι άξιος και πανάξιος τῆς πρεπούσης αυτής τιμῆς παρά τοῖς ὀρθοδόξοις,
– γιατί οι νεορθόδοξοι δεν υπακούουν στη Σύνοδο και στο Άγιον Πνεύμα Ο Οποίος εφώτισεν τους Αγίους Συνοδικούς;
– Γιατί δεν αποδίδουν αυτήν την πρέπουσα τιμήν προς τον Άγιο, μιμούμενοι την άμεση απομάκρυνση και Διακοπή εκκλησιαστικής του κοιωνίας με αιρετικούς ποιμένες;
– Γιατί διαγράφουν από τον εξαίρετο Βίο του αυτή την ιστορική αλήθεια την τρανή και τον ατιμάζουν διά της ενορχηστρωμένης αποσιωπήσεώς τους;
ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΟΙ. ΔΕΙΛΟΙ.

Εσείς οι σημερινοί, οι αθεόφοβοι “βαφτίζετε” την Αποτείχιση ως “σχισματική” και ενώ από τη μια γράφετε ωραίες στηρικτικές επιστολές για τα βιβλία του π. Ευθυμίου, από την άλλη αναφέρεστε σε αυτόν ως “καθηρημένο” και “σχισματικό…” Τα ίδια ακριβώς θα επράττατε εάν ζούσε σήμερα ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, θα του κάνατε συστάσεις να επιστρέψει στην κιβωτό από την οποία εξήλθε”, θα τον αποκαλούσατε και αυτόν “σχισματικό” και “αναθεματισμένο” εις κόλασιν αιωνίαν, θα στεκόσασταν στο πλευρό του Πατριάρχη Καλέκα/Βαρθολομαίου και της “μεγάλης-ιερής” αυτού Συνόδου. Το πολύ-πολύ να διοργανώνατε και κάποια Ημερίδα-νυχτερίδα για να νυχτώσετε πιο πολύ το ποίμνιο με τη νυχτωμένη σας εκκλησιολογία.

Με το να αποσιωπείτε επί τούτου μία τόσο κρίσιμη και αποκαλυπτική παράμετρο του Βίου και της διδασκαλίας του Αγίου Πατρός, γίνεσθε οι δεινότεροι και ψυχρότεροι συστηματικοί παραχαράκτες της Εκκλησιαστικής Ιστορίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη για την κατάντεια της ιεραρχίας και ούδε το αίμα μαρτυρίου δύναται να αποπλύνει την μεγίστη του αμαρτία αυτή, την τιτάνια αδικία και ενοχή στον βάρβαρο σφαγιασμό των 12 μητροπολιτών οι οποίοι δεν απεκατεστάθησαν ποτέ. Είχε την ευκαιρία να αποδώσει το δίκαιο και δεν το έκανε. Τώρα πλέον είναι αργά. Έκλεισε η θύρα του ελέους… Και Παύση Μνημοσύνου εάν έκανε τώρα, άχρηστη θα του ήταν! “Ουκ οίδα ποία δικαιοσύνη της Αιωνίου Κολάσεως υμάς λυτρώσεται! (Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός).

Ποιοί λοιπόν είναι οι κυρίως ένοχοι, ονομαστικώς;

Θα αναφερθώ σε ζώντες μόνο διότι οι κεκοιμημένοι δεν έχουν πλέον την ευκαιρία να απολογηθούν και πιστεύω οι πλείστοι από αυτούς ενώπιον του φρικτού Βήματος του Δικαιοκρίτου Χριστού θα συγχωρεθούν! Το εύχομαι ενθέρμως, ολοψύχως και μετά δακρύων.

Πρώτος ο πολυγραφότατος και λαλίστατος Πειραιώς Σεραφείμ,
Κάνει εντύπωση τρομερή το πόσο εύκολα αντιφάσκει και δείχνει ανεπίτρεπτη για τις γνώσεις του εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ. Ενώ από τη μια αποκαλύπτει δίκαια και αληθινά στην Εγκύκλιό του περί Μασονίας πως είναι όλα τα Μέσα κατευθυνόμενα και ελεγχόμενα από αυτήν, τουναντίον, στο πρόσφατο Ανακοινωθέν της 28ῃς Μαρτίου 2016 περί των βομβαδιστικών επιθέσεων στις βρυξέλλες, μεταδίδει μία “είδηση” δεικνύοντας παράλογη και τυφλή εμπιστοσύνη σε αυτά ακριβώς τα Μέσα τα κατευθυνόμενα από την Μασονία! Μεταφέρει την είδηση ως δήθεν πραγματική, ενώ είναι αποδεδειγμένα φάρσα, φιάσκο και σκευωρία μασονική. Από άλλους έγιναν οι βομβισμοί και για τελείως διαφορετικόυς λόγους… Εάν η ομάδα του Πειραιώς διενεργούσε μια ειδική έρευνα επί του θέματος και των αποκαλυπτικών βιντεοκλίπ που υπάρχουν στο διαδύκτιο, θα απέσυρε αμέσως το Ανακοινωθέν… Ω της αυτού επιπολαιότητος!

