Ως αγαπητά, τα της Ορθής δόξης σκηνώματά Σου, Κυρία των Δυνάμεων! (Ψαλμ. 8).

Πριν λίγες ημέρες, ήταν η Επίσημη Γιορτή Μου. Δεν μου αρέσουν οι επισημότητες, και δε μιλώ για τις πολιτικές, αυτές είναι εύκολο να τις ελέγξεις, μα τις συνήθειες τις θρησκευτικές, τις «όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος» ψωροεπαναληπτικές. Αυτές απεχθάνομαι, τις άχαρες συνήθειες από τους συνήθεις ενόχους Οικουμενιστές.

 

Κατάρα η συνήθεια. Αχαριστία παμμέγιστη να μην εκτιμάς… αυτήν που υποτίθεται πως αγαπάς, ΕΜΕΝΑ!

 

Με λένε Ορθή Δόξα, Με ονομάζουν Ορθή Λατρεία και Μόνη Αληθινή Εκκλησία. Δεν βρίσκω όμως ορθότητα καμία στην Εκκλησιολογία τους, στο πιστεύω τους, στη κοινωνία τους με τους αιρετικούς.

 

Δεν βλέπω καμία σταθερότητα, υπακοή και υποταγή στις Βάσεις Μου, στα θεμέλιά Μου, στους Αλάνθαστους Καθοδηγούς Μου. Στα κριτήριά Μου, στη Ζυγαριά Μου, στο Κόσκινό Μου, τους Αγίους και Θεοφόρους Μου Πατέρες.
Βλέπω κατάματα τους «Μεταπατέρες», τους δακτυλοδείχνω, τους αποκαλύπτω, τους κατηγορώ.

 

Βλέπω μόνο υποκρισία, συμπόρευση, συμβιβασμό. Παρατηρώ μίαν ανεπίτρεπτη, σιχαμερή και βλάσφημη Μελότητα με την Παναιρετική, Σατανική Φαυλότητα που λέγεται Παγκόσμιο Συμβούλιο Βλασφημιών. Δεν λέγω το “εκκλησιών” διότι αυτός ο Πληθυντικός είναι άκρως βλάσφημος εναντίον της Ουσίας Μου, της Φύσεώς Μου, του Αγίου Πνεύματος και των Αγίων Μου Πατέρων που με δογμάτισαν, εκήρυξαν και εχάραξαν.

 

Αυτοί όμως, οι προδότες και σιχαμεροί, οι Ακοινώνητοι Οικουμενιστές οι βδελυροί, Με κάνανε Μέλος, και μάλιστα ηγετικό σε σώμα βδελυρό, χωρίς να Με ρωτήσουν. Χωρίς να νοιαστούν εάν επιθυμώ κάτι τέτοιο και εάν επιτρέπω στο κάτω – κάτω να Με συμψηφίζουν και να Με καταλογίζουν ανάμεσα σε Πόρνες ξακουστές.

 

Και όμως αυτό το βέβηλο σατανικό αίσχος της διαθρησκειακής διαφθοράς είναι για αυτούς “τίποτε το σοβαρό…” “όχι ιδιαίτερα ανησυχητικό”… Τον κακό, τον κάκιστό τους τον καιρό!!! Ένας απ’  αυτούς μάλιστα, τάχα «λεοντόκαρδος», το θεωρεί μονάχα «εκδήλωση κοινωνική» και επικοινωνία απλή, διαπροσωπική. Γλώσσα πλανώσα, διπρόσωπη και διπλωματική… Γλώσσα διαφθείρουσα και βλασφημούσα, μούσα και θεούσα θεοκρατική.

