ΠΕΡΙ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ – Προς τον αγαπητό Μιχαήλ…

https://paterikiparadosi.blogspot.com.au/2018/02/blog-post_7.html?m=1

Ανώνυμος 4/2/18, 5:16 π.μ.

Λέτε Κε.Π.Σ. (Παναγιώτη Σημάτη): “Κάποιοι ἄλλοι, διαγράφουν ὅλες τὶς οἰκονομίες ποὺ ἔκαναν οἱ Ἅγιοι Πατέρες (κάποιες ἀπ’ αὐτὲς σύντομα θὰ τὶς παρουσιάσουμε) κλπ …”

Τελικά παραδέχεστε τουλάχιστον ότι ούτε μέχρι και σήμερα δεν έχετε παρουσιάσει ακόμα αυτήν την “οικονομία” που θα μας σώσει χωρίς κάποιες θυσίες!

Αλλά όλα αυτά τα λέτε κατά στην παρουσίαση της διδασκαλίας του Αγίου Θεωδόρου που όπως ΠΆΛΙ λέτε διδάσκει την Ακρίβεια!

Μήπως έπρεπε να το είχατε κάνει ανάποδα τόσο καιρό τωρα ενάμιση χρόνο μετά την επισημοποίηση των αιρετικών απόψεων της επίσημης εκκλησίας?

Δηλαδή να προβάλετε πρώτα την οικονομία και μετά την ακρίβεια? αν βέβαια υπάρχει τέτοια μέθοδος.

Γιατί λοιπόν κατηγορείτε πριν να προετοιμάσετε τα στοιχεία που αποδεικνύουν τo βάσιμο της κατηγορία σας; Αλλά και γιατί δεν το έχετε κάνει ενάμιση χρόνο τώρα; αν αποδεικνύεται.

Μήπως έχετε και εσείς ευθύνη για το ότι εγώ τουλάχιστον, και σήμερα Κυριακή, θα εκκλησιαστώ με “μεγάλη θυσία”; όπως και ενάμιση χρόνο τώρα, ενώ θα μπορούσα να κάνω οικονομία;

Και θέλετε να σας δεχτώ σαν “τον αναμάρτητο” που θα ρίξετε την πέτρα στους αμαρτωλούς εμάς που τηρούμε την ακρίβεια επειδή πιστέψαμε στην ακρίβεια και άρα αυτήν πρέπει και να κηρύττουμε; τουλάχιστον μέχρι να μας ανατρέψετε αυτή τη πίστη μας.

Ρίξτε όσες πέτρες θέλετε προς το παρόν, αλλά και το παρόν άρθρο σας είναι στοιχείο που σας ανακρίνει.

Όταν ερωτηθείτε, ποιά θέση πήρατε και τι προτείνατε προς τους πιστούς εξ αρχής σαν λύση; ή μήπως και εσείς τους “ρίξατε ἀκόμα πιὸ βαθειὰ στὴν σύγχυση καὶ τὴν ἀπώλεια” όπως κατηγορείτε ότι κάνουν οι υποστηρικτές της ακρίβειας, μιλώντας για οικονομίες αναπόδεικτες.

Αν έχετε επιχειρήματα να τα παρουσιάσετε εδώ και τώρα, είναι ήδη πολύ αργά, ώστε να να μας αλλάξετε γρήγορα την πεποίθησή μας ότι μόνο η “ακρίβεια” σώζει, να κάνουμε λίγο οικονομία και εμείς διότι έχουμε εξανληθεί και οικονομικά τουλάχιστον, αλλά και σωματικά και ψυχικά κακοπαθούμε να εφαρμόζουμε την ακρίβεια χάρη της σωτηρίας μας!

Μόνο δε με το έλεος του Θεού το κατορθώνουμε εδώ και πολύ καιρό τώρα. Μας το δείχνει ξεκάθαρα πλέον τον τελευταίο καιρό και οφείλω να το ομολογήσω, για να ενημερώσω και να ενθαρρύνω αδελφούς και αδελφές !

Σας ακούω λοιπόν τι μπορώ να κάνω εγώ τουλάχιστον, την επόμενη Κυριακή έστω, αφού δεν έχω αποτειχισμένο ιερέα στο νομό μου και είμαι και σε νησί;

Δεν θέλουμε Ιστορικά στοιχεία, του τί έγινε κάπου κάποτε! Τώρα τι μας προτείνετε να κάνουμε; σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες πάντα.