Πουθενά στην Ημερίδα-Αγουρίδα του Πειραιώς “Περί Αποτειχίσεως”, η “κουρδισμένη” και βαλτή, ληστρική του συμμορία, οι κλέφτες της Θείας Διδασκαλίας και Αγιομαχικοί Δολιοφθορείς της Διδασκαλίας του Αγίου Γρηγορίου, δεν αναφέρθηκαν σε Αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά! Κι’ όταν τους την “θύμισε” ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς, έκαναν όλοι τα στραβά μάτια προσποιούμενοι τον εκκλησιολογικώς ΑΛΛΗΘΩΡΟ και με αυτό το σιγονταρο-οικουμενιστικό τους μάτι τ’ αλλήθωρο που τρέχει στον συμβιβαστικό κατήφορο, αλλάξανε αμέσως θέμα όπως ακριβώς κάνουν και οι “ψευδο-μάρτυρες του Ιεχωβά”.

Ο Ακαδημαϊκός π. Γεώργιος Μεταλληνός,
Τόσες ομιλίες, τόσες “ακαδημαϊκές” συνδιαλέξεις, τόσα πανεπιστημιακά συγγράμματα μα πουθενά δεν αναφέρεται σε Αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά! Σε ειδική ομιλία του στην γενέτειρά μου τη Λάρισα, αναφέρει: “Κατηγορήθηκε ως καινοτόμος και μάλιστα ως αιρετικός.”

– Δεν “κατηγορήθηκε” απλά, όπως αναφέρει ο π. Γεώργιος, εκ του πλαγίου. Φυλακίστηκε και Αναθεματίστηκε από τον ίδιο του τον Πατριάρχη, επειδή έκανε υγιή υπακοή στους Αγίους Πατέρες, επειδή “τόλμησε” να παύσει, ως ώφειλε και ουχί “καθώς ηδύνατο”, το Μνημόσυνον αυτού! Θέλει αγία τόλμη η Παύση του Μνημοσύνου. Και εφ’ όσον οι σημερινοί ιερείς δεν την έχουν, αντί να ομολογούν δημοσίως την τόλμη του Αγίου Γρηγορίου και να ζητούν ταπεινά συγχώρεση από τους πιστούς κι από τον Άγιο που αδυνατούν να τον μιμηθούν, αλλοιώνουν πονηρά τον Βίο του, αποσιωπούν την Αποτείχισή του και περιορίζονται στο να ηθικολογούν, να εξυμνούν τον συγγραφικό του πλούτο…
Κάποτε, “μια φορά κι έναν καιρό”, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός απειλούσε ο ίδιος για Αποτείχιση μα ξαφνικά “κάτι” άλλαξε μέσα του, μία φωνή διά οράματος ως “άγγελος εξ’ ουρανού” του “σφύριξε” την αποφυγή της, όχι μόνο στην τέλεση αλλά ακόμη και εις αυτήν την αναφοράν… Έτσι προτιμούν να διαφθείρουν, ν’ αλλάζουν και να παραχαράσσουν τον περίλαμπρο Βίο του Αγίου, για να έχουν την συνείδησή τους “αναπαυμένη” μακαρίως. Και συνεχίζουν να κοινωνούν με ακοινωνήτους…

Και συνεχίζει στην ομιλία του ο π. Γεώργιος Μεταλληνός:

“Δεν είναι σπάνιο το φαινό¬μενο, αγαπητοί αδελφοί, Σύνοδοι που θεωρούνται Ορθόδοξοι, να αθωώνουν τους ενόχους και να καταδικάζουν τους Αγίους. Αυτό το φαινόμενο, που σημαίνει διαστροφή της Παραδόσε¬ως εκ μέρους των, που αποκαλύπτει την εκκοσμίκευση του εκκλησιαστικού χώρου, θα συνεχίζεται όσο υπάρχει η αμαρτία, και φοβερά αποστασία, μέσα στο ράσο.”

Εφ’ όσον όμως ο π. Γεώργιος Μεταλληνός αποκρύπτει την Αποτείχιση και Διακοπή Μνημονεύσεως (συνώνυμα, ομώνυμα και ταυτόσημα) του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, σύμφωνα με τα λόγια του, τελεί και ο ίδιος διπλωματική “διαστροφή της Παραδόσε¬ως η οποία αποκαλύπτει την εκκοσμίκευσή” εντός του! Λόγια δικά του!

Ντρέπομαι τί θα πω αύριο στα παιδιά μου. Όχι μόνο αύριο, αλλά ακόμη και τώρα που ο εξάχρονος πρωτότοκος υιός μου είδε την φωτογραφία του Βαρθολομαίου στον κινητό μου σαν διάβαζα κάποιο άρθρο σχετικό, κοιτούσε εντατικά με παιδική αθωότητα και η έκφραση του παιδικού προσώπου του έδειχνε έντονη ανησυχία. Τον ρώτησα: “Τί έχεις Εμμανουήλ;” Και μου έκανε μία ερώτηση αιφνιδιαστική που δεν την περίμενα… “Μπαμπά, αυτό ο παπάς είναι καλός;” Του απήντησα με Αλήθεια Χριστού: “Όχι, είναι κακός…” Και ξαναρώτησε: “Γιατί;;” – “Γιατί δεν αγαπάει τον Χριστό και την Αλήθειά Του…” απήντησα. Κι’ έμεινε η υπόθεση εκεί. Για σας εάν με ρωτήσει, δεν ξέρω τί θα πω…

Αμέσως θα με βαφτίσουν “φανατικό”, “σχισματικό” και “ταλιμπάν της Ορθοδοξίας”… Αμέσως θα με πουν ασεβή και υβριστή των πάντων. Δεν με πειράζει. Η συνείδησή μου με πληροφορεί πως λέγω αλήθειες κι έχω ειρήνη στην ψυχή. Ας φοβούνται αυτοί διότι όταν το ποίμνιό τους αντιληφθεί την μεγάλη αυτή απόκρυψη και απάτη που έπαιξαν εις “βάρος τους”, θα τους στήσει στον τοίχο της δημόσιας κατακραυγής ότι κλονίστηκε πλέον η εμπιστοσύνη του λαού.