 

Είναι αυτός, πως ντρέπομαι, πως θλίβομαι, πως τον οικτίρω, τη μία χρονιά που διάβασε τα Αναθέματά Μου, (τα οποία μάλιστα θεσπίστηκαν από Σύνοδο Οικουμενική και μόνον πάλι Οικουμενική δύναται να τα ακυρώσει, όχι ένας τιποτένιος, αχρείος και μηδαμινός, πουλημένος παπόφιλος αισχρός, βλάσφημος Πατριάρχης αιρετικός, ο Αθηναγόρας, (που κάποιοι σήμερα αντίχριστοι αρχιερείς, τον θεωρούν και “άγιο!” Ε όχι και “άγιο!!”), τη μία χρονιά λοιπόν, αυτός ο ατρόμητος τάχα Πειραιώς, ο οποίος στην Κηδεία ενός Συγχρόνου, κατ’ αυτόν, «Αγίου» και Υποφήτου του Λόγου, αποδείχτηκε “λαγωός”, ναι αυτός ο μέγας και “τρανός” την επόμενη χρονιά πειθάρχησε στην εντολή Αυγούστου μοναρχήσαντος και δεν διάβασε τα Αναθέματά Μου! Ούτε τελικώς εξέδωκε λόγον επικήδειον και αρνήθηκε, όχι να πρωτοστατήσει, ούτε ένα “Ότι σου εστίν” δε θέλησε να πει, επικυρώνοντας έτσι τον κουρελοαφορισμό των «κουρελούδων του διαβόλου!».

 

Όλοι τους όμως, ξεκινούν τις προσευχές τους, τα Μυστήριά τους, τις Λειτουργίες τους και τις Ακολουθίες τους με την επίκληση της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος, και όμως… Μνημονεύουν ως “Παναγιώτατο” και θεωρούν “Κανονικό Επίσκοπο της Εκκλησίας”, τον χειρότερο Αιρεσιάρχη όλων των αιώνων, τον τρισκατάρατο Πάπα, ο οποίος βλασφήμησε όσον ουδείς άλλος αυτήν την Αγία Τριάδα, που αυτοί επικαλούνται. Και έχουν έπειτα το θράσος να απολογούνται γιατί δεν παύουν την ένοχη, Ενωτική, Δογματική και Μολυσματική Μνημόνευση…. Για να μην αποσχισθώ, σου λένε, από την κεφαλή μου! Λες και κεφαλή τους είναι άνθρωπος τρεπτός και όχι ο Χριστός, η Αυτοαλήθεια.

 

Οι αλήθεια είναι: Έτσι τους βολεύει… Είναι οι βολεμένοι, οι βολευτές της βουλής των ασεβών. Οι εγκάθετοι της Καθέδρας λοιμών. Οι συνυπεύθυνοι και συνένοχοι που συλλειτουργούν με αυτούς που Μνημονεύουν Πάπα και ενσωματώνονται στο σεσηπόν σώμα αιρετικών. Ανεπίσκοποι στην επισκοπή τους, πρόσκοποι του παναιρετικού Οικουμενισμού! Έξαρχοι παντός εξευτελισμού και Σωσίπατροι σιχαμερού Συγκρητισμού!

 

Όλοι τους όμως, πάλιν και πολλάκις στο αυτό όνομα των Πατέρων Μου Απολύουν και πάλιν, τανάπαλιν τελειώνουν τις προσευχές τους, τα Μυστήριά τους, τις Λειτουργίες και τις Ακολουθίες τους με την επίκληση-επισφράγιση, σφραγίδα γνησιότητος για διασφάληση και τελειοποίηση Δική Μου: «Δι΄ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών…»
Εσείς; Διά ποίων ακριβώς ευχών τελείτε την Απόλυση Ακολουθιών; Και εις το όνομα ποίων τάχα Πατέρων; Το δικό σας όνομα λατρεύετε και το δικό σας θέλημα κάνετε! Τη δική σας ευχή και πωρωμένη συμβουλή μετατρέπετε σε εντολή και καταδυναστεύετε τους πάντες! Τυρρανικοί Δεσποτοκράτες της Συμφοράς και Θούρειοι της Θεομηνίας! Υποκριτές και Καταφρονητές ανυπέρβλητοι! Δεν σας εξυβρίζω. Λέγω τα πράγματα απλά με τ’ όνομά τους…