Ευελπιστόντας σε δημοσίευση απάντησής σας, ακόμα και αν δεν αναρτήσετε αυτή μου την μικρή επιστολή.

Εύχομαι ο Χριστός να σας φωτίσει να μας δώσετε κατα Θεόν απαντήσεις, αλλιώς να περιορίσετε λίγο την αισιοδοξία σας. Για το καλό όλων το λέω.

Μιχαήλ.

—————————————

Η απαράδεκτη απάντηση του Παναγιώτη Σημάτη βρίσκεται στον παραπάνω σύνδεσμο. Η δική μου αναγκαία ανταπόκριση είναι ως εξής:

Αγαπητέ μου Μιχαήλ,

Συμφωνώ απολύτως με το πολύ ορθό σχόλιό σου. Σε συχγαίρω για το θάρρος της γνώμης και λυπούμαι βαθύτατα για τον ψυχρό και απαξιωμένο τρόπο που αντιμετώπησε ο Παναγιώτης Σημάτης την έκφραση της αγάπης και του πόνου σου.

Διαφημίζει την αγάπη με άρθρα, αλλά την δυσφημίζει και την ακυρώνει στην πράξη.

Μιλώντας για πράξη, θα ζητήσω πολύ ταπεινά να κάνεις πράξη την ευλογητή και μακαριστή επωνυμία ώστε να μην του δίνεις την ευκαιρία να σε κατηγορεί σε κάτι. Σου είναι πολύ εύκολο και είμαι σίγουρος δεν έχεις κανένα πρόβλημα.

Και για να δεις την υποκρισία του Παναγιώτη, τόσο καιρό που μιλούσα για επωνυμία, μου έκανε έντονη επίθεση που κάποτε την είχα και ο ίδιος (πολύ κακώς) χρησιμοποιήσει για πολύ μικρό διάστημα ως ψευδωνυμία (Μοναχός Νικόδημος) και με κατηγορούσε ότι δεν σέβομαι καθόλου την ανάγκη και των άλλων για ανωνυμία, τώρα ο ίδιος δεν σέβεται την ανάγκη την δική σου να αποκρύψεις το επίθετό σου και απορρίπτει την απάντησή σου θέτοντας ενα άδοξο και λυπηρό τέρμα σε αυτόν τον γόνιμο διάλογο.

Λέγω “γόνιμο” διότι βλέπω τελείως καλή διάθεση σε όλα όσα παρουσιάζεις και με ταπεινό φρόνημα επιζητείς μια λύση και απάντηση την οποία δυστυχώς δεν έλαβες κι ούτε πρόκειται να λάβεις “απο του μη έχοντος”. Για αυτό και πολύ σωστά γράφεις:

“Ρίξτε όσες πέτρες θέλετε προς το παρόν, αλλά και το παρόν άρθρο σας είναι στοιχείο που σας ανακρίνει.”

Ναι, η αλήθεια είναι αυτή: Κρίνεται (όπως όλοι μας) και ανακρίνεται. Αλλά ξεσκεπάζεται ως ανήμπορος και αδειανός. Με συγκίνησε όμως η ευχή σου προς αυτόν: “Εύχομαι ο Χριστός να σας φωτίσει να μας δώσετε κατα Θεόν απαντήσεις…” Δυστυχώς, δεν σου απήντησε καθόλου. Επίθεση μόνο, απαξίωση και στείρο ορθολογισμό. Πείσμα εξευτελιστικό. Απαξίωση και υπεκφυγή. Πάγεια τακτική των εγωιστών στα θέματα Πίστεως…

Ο τίτλος του σχετικού άρθρου είναι:

“Στου κουφού” Ποιμένα “την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα”! Δεν θα σε ακούσει αυτός, αλλ΄ ίσως σε ακούσουν κάποιοι άλλοι!”

Ταιράζει απόλυτα αν αλλάξουμε μία μόνο λέξη: “Στου κουφού Ιστολόγου την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα”! Δεν θα σε ακούσει αυτός, αλλ΄ ίσως σε ακούσουν κάποιοι άλλοι!”

Σε ακούω εγώ, αδελφέ μου και αφουγκράζομαι τον πόνο σου, την αγωνία σου για λύση και την δίψα σου για αΑρίβεια. Δεν υπάρχουν αποτειχισμένοι ιερείς στα νησιά, ιδίως εδώ στο εξωτερικό.