Τιμούν τον Μεγάλο αυτό Πατέρα της Εκκλησίας με τα χείλη τους, αλλά η στάση και γραμμή τους πόρρω απέχει απ’ αυτού. Ο Άγιος Γρηγόριος κατεδίκαζε τους αιρετικούς πατριάρχες και τις ληστρικές τους συνόδους με έργα, θυσίες, βασανιστήρια και κολαστικούς διωγμούς και όχι με κοινωνικές ομιλίες σε κοινωνικές αίθουσες ελευθέρων κοινωνιών, μηδενός διώκωντος και μηδενός τιμωρημένου, φυλακισμένου και καθηρημένου. Ετούτοι εδώ διατηρούν την άνεσή τους κι ως βολεμένοι τελούν ομιλίες, εισηγήσεις και…. Ημερίδες! Δοξάστε τους! Θαυμάστε τους! Στεφανώσατέ τους!

Μην παραχαράσσετε την Εκκλησιαστική Ιστορία! Ωραία και συγκινητικά τα τραγούδια σας στις μητροπολιτικές σας κατασκηνώσεις για τους παραχαράκτες της Μακεδονίας: “Μην παραχαράσσετε την ιστορία η Μακεδονία είναι μία, λάμπει από Ελλάδα κι Ορθοδοξία, η Μακεδονία είναι μία…” Χειρότερη όμως καταδίκη και κατακραυγή αξίζει και πρέπει να απευθύνετε προς πάντα υπεύθυνο και ανεύθυνο: “Μην παραχαράσσετε την Εκκλησιαστική Ιστορία, η Αποτείχισις είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, λάμπει από Πατέρες κι’ Ιερούς Κανόνες, λάμπει και στον Βίο τ’ Αγίου Γρηγορίου…”

Ξαναθέτω σε όλους τους γνωστούς “αντι-οικουμενιστές” το ίδιο ακριβώς εύλογο, επίμαχο και σοβαρότατο ερώτημα το οποίο θέτει ο αγαπητός συνάδελφός μου, Παναγιώτης Σημάτης, και το οποίο ΠΑΛΙ αποτραβήξατε και αποσιωπήσατε διότι δεν σας συμφέρει, σας εκθέτει:

– “ΤΙ ΘΑ ΠΡΑΞΕΤΕ όταν συμβούν εντός ολίγου όλα αυτά για τα οποία δικαίως και ομοφώνως καταδικάζετε την Ληστρική αυτή σύνοδο;”

ΜΑ ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως, ενορχηστρικά και συνενοημένα θα μας πείτε: “Θα αναμένουμε, βλέποντας και κάνοντας”… Όπως “αναμένετε” το αιρετικό πρόσχημα του “άχρι-καιρού”, κατά αορίστου καιρού. Όπως αναμένετε και “το κοινό ποτήριο” και “μετά πάλι βλέπουμε”. Δηλαδή, “από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα…” Δηλαδή, ασυναρτησίας και αοριστίας το Ευαγγέλιο, ασοφία πρόσχωμεν….

Και κάτι ακόμη τελευταίο, όμως ύψιστο και αποκαλυτπικό:

Η συνοδικός Αναθεματισμός του Αγίου Γρηγορίου ξεκινά με κάτι άκρως σημαντικό, το οποίο και αυτό αποσιωπείτε, διότι σχετίζεται άμεσα με το “μπερδεμένο” και τεταραγμένο σας ποίμνιο και δεν επιθυμείτε να το μάθει κανείς (αν είναι ποτέ δυνατόν…) Απλά και παθητικά παπαγαλίζετε το “πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες!” Εσείς όμως, θα δώσετε πολύ μεγάλο λόγο….

«Τόν Παλαμᾶν καί τούς ὁμόφρονας αὐτοῦ…”

Δεν αναθεματίζεται μόνον ο Άγιος Γρηγόριος, αλλά και οι πλείστοι Ιερείς οι οποίοι υπάγονταν κάτω από την πνευματική του πατρότητα και πολλοί λαικοί! ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ! ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ! ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΩΝ Η ΜΝΗΜΗ! ΔΟΞΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΕΣΤΕΦΑΝΩΣΑΣ ΑΥΤΟΥΣ! Αυτοί, πλαισίωναν πιστά τον ήδη εν βίω εξαγιασμένο και θεωμένο Άγιο Γρηγόριο. Δεν είχαν “αρρωστημένη υπακοή” σαν τους σημερινούς, ειδ’ άλλως ακόμη και μόνοι τους θα πειθαρχούσαν στον Θεό και όχι σε ανθώπους και φοβισμένους, συμβιβασμένους γέροντες. Ιδού λοιπόν ποιοί είναι ακριβώς αυτοί οι συν-αναθεματισμένοι “ομόφρονες” και θα εξηγήσω αμέσως γιατί τους αναφέρει έτσι αορίστως, εφ’ όσον ήταν και άλλοι Επίσκοποι, Ιερείς και Μοναχοί. Ποιοί ήτανε αυτοί;; Ήταν…. ολόκληρον το Άγιον Όρος!

Ο Επίσκοπος Ιερισσού Ιάκωβος προσυπογράφει και επισφραγίζει την Αποτείχιση και Διακοπή Μνημονεύσεως, και μάλιστα το μαρτυρεί και το τονίζει ιδιαιτέρως, εκπροσωπών όλες τις Μονές και λέγων: “άπαν το Άγιον Όρος!”

