«Ου γάρ ούτοι Εκκλησία Κυρίου!»

Οι Οικουμενιστές και Αντι-οικουμενιστές, ΔΕΝ αποτελούν την Εκκλησία του Κυρίου και Θεού «ην εκτήσατο τω Τιμίω Αυτού Αίματι…» Δεν είναι αυτοί, Εκκλησία Χριστού! Δεν αποτελούν Σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους.

Από τη στιγμή που κοινωνούν με ακοινωνήτους και αποδέχονται Ψευδεπισκόπους και Λυκοποιμένες ως «Κανονικούς» Ποιμένες, Ηγουμένους και Ηγέτες, τότε… δεν αποτελούν αυτοί την Εκκλησία του Χριστού!

Από τη στιγμή που Μνημονεύουν Αιρεσιάρχες και Ενσωματώνονται Λειτουργικώς και Μυστηριακώς με Λατινόφρονες, Παπόφιλους και Ξεπουλημένους, Υποταγμένους στα Κελεύσματα της Παναιρέσεως της Νέας Εποχής, δεν συγκροτούν ουδόλως τον θεσμό της Εκκλησίας!

Από τη στιγμή που περισώζουν ζεύγη ζώων αιρετικών, (η ίδια η Αγία Γραφή ονομάζει τους αιρετικούς ζώα, «θηρία» και «λύκους βαρείς») στην διαβολική κιβωτό του Π.Σ.«Ε», αρμενίζουν στο Αρχιπέλαγο του Εωσφόρου, βυθίζονται, καταποντίζονται και πατώνουν! Δεν είναι αυτοί η Κιβωτός της Σωτηρίας!

Από τη φρικτή, καταραμένη στιγμή που δεν είναι πλέον «στύλος και εδραίωμα της Αληθείας» αλλά στήλη άλατος της Παναιρέσεως και Παγοκολόνα της πλάνης, δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού.

Από την εωσφορική, πεπτωκυία στιγμή που αναθεμάτισε και κόλασε «τους μελλιρρύτους ποταμούς της σοφίας, τους την κτίσιν πάσαν Θεογνωσίας νάμασι καταρδεύσαντας», ως ταλαίπωρα «θύματα του αρχεκάκου όφεως που κληρονόμησαν εις ημάς την διάσπασιν», τότε αυτοστιγμεί ευρέθη η ίδια και στους κόλπους του πυρίνου ποταμού να συσφίγγεται θανατικά στην αγκάλη του Διαβόλου-Βόα.

Ας γράφουν θεωρίες εναντίον του Οικουμενισμού. Ας χαρτοπολεμούν στις χαώδεις τάξεις του συμβιβασμού. Ας περιμένουν κι’ ας αναμένουν παθητικώς μέχρι Δευτέρας Παρουσίας την σύγκληση μελλοντικής συνόδου από το υπερ-πέραν! Ίδομεν γαρ αυτών τον παπικόν αστέραν, και μαγεμένους Πατριάρχας σοι προσήνεγκεν εις προσκύνησίν σου.

«Ού γαρ ούτοι εκκλησία Κυρίου!» Δεν το λέγουμε εμείς. Το βροντοφωνάζει ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης! Αντιλαλεί και Αναφωνεί την Φωνή των Πατέρων, την γνώριμη Φωνή της Απανταχού Ορθοδοξίας. Δεν απηχεί τον ειδωλοποιημένο ορθολογισμό των σημερινών καθηγητών θεολογίας-θολολογίας, οι οποίοι όχι μόνο βοηθούν αλλ’ επεκτείνουν και προωθούν συστηματικώς την Παναίρεση διά της επικρατήσεως των σκάρτων σκευωριών – θεωριών τους, τις οποίες με πώρωση παπαγαλίζουν οι «λεόντιοι» Αντιοικουμενιστές.

Η Ημερίδα-Συσκοτηρίδα αποκαλύφθηκε ως φθοροποιός και απάτη. Αποδείχθηκε πως οι βαλτοί, «διαλεχτοί» Ομιλητές έχουν αποκλειστικό πρόγραμμα καί κρύφιο σκοπό νά διαστρέψουν ολόκληρη την Ορθόδοξη Παράδοση, να παραμορφώσουν την Αγιοπατερική Μορφή του Οσίου που διπλωματικώς επικαλούνται προκειμένου να υπαγάγουν στην αίρεσι του Οικουμενισμού ακόμη και τις παραμικρές εστίες υγιούς Αντιδράσεως. Να επισυναγάγουν τους «διασκορπισμένους» από την ανάποδη, ώστε να κόψουμε όλοι μαζί την ουρά μας, μαζί τους, για να επαναπαύεται η αρρωστημένη τους συνείδηση.