 

Αλλά, για καθίστε λιγάκι στο σκαμνί, λύκοι μανιακοί με ένδημα προβάτου. Εάν δικαιούστε να με υβρίζετε εσείς και να με εξευτελίζετε στα Πορνοδιαθρησκειακά σας τα Συνέδρια, τότε έχω και παραέχω κάθε δικαίωμα Θεϊκό να σας υβρίζω και Εγώ! Η δική σας εξύβριση αναίτια και ανυπόστατη καθίσταται. Δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα. Η δικές Μου ύβρεις προς εσάς, μεταφορά αληθείας υπάρχουν και αποκάλυψη Νομοκανικών σας εγκλημάτων.

 

Ανωτέρα και Νεωτέρα Ειμί Εγώ και εξουδενωμένη, τα Δικαιώματά Σου ουκ επελαθόμην! Εσείς όμως ξεχάσατε τα προστάγματά Μου, τα μετατρέψατε σε δικαιώματα επιλεκτικά, δυνητικά και δεν βλέπετε πλέον καθαρά πως «αύται αι εντολαί και τα δικαιώματα και τα κρίματα όσα ενετείλατο Κύριος, ο Θεός ημών, διδάξαι υμάς ποιείν ούτως!» (Δευτ. 6, 1). Ουχ ούτως, εσείς οι ασεβείς, ουχ ούτως… ΟΥ ποιείτε ούτως. Δεν παύετε το Μνημόσυνο και δεν απομακρύνεστε, όπως οφείλετε, όπως υποχρεούσθε, από τους Ψευδεπισκόπους και Λυκοποιμένες.

 

Και ΠΟΙΟΣ τους ονομάζει «Λυκοποιμένες», Ποιος τους λέγει «λύκους»; Ποιός τους στιγματίζει και εκτοπίζει ως αιρετικούς; Ο ΙΔΙΟΣ ο Θεός! Το Άγιον Πνεύμα διά της Πρωτοδευτέρας Αγίας Αποστολικής Αυτού Συνόδου! Τι δέον γενέσθαι; Θα πάω στο λύκο για Μυστήρια; Θα διατηρώ κοινωνία με τη λυκοφωλιά και θα αναζητώ σωτηρία στη λυκοσπηλιά με τα λυκόπουλα; Ή περιμένω από το λύκο να μου πει: “Έϊ, φυλάξου, απομακρύνσου, είμαι λύκος!”

 

Μιλάτε για υπακοή στο Συνοδικό Σύστημα, μα περιφρονείτε και καταπατείτε τη Σύνοδο αυτή και άλλες Οικουμενικές πολλές μαζί! Γελοιοποιείτε την Εβδόμη Οικουμενική και την πετσοκόβετε και ράβετε στα αμαρτωλά σας μέτρα το Συνοδικό της, πέτρα η καρδιά σας, ασυγκίνητη και αναίσθητη παραμένει. Ακυρώνετε συλλήβδην άπαντες τους Πατέρες και βλασφημείτε το Πνεύμα το Πανάγιον ως «σφαλερόν, μεσαιωνικόν και φανατικόν, το ορίζον Αναθέματα μισαλλοδοξίας!»

 

Κι΄ έρχεστε οι Πρίγκηπες της Κακοδοξίας σα θεατρίνοι τις Εικόνες Μου να περιφέρετε (τώρα…. Με υποχρεώσατε!) ενώ παράλληλα περιφέρετε την Εικόνα του Θηρίου στα Θυσιαστήριά Μου και Μολύνετε με βλασφημίας κόπρανα την Ωραία Μου την Πύλη, Μνημονεύοντες Αιρεσιάρχην Πάπα!