«Ὁ ταπεινός Ἐπίσκοπος Ἱερισσοῦ καί Ἁγίου Ὄρους Ἰάκωβος, ταῖς ἁγιορειτικαῖς καί πατερικαῖς ἐντεθραμμένος παραδόσεσι καί μαρτυρῶν ὅτι διά τῶν ἐνταῦθα ὑπογραψάντων λογάδων, ἅπαν τό Ἅγιον Ὄρος συμφωνοῦντες ὑπέγραψαν, καί αὐτός συμφωνῶν καί ἐπισφραγίζων ὑπέγραψα, καί τοῦτο μετά πάντων προσγράφων, ὅτι τόν μή συμφωνοῦντα τοῖς ἁγίοις καθώς καί ἡμείς καί οἱ μικρῷ πρό ἡμῶν πατέρες ἡμῶν, ἡμεῖς τήν αὐτοῦ κοινωνίαν (του πατριάρχου Καλέκα) οὐ παραδεξόμεθα» (ΕΠΕ Γρ. Παλαμᾶ, τόμ. Γ΄, σελ . 514).

Αλλά δειλά-δειλά, “κουτσά-στραβά” αναφέρεται απλά σε “ομόφρονας”. Λάθος, δειλέ και αναθεματισμένε πλέον πατριάρχα από Αληθινή, Ορθόδοξη Σύνοδο πολλά χρόνια μετά, το 1347 (Θ .Η .Ε . τόμ . 7, 28). Επειδή ο Αναθεματισμός είναι το ύπατο όπλο και η εσχάτη ποινή κατά αιρετικών, οι καταδικασθέντες εις κόλασιν αιωνίαν, εις τον Πύρινον Ποταμόν, δίχως ουδεμία ελπίδα μετανοίας, δεν αποσιωπώνται έτσι ανωνύμως, γενικώς και αορίστως, αλλά πάντοτε καταδικάζονται ονομαστικώς, όπως με τον Βαρλαάμ και Ακίνδυνο, μα επικίνδυνο εχθρό του Θεού!

Ο Καλέκας τα έβαλε με τον “έναν” επώνυμο. Πού να φανταστεί ο τυφλός και ταλαίπωρος πως αυτός ο ένας είναι Άτλαντας της Ορθοδοξίας, σαν τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό! Ο Καλέκας όμως φοβόταν το Άγιο Όρος διότι αυτό ήταν τότε πανίσχυρο, ακαταμάχητο και τρομερό τοις πάσι! Εάν τα “έβαζε” με το Άγιον Όρος και αναθεμάτιζε όλες τις Μονές και τους Ηγουμένους ονομαστικώς, θα υπέγραφε αυτομάτως την οριστική του καταδίκη και αμετάκλητο κολασμό του, κάτι που έστι κι αλλιώς αργότερο επήλθε…

Σήμερα όμως, το τέως “Περιβόλι της Παναγίας” κατήντησε Περιβόλι του Βαρθολομαίου… Ασφυκτικά αλυσοδεμένο με επιδοτήσεις και αποσαθρωμένο με πακέτα της ΕΟΚ, αδρανεί κι αδυναμεί να αρθρώσει λόγον αγαθόν, κατόπιν πνευματικής παραλυσίας. Τσιμουδιά! Ούτε κιχ! Ούτε ένας! Ούτε μία Μονή! Τί λέγω; Μόνο μία Μονή, η Ιερά Μονή Εσφιγμένου, κι αυτοί “εγκληματίες”. Δικαίωμά τους νομοκανονικό, να παύσουν την Μνημόνευση του Αθηναγόρα και του Βαρθολομαίου! Τί;; Θα γίνουμε κι εμείς σαν τους τζιχαντιστές να “παίρνουμε κεφάλια;;” Κι ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, κι αυτός “σχισματικός”;;; “Φανατικός κι εγκληματίας;;;” Δηλαδή, εάν εγκαταβίωνε σήμερα στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου και όχι στην Βατοπαιδίου, τα ίδια ακριβώς θα του έκαναν!

Θα αναφερθώ σε όλους τους Εισηγητές και την Διοργανωτική Επιτροπή της Ημερίδος, “Μεγάλα Λόγια, χωρίς προσδοκίες». ΔΕΝ προσδοκούμε τίποτε από σας…

Αναφέρομαι σε όλους τους γνωστούς (χωρίς τα φιλοφρονητικά και κολακευτικά “κ”),

τον Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο,

τον Γλυφάδας Παύλον,

τον Κυθήρων Σεραφείμ,

και ιδίως τον Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία, τον οποίο δεν περίμενα να συμμετάσχει σε αυτήν την απάτη της αποσιωπήσεως του Βίου του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Φοβείται τις συνέπεις. Έχει πολλά να χάσει… Δεν δύναμαι να το διανοηθώ, από Επίσκοπο “μαχητή”, “Αντι-οικουμενιστή” και “τολμηρό”… να σιωπεί και τραγικά ν’ αδυνατεί να δείξει την ίδια ακριβώς τόλμη του Αγίου Γρηγορίου! Ίσως και αυτός περιμένει την επίσημη υπογραφή κάποιας “συνοδικής καταδίκης”. Δηλαδή, του Αρείου, του ζητήθηκε κάποια “υπογραφή” για να είναι πλέον “υποστατή” η αίρεση και μεγίστη βλασφημία;

Αναφέρομαι επίσης στον συνάδελφο θεολόγο, Δημήτριο Τσελεγγίδη.