Έχει το θράσος έπειτα ο Παναγιώτης να προσποιείται “θρήνον και κοπετόν μέγαν” πως υποφέρει πολύ πιο χειρότερα από σένα, λέγοντας: “αυτό που κάνετε εσείς, ως προς τον εκκλησιασμό, κάνουμε κι εμείς, ΟΧΙ ενάμιση χρόνο, (σαν εσένα δηλαδή, υποτιμάει την τάχα “μηδαμινή” στέρησή σου και σα να σου λέει “αδίκως παραπονιέσαι”) αλλά πολλά χρόνια (έχοντας μείνει επί έτη χωρίς Θ. Κοινωνία, ή έχοντας πορευτεί τετράκις έως την Σερβία για να κοινωνήσουμε ορθόδοξα)…”

Ντροπή. Ακούς εκεί “τετράκις έως την Σερβία”. Και ΓΙΑΤΙ να “αναγκάζεται” να πάει πέρα έως την Σερβία και μάλιστα “τετράκις” από την στιγμή που μπορεί να πεταχτεί ως τον Βόλο και στην Θεσσαλονίκη όπου υπάρχουν πολλοί αποτειχισμένοι ιερείς όπως ο π. Γεώργιος Αγγελακάκης. Αλλ’ αυτός δεν τους αρέσει διότι είναι με το Παλαιό (χωρίς όμως να ανήκει σε κάποια σύνοδο του Παλαιού). Δεν θέλει ο Παναγιώτης να το δεί αυτό, όμως πως όταν πάει στην Σερβία “τετράκις”, και ο Αρτέμιος εκεί με το Παλαιό είναι! Δεν το θέλουν το Παλαιό. Θέλουν όμως και αγαπούν το Νέο, το Μασονικό και Σχισματοποιό του ΜΑΣΩΝΟΥ Μεταξάκη. Κατά τ’ άλλα “είμαστε εναντίον της Μασονίας, βέβαια!”

Και αυτό το “για να κοινωνήσουμε ορθόδοξα”, πού κολλάει; Ο π. Ευθύμιος δηλαδή δεν κοινωνάει “ορθόδοξα;” Ο π. Σταύρος Βάϊος κι ο π. Γεώργιος Αγγελακάκης δεν κοινωνούν “ορθόδοξα;” Και εφ’ όσον δεν κοινωνούν “ορθόδοξα”, αυτό πως ακριβώς το εννοεί και πως το εκλαμβάνει; Μήπως είναι άκυρη η Θεία Κοινωνία τους ή απλά δεν είναι “ορθόδοξη”; (αν και το ίδιο είναι διότι ότι δεν είναι ορθόδοξο, δεν είναι έγκυρο). Η Ορθή δόξα πιστοποιεί την εγκυρότητα των μυστηρίων και η απουσία της Ορθής Δόξης δεν δικαιολογεί καμία οικονομία.

“Τετράκις” λοιπόν στη Σερβία… Καλά του απήντησες. Τί να πεις εσύ, Μιχαήλ, που είσαι όπως λες εξαντλημένος οικονομικώς; Και τί να πούμε εμείς οι Αποτειχισμένοι της Αυστραλίας που χρειαζόμαστε 1,500 Ευρώ μόνο για τα αεροπορικά, βάλε και τα έξοδα διακινήσεως και διαμονής…) τα οποία προσωπικώς δεν τα διαθέτω, όχι “τετράκις” για να πάω, αλλά ούτε μία, ούτε μισή και ούτε στα μισά του δρόμου δεν φτάνουν, άσε που τα μισά του δρόμου είναι ωκεανός και μόνο για “φουντάρισμα” εκ του ασφαλούς φαντάζει… άπαγε!

Όσο για την τελευταία δήλωσή του, ο Παναγιώτης Σημάτης ΠΡΟΚΑΛΕΙ και μάλιστα με τόσο αναίσχυντο και σιχαμερό τρόπο που αναγκάζομαι να του απαντήσω καταλλήλως. Γράφει:

“Ο πνευματικός μας (π. Ευθύμιος) διδάσκει την Ακρίβεια, και αυτήν τηρεί. Μιμούμενος τους Αγίους κι όχι χαράσσοντας δική του γραμμή, κάνει και κάποιες οικονομίες, και περιμένει ορθόδοξη Σύνοδο (βέβαια, αν βρισκόμαστε στα έσχατα δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ τέτοια Σύνοδος)”.