Και επεξηγεί με ακρίβεια ο πατέρας μας Ευθύμιος:

«Ο Όσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης δηλώνει ότι δεν αποσχίζεται από κανέναν άλλον παρά μόνο από αυτούς που έπεσαν στην Μοιχειανική αίρεσι. Αυτοί, δηλώνει απερίφραστα, διά της Μοιχειανικής αιρέσεως, εξήλθον της Εκκλησίας· «Ού γαρ ούτοι εκκλησία Κυρίου!» Άν όμως υποτεθή ότι αυτοί είναι μέλη της Εκκλησίας, τότε, εγώ, λέγει ο ‘Οσιος, αποσχίζομαι από αυτήν την Εκκλησία, έστω και για έναν άνθρωπο, που ενώθηκε παρανόμως με αυτήν. Επειδή όμως, συνεχίζει ο Όσιος, αυτοί λόγω της αιρέσεως δεν είναι μέλη της Εκκλησίας του Κυρίου, αυτοί κατ’ ουσίαν απέσχισαν τους εαυτούς των από την Εκκλησία του Θεού, εξ’ αιτίας ενός ανθρώπου που είναι ενωμένος μαζί τους. Κατ’ αυτόν τον τρόπον εμείς δεν αποσχιζόμεθα από την Εκκλησία.»

Εμείς, κύριοι Αντι-Οικουμενιστές και άχαροι Χαρτοπολεμιστές, δεν αποτειχιζόμαστε από την Εκκλησία παρά μόνο από αυτούς που βγήκαν εκτός Εκκλησίας και έκαναν δική τους Νέα Οικουμενιστική «εκκλησία». Απομακρυνόμαστε από αυτούς που υπέπεσαν στην Παναίρεση του Οικουμενισμού και όσους κοινωνούν με τους φορείς της! Αυτοί όλοι, που αλληλομνημονεύονται και Ενσωματώνονται στη Νέα «εκκλησία» της Νέας Εποχής, ΑΥΤΟΙ οι ίδιοι εξήλθαν από την Εκκλησία, εξέπεσαν από τη χάρι.

Όταν η λεγομένη «εκκλησία» έχει μέλη (και μάλιστα ηγετικά στελέχη) αιρετικούς, τότε δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού. Λέγεται αλλά δεν είναι αυτό που λέγεται ότι είναι. Πρέπει πρωτίστως να είσαι αυτό που λέγεσαι. Δεν μπορείς να διακηρύττεις πληθώρα αιρέσεων, να βρίσκεσαι σε Βαβυλώνα βλασφημιών και μετά να θέλεις να λέγεσαι «εκκλησία». Δεν είσαι Η Εκκλησία. Είσαι κίβδηλη, πλαστή, ανθρωποκεντρική. Και οι Ουνίτες λέγουν ότι είναι κατά πάντα Ορθόδοξοι, πλήν όμως Μνημονεύουν τον Πάπα. Ο Πατριάρχης Μνημόνευσε τον Πάπα. Η διοικούσα κεφαλή εξέπεσε και εξεβλήθη εκτός Εκκλησίας Χριστού. Παραμένει διοίκηση, παραμένει ηγεσία αλλά δεν αποτελεί Μυστικώς, Δογματικώς την Αληθινή Εκκλησία, δεν βρίσκεται εν τω Αληθινώ, βρίσκεται σε αίρεση και πλάνη.

Η Διοικούσα εκκλησία εκτόπισε τον Θεάνθρωπο και εντόπισε, τοποθέτησε ως κέντρο λατρείας της, τον άνθρωπο, τον επίσκοπο. Κατέστη Επισκοποκεντρική, ενώ θα έπρεπε να είναι Χριστοκεντρική εάν όντως θέλει να είναι Αληθινή, πραγματική Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτή η διαστροφή γέννησε την του Δόγματος Διαφθορά, την Πίστεως παραφθορά και στάθηκε πραγματικά η Μάνα του Οικουμενισμού και Γιαγιά της Πανθρησκείας.

Με την διακοπή λοιπόν της κοινωνίας, ο απομακρυνόμενος δεν θέτει τον εαυτό του ούτε έξω από την Εκκλησία, ούτε πάνω από Αυτήν αλλά συνιστά Αυτήν, συγκροτεί Αυτήν έστω και δια τριών συνηγμένων πιστευόντων. Είναι ο Χριστός εκεί ανάμεσά τους.

Ο Απομακρυνόμενος «διά του μη κοινωνείν τοις κακοδόξοις» δεν παρευρίσκεται σε Λειτουργίες και Μυστήρια όπου Μνημονεύονται οι Αιρετικοί – Κακόδοξοι Επίσκοποι, ακόμη και εάν δεν έχουν ακόμη αυτοί επισήμως καταδικασθεί από Σύνοδο. Δεν πιάνει εκκλησιαστικές φιλίες με τους φίλους του Οικουμενιστικού κόσμου και εχθρούς του Θεού!

«Εχθρούς γαρ Θεού ο Χρυσόστομος, ού μόνον τους αιρετικούς, αλλά και τους τοις τοιούτοις κοινωνούντας, μεγάλῃ και πολλή τη φωνή απεφήνατο!!!»