Τον όντως ομολογητή κατά τα άλλα, του οποίου πραγματικά απολαμβάνω τις Ορθόδοξες ομιλίες και μαρτυρίες, αλλά στην περίπτωση αυτή άκρα του τάφου σιωπή… Αδυνατώ να πιστέψω ότι φοβάσαι ή δειλιάζει. Δε γίνεται, κάτι άλλο θα συμβαίνει… Απορώ πως καταδέχεται και κοινωνεί με όσους δικαίως καταδικάζει.

Επίσης αναφαίρομαι στον π. Παύλο Δημητρακόπουλο, Διευθυντή του Γραφείου Αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς καθώς και στον π. Άγγελο Αγγελακόπουλο.

Ωραίο όντως να διευθύνει κανείς τον Αγώνα του Αντιαιρετικού Γραφείου, της αντιαιρετικής σας αθλήσεως, αλλά…. “εάν δε και αλθή τις, ού στεφανούται εάν μη νομίμως αθλήση”. Δεν είναι καθόλου νόμιμη άθληση, ούτε και έντιμη να αποκρύπτετε ομαδικώς τέτοια Θριαμβευτική, Αγιοπατερική Άθληση του Αγίου Γρηγορίου, απλά και μόνο επειδή εσείς δεν την φτάνετε, μην τη κάνετε κρεμαστάρι…

Αλλά και αυτός ακόμη ο Ανδρέας Κυριακού.
Τί κρίμα, περίμενα να καταθέσει κάτι για την Αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου ως Ιστορική πραγματικότητα.

Ιδιαιτέρως ένοχος ο π. Εφραίμ Βατοπαιδινός.
Θα έπρεπε να ντρέπεται που ο Άγιος Γρηγόριος εξήλθε από την Μονή Βατοπαιδίου, και αυτός ως Ηγούμενος αποκρύπτει την αλήθεια για την Αποτείχισή του διότι θέλει να τα έχει καλά με την “Ιερά” (Ανίερη) Κοινότητα και με τον αιρεσιάρχη πατριάρχη του Βαρθολομαίο. Τα ωφέλη είναι πολλά. Ντρέπομαι και ανακαλώ που κάποτε τον υπερασπίστηκα δημοσίως για την φυλάκισή του.

Επίσης ένοχος ανεπίτρεπτης αποσιωπήσεως είναι και ο Λεμεσού Αθανάσιος.

Και αυτός συμβιβάζεται στην συνείδησή του και δεν θέλει να ταράξει τα νερά με τον Φιλοπαπικό του Πατριάρχη! Εάν ο ο Λεμεσού Αθανάσιος δημοσίως αποδεχθεί πως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς τέλεσε Παύση Μνημοσύνου, τότε ο Λεμεσού Αθανάσιος είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει τον Άγιο, μα δεν το κάνει και εκτίθεται ανεπανόρθωτα! Τόσο καιρό, τόσα λόγια, τόση θεωρία αλλά σταθερή η κοινωνία με αιρετικούς.

Εξέχουσα θέση στο χορό των παραχαρκτών κατέχει ο π. Θεόδωρος Ζήσης.
Τουλάχιστον θα ενόμιζε κανείς πως η αυστηρότητα και ανδρικότητα της φωνής του, το αδιάφθορον της συνειδήσεώς του, δεν θα του επέτρεπε να σιωπεί. “Ουκ οίδα τον άθρωπον….” Δεν γνωρίζει τίποτε για Αποτείχισι, ουδέ για Παύση Μνημοσύνου του Αγίου Γρηγορίου; Γνωρίζει μόνο για τίτλους φανταχτερούς και Πανεπιστημιακές καθέδρες; Το θέμα είναι να είναι κανείς, όχι ομό-τιμος “καθηγητής” αλλά πιστός μαθητής και μιμητής του Αγίου Γρηγορίου.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνω στον π. Πέτρο Heers.

Έτρεφα ιδιαίτερη αδυναμία στην ομολογία του. Αυτός, δε γίνεται, είπα μέσα μου, σίγουρα κάτι θα πει για την Αποτείχιση του Αγίου. Δεν φοβάται κανέναν παρά μόνο τον Θεό… Αν και τον τιμώ σε αφάνταστο βαθμό, απαγοητεύτηκα. Ήλπιζα πως αυτός τουλάχιστον θα έδειχνε την απαιτούμενη τιμιότητα και θα έκανε δημόσια αναφορά και Μνεία “Μνείαν ποιούμεθα” επί της Διακοπής Μνημονεύσεως και Αναθεματισμού εις κόλασιν του Αγίου Γρηγορίου από πατριάρχη ακριβώς σαν τον σημερινό. Ντράπηκα τόσο πολύ, που με απογοήτευσε βαθύτατα… Και συνεχίζει να κοινωνεί με τον Βαρθολμαίο και τον Αρχιεπίσκοπό του. Συνεχίζει να είναι ενεργό, ισότιμο και ισόκυρο μέλος του Π.Σ.”ε” διά μέσου των ηγετών του.