Πριν μιλήσω για τον πνευματικό μας, θα πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσω κάτι:

Δεν διακατέχομαι από καμία γεροντομανία ή γεροντολατρεία και ο ίδιος ο π. Ευθύμιος δεν προωθεί τέτοιες τραγικές, αρρωστημένες, ψυχοπαθολιγικές και καταστρεπτικές καταστάσεις. Ο π. Ευθύμιος γνωρίζει ότι τον αγαπώ και ας διαφωνώ μαζί του ως θεολόγος, σε επίπεδο θεολογικό.

Η οποιαδήποτε διαφωνία επί θεολογικών ζητημάτων, δεν σημαίνει και “αυτόματη” διακοπή της πνευματικής υιικής σχέσεως, εκτός εάν αυτή η διακοπή ζητηθεί από μία από τις πλευρές. Μέχρι στιγμής ο π. Ευθύμιος δεν με απαρνήθηκε ως πνευματικό παιδί του μα ούτε και ο ίδιος διέκοψα τον πνευματικό μας σύνδεσμο, ασχέτως εάν ο Παναγιώτης θα το επιθυμούσε κάτι τέτοιο διότι “μόνον αυτός εκπροσωπεί αποκλειστικώς τον γέροντα.”

Δεν διεκδικώ ο ίδιος καμία εκπροσώπηση ή αποκλειστικότητα. Για όσα λέγω και γράφω και για τον τρόπο (κάποτε λανθασμένο) τον οποίο εκφράζομαι, φταιώ μόνο εγώ και είμαι υπεύθυνος μόνον ο ίδιος.

Χαίρομαι που με δέχεται ακόμη ο γέροντας και μου δίνει το Θεόσδοτο δικαίωμα να διαφωνώ με αγάπη εν αληθεία μαζί του.

Χαίρομαι επίσης που κάνει πράξη την δυσκολοτάτη και σπανιοτάτη διάκριση να ξεχωρίζει αυστηρότητα το εξομολογούμενο πρόσωπο από το πνευματικό τέκνο πρόσωπο και να μην επιτρέπει την αγάπη του, την συμπεριφορά του και την αντιμετώπισή του να επηρεάζεται από το μυστήριο της εξομολογήσεως. Σε αυτό το θέμα, πάρα πολύ λίγοι εξομολόγοι στέκονται ανεξαρτήτως αμερόληπτοι και ανεπηρέαστοι. Τον αγαπώ βαθύτατα και για αυτό του μιλώ παρρησία. Ο Θεός να παίρνει χρόνια από μένα και να προσθέτει σ΄ αυτόν τον Ομολογητή!

Ο Παναγιώτης διατείνεται: “Ο πνευματικός μας διδάσκει την Ακρίβεια, και αυτήν τηρεί.”

Αυτό δεν είναι αλήθεια, ή μάλλον είναι η μισή αλήθεια.

Ο π. Ευθύμιος κάνει έναν ιδιόρρυθμο και ανεπίτρεπτο διαχωρισμό μυστηρίων. Επιτελεί μόνο την Θεία Ευχαριστία. Για τα υπόλοιπα όμως μυστήρια, “εφ΄ όσον αποτειχισμένοι ιερείς δεν υπάρχουν”, στέλνει εμάς τα πνευματικά του παιδιά στους αιρετικούς επισκόπους οικουμενιστές, σε αυτούς από τους οποίους απομακρυνθήκαμε, (επιστρέφουμε στο ίδιον εξέραμα) σε αυτούς τους συμβιβασμένους, ειρηνευμένους και προσκυνημένους, τους υποταγμένους στην παναίρεση ψευδεπισκόπους και κυρίως στους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ λυκοποιμένες.

Ναι, οι Οικουμενικές Σύνοδοι έκαναν κάποιες οικονομίες αλλά αυτές οι περιπτώσεις, όπως δηλώνουν οι ίδιοι οι Άγιοι Πατέρες, αποτελούν σπάνιες εξαιρέσεις από τις οποίες λείπει η Κανονική Ακρίβεια. Τις πολύ σπάνιες αυτές εξαιρέσεις, δεν μπορούμε εμείς ως άτομα να τις μετατρέπουμε σε γενικό κανόνα οικονομίας.