 

Νομίζετε πως θα «καταφέρετε» όσα τάχα «απέτυχον» οι Άγιοί Μου οι Πατέρες, ως «θύματα τάχα, του αρχεκάκου όφεος;»

 

Νομίζετε πως η δική σας Μελετωμένη και εις τα Αμελέτητα γεγραμένη Σύνοδος του 2016 θα είναι δική Μου, Ορθόδοξη, κατά Θεόν;

 

Νομίζετε πως θα εμπαίξετε το Θεό, θα Τον ξεγελάσετε και θα ξεφύγετε τη μέλλουσα Κρίση Του;

 

Νομίζετε πως θα συμβασιλεύσετε με τους Αποστόλους, ω Απόστολοι του Μωάμεθ και Μιαροί Μισιονάρηδες του Πάπα;

 

Νομίζετε πως θα συγκαθίσετε μετά της Γυναικός της Περιβεβλημένης τον Ήλιον (Αποκ. 12, 1) και θα περιλουσθείτε και σεις, ώ Ακτιστοφωτισμένοι της συμφοράς, Αγγελιοφόροι του Λυκόφωτος και Πρόδρομοι του Εωσφόρου, που στείλατε τον διδάσκαλο και Πατέρα του Ακτίστου Μου Φωτός, τον Άγιο Γρηγόριο το Παλαμά, στην Κόλαση ως Αναθεματισμένο, επειδή «τόλμησε» σύμφωνα με την Πατριαρχική Καταδίκη, να κόψει το Μνημόσυνο της Αιρετικής του Κεφαλής;

 

Κι’ εσείς, τέκνα Βρούτοι; Τον μιμείσθε; Δεν ακούσατε ποτέ, ότι “Τιμή Αγίου, Μίμησις Αγίου;” Σε ποιο ακριβώς σημείο τους μιμείσθε; Τι πάθατε για Μένα; Τι διωγμούς υποστήκατε και πόσο βασανιστήκατε για την Αγάπη Μου και την Αλήθειά Μου; Εκτός από τις σαθρές δικαιολογίες και σάπιες ομολογίες σας τις Χαρτοπολεμικές, ποιες άλλες Ομολογίες καταθέσατε; Πόσα μαρτύρια μαρτυρήσατε και υποφέρατε για Χάρι Μου; Αντί για καμάρι Μου, κρεμαστάρι Μου γίνατε και Με Σταυρώνετε ανάποδα, ανασταυρούντες τον Υιόν και Κύριον της Δόξης! Βλασφημούντες τον Κύριο των Δυνάμεων!

 

Ναι, Είμαι Εγώ, η Κυρία των Δυνάμεων! «Πορεύσομαι εκ δυνάμεως εις δύναμιν!» (Ψαλμ. 83, 8). «Ότι κατά δύναμιν, μαρτυρώ, και υπέρ δύναμιν, αυθαίρετοι» αι βουλαί Μου! (Β΄ Κορ. 8, 3).

 

«Ράβδον δυνάμεως εξαποστελεί σοι Κύριος εκ Σιών, και κατακυρίευε εν μέσω των εχθρών σου» (των αιρετικών!). (Ψαλ. 109, 2). Εγώ είμαι η Ράβδος που εξαπέστειλε ο Κύριος τοις αγαπώσι Αυτόν εν αληθεία! Η Κυριακή της Ορθοδοξίας είναι η Ημέρα δική Μου, η Ημέρα η Λαμπρή Μου. Είναι η Ημέρα της Επιφανείας της Δυνάμεώς Μου!

 

«Μετά σου η αρχή εν ημέρα της δυνάμεώς Σου εν ταις λαμπρότησι των Αγίων Σου (Πατέρων!)» (Ψαλ. 109, 3).