Μου κάνει τρομερή εντύπωση το ότι κανείς μα κανείς από όλους αυτούς τους υπέρμαχους στρατηγούς του Νεο-Αντιοικουμενισμού, δεν μας εξηγεί αυτό το Αγιοπατερικό χωρίο, μα όλοι «κάνουν το κουτό», «τα στραβά μάτια» ενώ αποδεικνύονται όντως στραβοί και Θεότυφλοι!

Ο Απομακρυνόμενος δεν συνεργεί την ψώρα των «απλών τάχα ψυχρών σχέσεων». Η γελοία αυτή φαντασμαγορική φάμπρικα γελοιοποιεί τους φαντασμένους εφευρέτες! Ο Απομακρυνόμενος δεν είναι «ψυγείο» να συντηρεί «ψυχρές σχέσεις» ούτε «σόμπα» να διατηρεί θερμές σχέσεις. Κρατεί ΚΑΘΟΛΟΥ σχέσεις και κρατά τον εαυτό του μακριά, φυλάγεται από Οικουμενιστές ειδωλολάτρες: «τεκνία, φυλάξατε εαυτά από των ειδώλων» (Α΄ Ιωάν. 5, 21).

Ο Απομακρυνόμενος ουδόλως δεν υποκινεί, ή προτρέπει σε σχίσμα ή τάχα σε ανταρσία κατά της Εκκλησίας, απλούστατα διότι η οντότητα από την αποσχίζεται δεν είναι πλέον «Εκκλησία» παρ’ όλο που διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά της εξωτερικής της μορφής. Οι Οικουμενιστές έχουν τους Οίκους, ετούτοι έχουν τον Ένοικον!

Ο Απομακρυνόμενος δεν δημιουργεί νέα σύνοδο, δεν διορίζει Αυτοκέφαλες Αρχιεπισκοπές, ούτε πάλι προσδιορίζει Ανεξάρτητες Παραεκκλησίες. Δεν δογματοποιεί Ημερολόγια και δεν αναθεματίζει τους ακολουθούντας το Νέο αλλά μη κοινωνούντας με τους Επισκόπους του Νέου.

Η Εκκλησία του Χριστού, δεν αλλάζει τόσο εύκολα, τόσο απότομα, τόσο αυθαίρετα και απαιδαγώγητα, τα καθ’ ημάς Πατροπαράδοτα (έστω Ιουλιανά) Εορτολόγια, χάριν εντολής, «παραγγελιάς» προς το συμφέρον της απαιτήσεως του Πάπα! Το Ιουλιανό είναι βεβαίως ειδωλολατρικό, από Παγανιστή φτιαγμένο, όχι όμως προωθημένο με σκοπό να ασπαστούμε την ειδωλολατρεία! Το Γρηγοριανό όμως, εν ονόματι μιας αστρονομικής – χρονομετρικής διορθώσεως, προωθήθηκε και παγιώθηκε χάριν Οικουμενισμού και Ψευδενώσεως.

Η Διακοπή της Κοινωνίας, η Παύση της Μνημονεύσεως και υπαρξιακή Αποτείχισις, δεν αποτελούν μία εναλλακτική μορφή διαμαρτυρίας. Εν καιρώ μάλιστα αιρέσεως είναι η Μόνη και Αποκλειστική Αγιογραφική Οδός. Το μόνο Φάρμακο Θεϊκό, Θεαρχικό, Θεόσδοτο και Αγιοπατερικό που θα θεραπεύσει «πάσα νόσο και πάσαν μαλακίαν» της Πανθρησκείας του Μαμωνά.

Δεν είναι ο Πάπας και οι Μνημονεύοντες αυτόν και Συλλειτουργούντες μετ’ αυτού, Εκκλησία του Χριστού! Όχι κύριοι με άκυρη κυριότητα και απωλεσθείσα τιμιότητα. Μόλις Μνημονεύσατε τον Τρισκατάρατο Υιό του Φιλιόκβε, εν πλήρη καταστολή, εξ’ Ωραίας (κακασχήμου) Πύλης, αυτομάτως ΕΞΗΛΘΑΤΕ από την Εκκλησία του Χριστού! Ακαριαίως ξεπέσατε από την Πύλη τ’ Ουρανού!

Εμείς δεν φύγαμε από αυτήν, παραμένουμε σ’ Αυτήν την Διαχρονική Εκκλησία του Θεού! Εγκαταβιώνουμε στον Οίκο του Θεού! Μένουμε Ορθοδοξία! Επί τω θεμελίω των Αποστόλων, στο ΑΡΡΑΓΕΣ ΤΣΙΜΕΝΤΟ των Αγίων μας Πατέρων!

Για το δικό σας το ψυχικό συμφέρον!

Επιστρέψατε και ευθείας ποιήσατε τας τρίβους Κυρίου!

Γνώτε, Οικουμενιστές και ηττάσθε, την Οδόν των Αγίων ημών Πατέρων:

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΣ!

Leave a Reply