Και για να τελειώνει οριστικά αυτό το πολύ παρεξηγημένο, παρατραβηγμένο και υπέρκαταχρασμένο θέμα της οικονομίας, πρέπει να ομολογήσουμε (διότι περί ομολογίας πρόκειται) τα εξής σημαντικά τέσσερα θεολογικά, ως 4 “Ευαγγέλια”:

1. Οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες (όχι οι απλοί διακριτικοί εξομολόγοι, έμπειροι πνευματικοί και χαρισματούχοι γέροντες – η διάκριση αυτή είναι Αγιογραφική, Αποστολική και Αγιοπατερική) το επαναλαμβάνω: οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες έκαναν πάντοτε, στο πέρασμα των αιώνων και σε κάθε αντιμετώπιση κάθε αιρέσεως, κατά γενικό κανόνα, “αυταπαγγέλτως”, έκαναν παγειωμένη και σταθερή χρήση της Ακριβείας. Εάν θέλουμε να μιλούμε για Κανονικότητα, (τελείως ασχέτως εάν εμείς προσωπικά έχουμε την δύναμη ή όχι να την εφαρμόσουμε), η Κανονικότητα δηλώνει αδιαπραγμάτεευτη Ακρίβεια. Το Κανονικόν είναι το Ακριβές.

2. Η πολύ σπάνια και έκτακτη Οικονομία ποτέ δεν ακυρώνει την συνεχιζόμενη και ακατάπαυστη Ακρίβεια. Πάρα πολύ βασικό αυτό.

Ένα παράδειγμα είναι αυτό του ασθενοφόρου. Εν ώρα υπηρεσίας και εν ώρα κινδύνου, κατ’ οικονομίαν διαπερνά αντικανονικώς και παρανόμως το κόκκινο φανάρι (ώστε να προφθάσει τον ασθενή) ενώ ταυτοχρόνως είναι πάλι παράβαση κώδικος. Το κόκκινο φανάρι όμως (η Ακρίβεια) συνεχίζει να ισχύει διαρκώς για όλους μας ανεξαιρέτως και η οποιαδήποτε παράβαση επιφέρει την επιβαλλόμενη ποινή, το νομοκανονικό πρόστιμο, είτε διαπράττει την παράβαση αυτή αστυνόμος, είτε υπουργός. Ο Νόμος είναι Νόμος και η Ακρίβεια είναι Ακρίβεια.

3. Η πολύ σπάνια και κατ΄ άκραν εξαίρεσιν χρήση της οικονομίας (η οποία θεωρείται από τους Αγίους Πατέρες ως ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ και το ομολογεί αυτό ο ίδιος ο π. Ευθύμιος) η χρήση λοιπόν της οικονομίας έγινε ΜΟΝΟ ΑΠΟ Οικουμενική Σύνοδο ή από Συνόδους Τοπικές, ισότιμες και ισόκυρες των Οικουμενικών. Η Αγία Τρίτη Οικουμενική έκανε αυτό, η Αγία Εβδόμη Οικουμενική έκανε εκείνο… Μιλούμε πάντοτε για “Οικουμενική Σύνοδο” μην το ξεχνούμε αυτό! Δεν μιλούμε για σύναξη εμπαθών “τσακωμένων”, σύναξη χιλιοκομματιασμένων, σύναξη “σκορποχώρι” ή παρασύναξη της “Γαζέας”. ΜΟΝΟ Αγία Οικουμενική Σύνοδος μπορεί Θεαρχείω Νεύματι, κάτω από εξουσία Θεϊκή να εφαρμόσει κάποια οικονομία, όλως διόλου έκτακτη και εξαιρετική.