 

Εγώ, η Κυρία των Δυνάμεων, τα νυν σιωπώ και παρακαλώ τον εν παντί λόγω πάγχρυσον και δυνατόν, τον σοφοδύναμον, χαριτοδύναμον και χρυσοδύναμον Χρυσόστομον όπως αυτός αποφανθεί! Δεύρο εις την Χαράν Μου Χρυσόστομε, ίνα εξηρεύξεις λόγον αγαθόν:

 

«Τι εστίν αύτη η ημέρα της δυνάμεώς σου; Ίνα μη νομίση τις ασθενή τον Υιόν είναι, ίνα εκατέρωθεν η ακρίβεια των δογμάτων διατηρήται! Το τεθήναι τους εχθρούς (αιρετικούς) υπό τους πόδας Αυτού!” (Εις τον ΡΘ΄ Ψαλμόν Vol. 5, 314)

 

ΕΣΕΙΣ, οι αδύναμοι, ισχνοί, ασθενείς, ανήμποροι, ευάλωτοι, πλήρως άτονοι και παντελώς εξασθενημένοι, τα μάλα μεμαμαλακισμένοι (όρος ακριβέστατος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) όχι μόνο δεν τίθετε τους εχθρούς Μου υποπόδιον των ποδών σας αλλά πίπτετε δουλικώς εις τους πόδας των αιρεσιαρχών και φιλείτε δουλοπρεπώς τους αιρετιζομένους πόδας βλασφήμων Οικουμενιστών!

 

Ναι! Είμαι η Κυρία των Δυνάμεων! Η Αγία Ορθοδοξία! Δε Μου πρέπει αδυναμία! Διαθρησκειακή «πορνεία δε και ακαθαρσία, πάσα η πλεονεξία (η Παναιρετική) μηδέ ονομαζέσθω εν υμίν, καθώς πρέπει αγίοις!» (Εφεσ. 5, 3). Σεις, καθώς πρέπει τοις δούλοις και ειδωλολάτραις, στεφανώνετε και καμαρώνετε για τον κιναιδισμό σας!

 

Κι’ έχετε το θράσος να ψάλλετε το «Κύριε των Δυνάμεων…» Ποίων δυνάμενων, ω αδύνατοι τη πίστη, που δεν έχετε τη δύναμη να υψώσετε δυναμική Φωνή, την του Προδρόμου, να ανορθώσετε το προαιώνιο και διαχρονικό «ουκ έξεστί σοι;;;»

 

ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ σοι, Βαρθολομαίε Βλάσφημε και Παναιρετικέ, να Με διασύρεις, να Με εξευτελίζεις, να Με εκδίδεις και να Με εκπορνεύεις στο κολάσιμο το Π.Σ.«ε» και τα συναφή σατανούφαντα ανταμώματα!

 

ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ σοι, Βαρθολομαίε-Βοθρολυμαίε να Μολύνεις τα Θυσιαστήριά Μου και να Μνημονεύεις Πάπα εξ΄Ωραίας Πύλης, γυμνή τη κεφαλή, απογεγυμνωμένη τη ψυχή!

 

ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ σοι, Βαρθολομαίε να βαυκαλίζεσαι σε Λόμπι του Σιωνισμού και να διατείνεσαι πως έχουμε από κοινού, τον ίδιο Θεό με τους Σιωνιστές και Σταυρωτές του Σωτήρος ημών!

 

ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ σοι, Βαρθολομαίε, να αποπειράσαι μαμωνίτικες βουτιές στους βάτους της Κοκακόλας και να μοιράζεις Κοράνια «άγια και ιερά», κοράνια του κατσικοπόδαρου κερατά, αντί να μοιράζεις ομολογιακά τη Δική Μου Βίβλο!

 

ΟΥΚ ΕΞΕΣΤΙ σοι, Βαρθολομαίε, ανερυθρίαστα να δηλώνεις πως όλα τα χριστιανικά δόγματα σώζουν…. Ναι;;;;

 

ΚΑΙ ΕΓΩ τότε, ΤΙ ΡΟΛΟ «βαράω» στην των παντων σωτηρία και τι ρόλο παίζω στη ζωή σου; «Τι σταυρό κουβαλάω» εξ’ αιτίας σου και τι εξευτελισμό διαπερνώ!