Στο ίδιο μήκος αναστήματος κυμαίνεται και ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος.
Πάντα τα λέγει όλα πάντοτε “έξω από τα δόντια”, δίχως φόβο και πάθος, και τώρα τέτοιο τρομερό και ανεπίτρεπτο λάθος να ατιμάζει τον Άγιο διά της σιωπής του… Δεν μας το λέγει ξεκάθαρα: – Τέλεσε ο Άγιος Παύση του Μνημοσύνου, ναι ή όχι; Κι’ εσείς όλοι τώρα, “που στέκεσθε”;; Θα τον μιμηθείτε ή θα συνεχίζετε να τον καταφρονείτε; “Ίδετε, ίδετε οι καταφρονηταί!”

“Γνωστός εν τη Ιουδαία” και ο γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, ο επωνομαζόμενος από τον γέροντα Αγάθωνα ως “ο Αμερικάνος”.
Όταν πρωτοπήγε στην Αμερική απειλούσε για Διακοπή Μνημονεύσεως. Τώρα; Τί άλλαξε;;; Έπεσε γερός χρηματισμός της Μονής. Τώρα επικαλείται την αποφυγή σχίσματος και αντί για επαινετή, τίμια ομολογία, σιωπεί και πνίγει την δίκαιη φωνή του οσιακού Γέροντος Αγάθωνος. Τον φιμώνει και τον εξαναγκάζει εις το όνομα της “αρρωστημένης υπακοής” να αποφεύγει οποιαδήποτε αναφορά σε Αποτείχιση και Παύση Μνημοσύνου. Τουναντίον ο γέρων Αγάθων στενάζει και δεν υποφέρει, δεν αντέχει να βλέπει αυτά που βλέπει και ν’ ακούει αυτά που ακούει! Θέλει να αντιδράσει, “θέλω, λέει, να τελέσω Μνημοσύνου ΔΙακοπή, μα δεν μ’ αφήνει “ο Αμερικάνος”. Είναι να φρίττει κανείς για την απάθεια και αδράνεια του “Αμερικάνου” που συνεχίζει να κοινωνεί με αιρετικούς επισκόπους και τον εξαναγκάζει και αυτόν να κοινωνεί με ακοινωνήτους.

Είναι και ο σεβαστός και αγαπητός μου π. Νικόλαος Μανώλης.
Ναι μεν διώκεται για τον αντι-αιρετικό του αγώνα, αλλά συνεχίζει να κοινωνεί με αυτούς που καταδικάζει. Στο θέμα δε του Αγίου Γρηγορίου τα κάνει και αυτός “μαντάρα” και καταποντίζει την Αλήθεια στον ωκεανό της ένοχης σιωπής. Δυστυχώς, δεν μπορεί να βγει και να πει στους ενορίτες του: “Αλήθεια σας το λέω, ο Άγιος Γρηγόριος μαζί με άλλους ιερείς και λαϊκούς, έκανε Αποτείχιση! Οφείλουμε λοιπόν και μεις να τον μιμηθούμε! Μπρος, πιστοί μου στον αγώνα, τον διωγμό!”

Μαζί στης αποσιωπήσεως το χορό και ο π. Βασίλειος Βολουδάκης.
Τελεί ωραιότατο και δυναμικότατο κήρυγμα στη Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου, αλλά “τσιμουδιά” για το γεγονός της Αποτειχίσεως και Διακοπής Μνημονεύσεως. “Αποτείχιση δεν προβλέπεται, αδόκιμος όρος” διπλωματικά διατείνεται. Ας την έκανε ο Άγιος Γρηγόριος την Αποτείχιση, κακώς εμήργησε, εμείς είμαστε εναντίον τέτοιων πραξικοπηματιών κατά του αγίου πατριάρχου ημών… Δι’ ευχών του Βαρθολομαίου υμών…

Είναι και ο π. Σαράντης Σαράντος.
Εκλεκτός και μαχητικός, στο Βίο όμως του Αγίου Γρηγορίου απόκρυψη και αποσιώπηση τραγική… Παραχάραξη φοβερή. Είναι κανείς να απορεί…

Δεν λείπει από τον κατάλογο και ο π. Ανδρέας Κονάνος.
Δυσκολεύεται προφανώς ν’ αντιληφθεί πως πάνω από τους ιεροπρεπείς λογοτεχνικούς συναισθηματισμούς, στέκεται η Αλήθεια. Οι νεανικές ψυχές που τον ακολουθούν και τον θαυμάζουν, του το ζητούν και απαιτούν να είναι αυτός αληθινός και να τους διδάξει εμπράκτως την αλήθεια της Διακοπής Μνημονεύσεως του επισκόπου του, ο οποίος τον ενώνει στο βέβηλο Παγκόσμιο Συμβούλιο Βλασφημιών. Να τους διδάξεις πως είσαι υπέρ άνω συμφερόντων, βολεμάτων και ωφελειών, υπέρ άνω θρόνων, σχημάτων και χρημάτων και σχέσεων διαμητροπολιτκών. Εκτός εάν η διαφθορά της Αληθείας και η αίρεση δεν έχουν σημασία στην “εν Πνεύματι” πνευματική ζωή που ακολουθεί, τότε ας μείνει εκεί που είναι κι ας συνεχίζει ανενόχλητος να ομιλεί…

Είναι και ο ευπερίστατος αγιορείτης π. Νίκων.
Δυστυχώς υπόκειται σε φοβερή ηττοπάθεια και δουλικώς δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα του πατριάρχου του, τον οποίο εκθιάζει εις βάρος του δόγματος και της Αληθείας! Δεν έμαθε να αγαπά “εν αληθεία” αλλά θυσιάζει την Αλήθεια στο βωμό της αγαπολογίας.