4. Η πολύ σπάνια και κατ΄ άκραν εξαίρεσιν χρήση της οικονομίας, γίνεται λίαν αυστηρώς κάτω από ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΠΑΛΙ (Τέσσερα Ευαγγέλια) 4 βασικές και αδιαπραγμάτευτες προυποθέσεις:

Α) την αληθινή, πραγματική ΜΕΤΑΝΟΙΑ του προσερχομένου και “λήπτη” των μυστηρίων. Δεν μιλούμε για γενική και προφορική μετάνοια αλλά επαληθευμένη και αποδεδειγμένη μετάνοια κατόπιν λεπτομερούς εξετάσεως (όπως ορίζει η Αγία Δευτέρα Οικουμενική Σύνοδος)

Β) την υπογραφή επισήμου και γραπτού “Λιβέλλου Μετανοίας” για δημόσια ομολογία και στηριγμό των όσων δεν ήταν παρόντες ή δεν έτυχε να γνωρίζουν για ποιόν λόγο έγινε η παρανομία της οικονομίας,

Γ) ο απολύτως απαραίτητος Αναθεματισμός, η επιτακτική Καταδίκη και συνειδητή αναγνώριση (εκ μέρους του προσερχομένου ή αιτουμένου για οικονομία), όλων όσων τον βάπτισαν ή τον χειροτόνησαν ως αμετανοήτους Αιρετικούς, από τους οποίους απομακρύνεται και επιστρέφει στην Ορθοδοξία και,

Δ) η απολύτως απαραίτητη και ουσιαστικώς αναγκαία ΑΝΑΜΥΡΩΣΗ του προσερχομένου. Αυτά τα λέγει η Αγία Δευτέρα Οικουμενική Σύνοδος και όχι εγώ. Αυτά όμως ΔΕΝ εφαρμόζονται. Κανένα από τα παραπάνω 4 ΑγιοΣυνοδικά κριτήρια, καμία από αυτές 4 Αγιοπατερικές, Νομοκανονικές προύποθέσεις δεν τηρούνται. Εφ΄ όσον όμως δεν τηρούνται, ΔΕΝ μπορούμε να μιλούμε για οικονομία, αλλιώς γινόμαστε οι ίδιοι προσωπικώς, ιδιωτικώς, ατομικώς “υπερσύνοδος”.

Ο Παναγίωτης τέλος διατείνεται:

“Ο π. Ευθύμιος περιμένει ορθόδοξη Σύνοδο (για εφαρμογή της Ακριβείας) (βέβαια, αν βρισκόμαστε στα έσχατα δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ τέτοια Σύνοδος)”.

Ευτυχώς που ο Παναγιώτης το συνειδητοποιεί και το δηλώνει από μόνος του: Τέτοια σύνοδος “ΔΕΝ θα πραγματοποιηθεί ποτέ τέτοια Σύνοδος!” Όλοι το γνωρίζουμε κι ας μην κοροϊδευόμαστε, δεν θα γίνε ποτέ τέτοια Σύνοδος. Πολύ φοβούμαι πως η μόνη σύνοδος η οποία θα γίνει σύντομα είναι η Σύναξη των αποτειχισμένων πιστών σε κηδεία αποτειχισμένου ιερέως…

Το ότι ο π. Ευθύμιος (όπως ο ίδιος δηλώνει σε βίντεο ομιλίας του) περιμένει κάποια Ορθόδοξη Σύνοδο για εφαρμογή της Ακριβείας και ακύρωση των μυστηρίων είναι λάθος διότι αυτό είναι αντικανονική αντιστροφή των προϋποθέσεων και των όρων.

Σύμφωνα δηλαδή με τα παραπάνω βασικά, ότι
1) οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες έκαναν αυταπαγγέλτως παγειωμένη και σταθερή χρήση της Ακριβείας,
2) η Οικονομία είναι πάρα πολύ σπάνιο και έκτακτο γεγονός και ποτέ δεν μετατρέπεται σε γενικός κανόνας, ποτέ δεν ακυρώνει την συνεχιζόμενη και ακατάπαυστη Ακρίβεια,
3) η κατ΄ άκραν εξαίρεσιν χρήση της οικονομίας γινόταν μόνο από Οικουμενική Σύνοδο,
σύμφωνα με όλα αυτά, δεν είναι Ορθόδοξο και ορθό να λέμε πως περιμένουμε κάποια Ορθόδοξη Σύνοδο για εφαρμογή της Ακριβείας και την ακύρωση των μυστηρίων.