 

Προδόθηκα, αγανάκτησα και σταματώ εδώ! Σας σιχαίνομαι και σας ξεπετώ! Μπροστά Μου δεν θέλω να σας ξαναδώ. Κάντε Μου τη χάρι και άντε πάτε να ενωθείτε το συντομότερο, να ησυχάσουμε και να ξεχωρήσουμε τους φίλους Μου από τους εχθρούς Μου.

 

Τους εχθρούς Μου τους ξέρω, τους «φίλους Μου» φοβάμαι, τους Σιγονταρο-οικουμενιστές… Τους συμπορευτές και άμεσους προωθητές της Παναιρέσεως. Τους συμβιβασμένους και υποταγμένους στους Αντιπατερικούς «Αμερικάνους» Νέο-Γέροντες. Τους ασυνάρτητους «συναξαριστές» της Συνάξεως Γαζέας, της Παρέας της ωραίας και της διαλεχτής.

 

Τα εκούσια θύματα της αιχμαλωσίας της «αρπαχτής» και Νονούς της Οικουμενιστικής της Νύχτας. Νύχτα ξελογιάστρα που πλανάς ακόμη και τους «εκλεκτούς». Αυτούς λυπάμαι.

 

Μη στεναχωριέσαι όμως, Πιστέ Λαέ Μου, δεν υπηρετείς αυτούς αλλά το Λυτρωτή σου. Δεν σταυρώθηκε ο Βαρθολομαίος για σένα, αλλ’ ο Βασιλεύς της Δόξης, της Βασιλευούσης της Επουρανίου. Δεν έχουμε λοιπόν «μένουσαν Πόλιν αλλά την μέλλουσαν επιζητούμε» (Εβρ. 13, 14).

 

Επιζητείστε Με και θα Με βρείτε. Κρούετε εις την θύραν Μου και θα σας ανοίξω! Όχι στα αυτοκρατορικά, Βυζαντιοπρόβλητα, Δεσποτοκρατικά Σαλόνια, αλλά εις αυτήν την υπέρ άνω της Ερήμου, την Κατ’ Οίκον Εκκλησίαν!

 

Και ο Μέγας Καθηγητής της Ερήμου, όταν ταπεινώς αναρωτήθηκε εάν υπήρχει άραγε μεγαλύτερος ασκητής, οδηγήθηκε από Άγγελο Κυρίου, όχι στην έρημο και στις ωπές της γης, μα οδηγήθηκε σε κάποια…. πόλη, σε νυμφευμένο αστό, οικογενειάρχη προεστό, της Πίστεώς Μου Θαυμαστό και υποδημάτων τορνευτή ζηλευτό που αενάως αναφωνούσε: Ήττω η Δόξα Ορθοδοξίας εις τον αιώνα! Που υπεραγαπούσε και ηγαπήθη, και Εμένα δεν ηρνήθη.

 

Αυτά είναι τα «Χρόνια σου Πολλά» που δέχομαι, που ευδοκώ και βαθύτατα Μου αρέσουν…

 

Θέλετε να Με τιμήσετε; Απομακρυνθείτε από αιρετικούς επισκόπους που δεν ίστανται εις τόπον και τύπον Χριστού, αλλά εις τόπον και τύπον του Πάπα του διαβολικού, προσκυνούντες τη εικόνι του θηρίου.

 

Θέλετε να Με αγαπήσετε; Μισήσατε υπαρξιακώς το ψεύδος, την αίρεση και την πλάνη και μην συναναμιγνύεσθε στη παναιρετική πλεκτάνη του Οικουμενισμού. Μη δέχεσθε να εκπροσωπείσθε και να «αγιάζεσθε» από αποκομμένους απ’ Εμού, επισκόπους αιρετικούς.

 

Όσοι πιστοί! Μετά φόβου Θεού, Πίστεως Ορθοδόξου και αγάπης εν Αληθεία, προσέλθετε!

 

Καλή αντάμωση του χρόνου, επί του της Αποτειχίσεως Αγιοπατερικού Μου θρόνου!

 

Leave a Reply