Αναφορά ειδική κάνω στον π. Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο.
Ας γίνει αληθής Στρατηγός του Χριστού, ας ντυθεί την πανοπλία του Σταυρού κι ας μιμηθεί αυτόν που μέχρι τώρα τιμά με τόσα λόγια, τόσα κηρύγματα, τον Άγιο Πατέρα μας Γρηγόριο τον Παλαμά. Ας μην φοβάται τα αντίποινα. Ας αποβλέπει στην έντιμη και ιεροπρεπή μισθαποδοσία, στα επουράνια παράσημα.

Δεν μπορώ να εξαιρέσω τον αγαπητό Λυκούργο Νάνη.
Δεν αρκεί η αρθρογραφική κατάδειξη και στηλίτευση γεγονότων. Φτάνουν “τα στιλέττα στην καρδιά” κι’ άλλα πόσα θέλει να υποστεί ώστε επί τέλους ν’ Αποτειχιστεί; Κι’ αν ούτε αυτό δεν μπορεί, τουλάχιστον ας μην αποσιωπεί κι αυτός την μεγάλη αλήθεια της Αποτειχίσεως του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Καθόλου περιφρονητέος και ο π. Δανιήλ Αεράκης.
Δεν είναι μόνο το κήρυγμα κι οι ερμηνείες οι εκτεταμένες και αναπτυξιακές. Δεν είναι ποτέ αργά, έστω και τώρα στα τίμιά του γηρατειά. Ας μην ατιμάζει τον Άγιο Γρηγόριο και ας μην αποκρύπτει και αυτός την μεγάλη αλήθεια αυτή, έστω κι αν δεν έχει τη δύναμη να τον μιμηθεί και να παύσει το Μνημόσυνον του οικείου του προέδρου.

Ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή μου έπαιξε ο π. Αυγουστίνος Μύρου.
Τόσους αγώνες, τόσοι διωγμοί εδώ στην Αυστραλία μαζί, και τώρα δυστυχώς κι αυτός αποσιωπεί αυτό που θα έπρεπε από την αρχή να μας είχε διδάξει, την Αποτείχιση και Διακοπή πάσης εκκλησιαστικής κοινωνίας με τον βλάσφημο Στυλιανό, όχι να ενωνόμαστε εν τω κοινώ Ποτηρίω με αυτόν που βλασφημεί τον Χριστό με τον χειρότερο τρόπο!
Ο π. Αυγουστίνος Μύρου ήταν τότε ατρόμητος και έτοιμος να υποστεί τα πάνδεινα ως λαϊκός. Τώρα τί έγινε, τί άλλαξε και βρίσκεται κάτω από την τυραννία του επισκόπου του ο οποίος τον ενσωματώνει και τον ενώνει με όλους αυτούς του αιρετικούς και εχθρούς του Θεού! Τώρα σιωπεί και κοινωνεί με ακοινωνήτους… Αν έδειχνε την ίδια αποστροφή και καταδίκη που κάνει εναντίον των Πεντηκοστιανών, και στους Οικουμενιστές και βλασφήμους του Αγίου Πνεύματος που εκστασιάζονται με την πανδαιμόνια Γλωσσολαλία των Διαθρησκειακών εδβελυγμάτων, δεν θα επέτρεπε να τον εκπροσωπεί ο μητροπολίτης του και να τον ενσωματώνει στο Βέβηλο Παγκόσμιο Συμβούλιο Βλασφημιών… Ας κάνε λοιπόν το σταυρό του, ας βάλει “δι’ ευχών” του Αγίου Αποτειχισθέντος Γρηγορίου ημών, έστω κι αν χάσει όλα αυτά τα θελκτικά τα οποία η θέση του, του παρέχει.

Ιδιαιτέρως συνδέομαι με τον π. Πολύκαρπο Σαρμανιώτη.
Σέβομαι τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Κομνηνείου, Στομίου Λαρίσης. Πόσο λυπάται βαθύτατα η ψυχή μου που αρνείται να μιμηθεί τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τάχα για “λόγους διακρίσεως” όπως μου εξήγησε τηλεφωνικά καθώς επαναλάμβανε συνεχώς 3 – 4 φορές, “Το να το κάνω; το μόνο εύκολο, το μόνο εύκολο!” Eάν είναι λοιπόν τόσο εύκολο (πράγμα το οποίο θα ‘πρεπε να είναι έτσι εύκολο για όλους), ας μιμηθεί τον προ-ηγούμενό του, τον π. Αθανάσιο Μυτιληναίο, ο οποίος αυτοπροαιρέτως και ενσυνειδήτως διέκοψε την Μνημόνευση.

Ιδιαίτεροι πνευματικοί οδηγοί μου στάθηκαν μου ο π. Λαυρέντιος Γρατσίας και ο π. Επιφάνιος Χατζηγιάγκου.
Όντως στάθηκαν ανεκτίμητοι καθοδηγοί μου, την περίοδο των σπουδών μου. Δυστυχώς, κρίμασιν οις οίδεν Κύριος, δεν μας εδίδαξαν ποτέ για την Αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Και πάλι τώρα αρνούνται να αναφερθούν σ’ αυτήν! Ανέτρεξε σε παλαιές αλλά και πρόσφατες ομιλίες τους. Τίποτα. Ειδικά ο π. Επιφάνιος, σε πολύ πρόσφατη ομιλία του την Κυριακή 27/3/2016, αναφέρει επαινετικά: “Ήταν άνθρωπος της πράξεως!”… Αποκρύπτει όμως το ότι έκανε πράξη την Αποτείχιση. Τί το όφελος… Και πάλιν λέγει: “Πέρασε και άλλες περιπέτεις, αλλά να μην σας κουράσω περισσότερο…” και προχωρά στην ένοχη αποσιώπηση και προσπερνά τα πιο σπουδαία, τα πιο σημαντικά!