Το αληθές, ορθό και Ορθόδοξο είναι:

Θα ισχύει κανονικά και Ιεροκανονικά η Ακρίβεια, ότι τα μυστήρια των αιρετικών είναι παντελώς ΑΚΥΡΑ και θα περιμένουμε μόνο Ορθόδοξη Οικουμενική ή Τοπική Σύνοδο για εφαρμογή της Οικονομίας, ότι τα μυστήρια είναι έγκυρα και εάν η Σύνοδος αυτή, κατ΄ άκραν οικονομίαν για ποιμαντικούς κυρίως λόγους τα αναγνωρίσει ως έγκυρα, πάλι δεν θα παραβλέψει ούτε θα υπερπηδήσει, ούτε θα ακυρώσει τις 4 βασικές, Νομοκανονικές προκαταρκιτκές διαδικασίες:

Α) την πραγματική μετάνοια κατόπιν λεπτομερούς εξετάσεως,
Β) την υπογραφή “Λιβέλλου Μετανοίας”
Γ) τον Αναθεματισμό και την καταδίκη (εκ μέρους του προσερχομένου), όλων όσων τον βάπτισαν ή τον χειροτόνησαν ως αμετανοήτους Αιρετικούς,
Δ) την ζωογόνο ΑΝΑΜΥΡΩΣΗ του προσερχομένου από Ορθόδοξο Αποτειχισμένο ιερέα και όχι “Μύρο” αναμυρωμένο.
με τον μολυσμό της Παναιρέσεως, βλασφημίας γέμον.

Οικονομία πρέπει να εφαρμόζουμε μόνον εφ΄ όσουν υπάρχουν, ισχύουν και τηρούνται οι παραπάνω απαράβατες προϋποθέσεις. Όταν δεν τηρούνται αυτές, όταν εμείς διαγράφουμε τις βασικότατες και αμετάκλητες εις τον αιώνα Αγιοπατερικές προύποθέσεις για οικονομία, είμαστε ένοχοι και αφήνουμε αντορθόδοξη και αντιπατερική κληρονομιά στα παιδιά μας.

Είναι λοιπόν πολύ άδικο και αναιδέστατο να μας κατηγορεί ο Παναγιώτης Σημάτης ότι “κάποιοι διαγράφουν ὅλες τὶς οἰκονομίες ποὺ ἔκαναν οἱ Ἅγιοι Πατέρες…”

Όχι, Παναγιώτη Σημάτη, ΔΕΝ διαγράφουμε καμία από τις οικονομίες τις οποίες γνωρίζουμε και επιστάμεθα αλλά περιμένουμε με σεβασμό και τιμή στους Αγίους και Θεοφόρους Πατέρες αυτές οι οικονομίες να εφαρμοστούν από την Ανωτάτη Εξουσία της Ορθοδοξίας (Οικουμενική ή Τοπική Σύνοδο) κάτω από τις παραπάνω απαράβατες προϋποθέσεις.

Το αντίστροφο λοιπόν συμβαίνει:

Εσείς διαγράφετε την Ακρίβεια και εφαρμόζετε την οικονομία (βλ. ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ) μέχρι να επαναφέρει την Ιεροκανονική Τάξη κάποια Σύνοδος, η οποία όπως συ ο ίδιος ομολογείς: “αν βρισκόμαστε στα έσχατα δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ τέτοια Σύνοδος!” Απορώ αυτό το “αν” τί το ήθελες; Βεβαίως και βρισκόμαστε στα έσχατα κι ας διαφωνεί ο κάθε Τσολογιάννης…

Το μόνο βέβαιον είναι ότι θα έρθουν τα έσχατα τα δικά σου, τα δικά μου και τα δικά του και οι νέοι οι οποίοι δεν γνωρίζουν από Ακρίβεια διότι δεν την έζησαν, διότι εμείς οι πεπερασμένοι και περαστικοί αρνηθήκαμε να την εφαρμόσουμε και οι μεταγενέστεροι θα ζουν στην παράταση της οικονομίας, στην επικράτηση της παρανομίας και στον θρίαμβο της Παναιρέσεως!

Τα παδιά μας βιώνουν και βουλιάζουν στην παρανομία της οικονομίας διότι εμείς οι ίδιοι ασκούμε πίεση στους πνευματικούς μας ώστε να μην διαλυθεί ο γάμος μας… Και το “ο φιλών πατέρα ή μητέρα (ή τέκνα) υπέρ Εμού” πού πάει;

Και οι πνευματικοί μας με την σειρά τους, για να μην κατηγορηθούν ως ένοχοι και υπαίτιοι “της διαλύσεως οικογενειών”, αναγκάζονται να εφαρμόσουν, ως μή ώφειλε, την οικονομία “αφού δεν υπάρχουν αποτειχισμένοι ιερείς”.

Δεν υπάρχουν τέτοιοι, διότι τέτοιοι είμαστε και τέτοια ανυπαρξία και ερήμωση μας αξίζει. Όταν εγω σαν Αποτειχισμένος γονέας βρω την δύναμη να σταθώ στο ύψος της Αγιοπατερικής Ακρίβειας (αντί να ρίχνω και να υποβιβάζω αυτήν στο χαμηλό και χαμερπή επίπεδο δικό μου της οικονομίας) και πω στη σύζυγό μου “ΟΧΙ δεν θα βαπτίσουμε τα παιδιά μας σε ναούς του αιρεσιάρχου Βαρθολομαίου και ο Θεός ο Οποίος γνωρίζει για ποιόν δογματικό λόγο δεν τα βαπτίσαμε σε ναούς αιρετικών, Αυτός δεν θα μας καταλογίσει απάρνηση αλλά θα τα δώσει την ίδια χάρη που θα έπαιρναν εάν βαπτιζόταν από Ορθόδοξο ιερέα ο οποίος όχι μόνο δεν μνημονεύει (το μόνο εύκολο) αλλά αρνείται να βρίσκεται σε κοινωνία με όσους μνημονεύουν, ΟΣΟ “φίλοι αγαπητοί” κι αν είναι αυτοί, τότε ο Θεός να αναστήσει εκ λίθων τέκνα ΑΒραάμ ιερείς που θα βαπτίσουν τα παιδιά μας, όχι αναγκαστικά σε ναό, ας είναι και σε λίμη παρέα και με καγκουρώ…

Τέλος, για να μην αδικώ τον π. Ευθύμιο, η αλήθεια είναι ότι η πρώτη συμβουλή που μου έδωσε ήταν:

“Το καλύτερο και ορθότερο είναι να τα αφήσεις προς το παρόν “αβάπτιστα” μέχρι να βρεθεί αποτειχισμένος ιερεύς διότι ο Θεός βλέπει τους λόγους για τους οποίους απέχεις και θα τα παράσχει την ίδια χάρη που θα έπαιρναν εάν βαπτίζονταν από Αποτειχισμένο ιερέα και δεν θα αφήσει να πάθουν κάτι μέχρι να βρεθεί αυτός. Αλλά ακόμη και να πάθουν, μή γένοιτο, υπάρχει και η Αγιοπνευματική μυστική δωρεά του Αεροβαπτίσματος που καθιστά το μυστήριο έγκυρο!”

Εμείς όμως με αρκετή δόση κοσμικού πνεύματος, θέλαμε τα εξωρερικά γνωρίσματα της εκκλησίας, τους ναούς, τους πολυέλαιους, τα φώτα τα φανταχτερά, τους περισπούδαστους συγγενείς, τις αίθουσες δεξιώσεων και “πράσινα άλογα…” Καλά να πάθουμε! Εμείς τους αναγκάζουμε τους ιερείς μας να γίνονται “οικονομολόγοι!”

Θα μπορούσε όμως ο π. Ευθύμιος να σταθεί εκεί:

“Παιδί μου, εγώ σου είπα το Ορθό, το Ορθόδοξο και Αγιοπατερικό, την Ακρίβεια. Δεν μπορώ να σταθώ υπεράνω Συνόδων και να εφαρμόσω για χάρη σας την παρανομία της οικονομίας και να σας στείλω στους αιρετικούς για εξαγιασμό και χάρη, από την στιγμή που όπως λέγει ο Μέγας Βασίλειος ενδεικτικώς “λέιπει από αυτούς η λυτρωτική ευσέβεια (η Αληθινή Ορθή Πίστη) και αυτο καθιστά το ύδωρ ανώφελο” (άχρηστο, άκυρο!) Μη μου λέτε για μωρά και γερόντους, διότι μωρά και γέροντες έχουν όλοι οι αιρετικοί και αυτό δεν κάνει τα μυστήριά τους έγκυρα επειδή τάχα αυτοί δεν γνωρίζουν… Από κει και πέρα εσείς σαν ζευγάρι κάνετε όπως νομίζετε κι αν έρθετε σε ρήξη, δεν σας επιτρέπω να με εμπλέξετε και να με θεωρήσετε υπεύθυνο. Η απόφαση είναι δική σας και η ευθύνη μόνο δική σας!”

Πηγή: http://www.wallingoff.com/914

Leave a Reply