Θυμάμαι, όταν ήμουν ακόμη οικότροφός του, τότε που ήταν ακόμη λαϊκός ως Μιχαήλ Χατζηγιάγκου, θαύμαζα τις λίαν διδακτικές και φλέγουσες “επιτραπέζεις” ομιλίες του. Μας δίδασκε πολλά καθώς και μας πότιζε αγάπη και για την Κύπρο. Κάποτε έλεγε: “Ρε παιδιά, ένας Πανταζής σας βγάζει τα μάτια και κάνει ερωτήσεις συνεχώς ενώ φοβάται μη γίνει κάποτε κουραστικός, και σεις ‘τσιμουδιά’ το νου σας στο φαγητό…” Κι’ όταν μας έλεγε με δάκρυα τρανταχτά για την προδοσία προς τον Άγιο Γέροντα Αυγουστίνο ενός κοντινού του συνεργάτου, επαναλάμβανε και βίωνε τον πόνο του Γέροντος και το “παιδικό του κλάμα”. – “Ο π. Αυγουστίνος έκλαιγε σα μικρό παιδί” μας έλεγε ο π. Επιφάνιος, και ανατριχιάζαμε οι περισσότεροι εκεί μέσα σαν απηχούσε αυτό το πονεμένο ερώτημα του π. Αυγουστίνουυ προς το πνευματικοπαίδι του: “Και συ λοιπόν; Και σύ;;” Έκλεγε ο π. Επιφάνιος, κλαίγαμε και μεις κι ευχόμασταν να μην προδόσουμε ποτέ τον άγιο γέροντα και την Ορθοδοξία…

Αυτήν την ίδια ερώτηση απευθύνω και στους δύο: “Και σύ, π. Επιφάνιε και π. Λαυρέντιε;;” Γιατί αρνείστε να μιμηθείτε τον Άγιο, ουχί εν λόγοις αλλ’ εν έργοις! Αληθινά σας αγαπώ και σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, καλύτερα τα χτυπήματα των φίλων (και μαθητών, έστω τελευταίων και όντως αναξίων) παρά τα φιλήματα των Οικουμενιστών σας επισκόπων! Η απάτη που σας αποδίδω και ο έλεγχος γίνεται μήπως και ξυπνήσει μέσα σας εν τέλει (προ του τέλους) η συνείδησή σας και παύσετε άμεσα την Μνημόνευση του προέδρου σας Θεοκλήτου, ο οποίος κοινωνεί και ενσωματώνεται με τον σύγχρονο Καλέκα και σας ενώνει δι’ εκπροσωπήσεως στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Βλασφημιών! Κατά βάθος ο επίσκοπός σας, τρέμει μη τυχόν κάνετε κάτι τέτοιο… Τώρα μάλιστα, τον κατακαίγει η συνείδησίς του και λέγει: “Ά ρε Πανταζή, τί μου ‘κανες, μου άναψες φωτιά!!!”

Τέλος, μιας και σήμερα 30 Μαρτίου εορτάζουμε την Μνήμη του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, σας αφιερώνω λόγια δικά του που ταιριάζουν απόλυτα με όλα όσα σας καταλογίζω, απλούστατα διότι είναι αληθινά. Μιλά για “θάψιμο στο μνήμα της σιωπής” και για “απόκρυψη αληθειών η οποία γίνεται κατά τρόπον απάνθρωπο!”

“Θὰ ζημιώσω ὁπωσδήποτε τοὺς ζηλωτὰς τῶν καλῶν, ἐὰν θάψω στὸ μνῆμα τῆς σιωπῆς τὸ κατόρθωμα καὶ ἄθλημα τοῦ Μακεδονίου, τοῦ πρώτου διακόνου τῆς Μονῆς…. Δὲν θὰ τὰ ἀποκρύψω κατὰ τρόπον ἄδικο οὔτε θὰ τὰ κρατήσω γιὰ τὸν ἑαυτό μου κατὰ τρόπον ἀπάνθρωπο. Δὲν θὰ ἀποσιωπήσω αὐτὰ ποὺ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποσιωπηθοῦν.” (Λόγος Τέταρτος, Περὶ ὑπακοῆς, Παρ. 26 και 111).

Μακάρι λοιπόν να βρείτε την δύναμη να ομολογήσετε την απανθρώπως αποσιωπηθείσα αλήθεια. «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμούντί μὲ Χριστῷ» (Φιλιπ. δ´ 13). Καλή δύναμη και καλή Ομολογία!

 

Υποσημ: ΕΑΝ κάποιος από τους προαναφερθέντες ή ακόμη και άγνωστος, έχει κάνει όντως μνεία της Διακοπής Μνημονεύσεως του Αγίου Γρηγορίου, παρακαλώ ας μου στείλει τα σχετικά λίνκ για να τα διαβάσω και να ζητήσω δημοσίως συγγνώμη. Δεν θέλω να γενικεύσω και να τσουβαλιάσω τους πάντες, ούτε μου είναι δυνατό να παρακολουθώ όλες τις αναρτήσεις όλων των ιστολογίων διότι δεν είμαι ελεύθερος. Εκ των προτέρων όμως ζητώ ταπεινά να με συγχωρέσετε εάν σας προσέβαλα τόσο πολύ. Είναι αγανάκτηση ιερή. “Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε…”

Leave a Reply